Parviz Shahbazi

Ganje Hozour audio Program #703

برنامه صوتی شماره ۷۰۳ گنج حضور

  • Currently 3.99/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
out of 379 votes
Comments (1)

    

Set Stream Quality

  
Lights off
Sorry, your favorites list is FULL.

Support Ganje Hozour (حمایت از گنج حضور)

Amount
Select currency

Link to this video/audio

Description

برنامه صوتی شماره ۷۰۳ گنج حضور

اجرا: پرویز شهبازی


۱۳۹۶ تاریخ اجرا: ۱۹ مارس ۲۰۱۸ ـ ۲۹ اسفند







مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۶۵۷

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2657, Divan e Shams


دلا تا نازکی و نازنینی

برو که نازنینان را نبینی

درین رنگی دلا تا تو بلنگی

نیابی در چنان تا تو چنینی

در آیینه نبینی روی خوبان

که تا با خوی زشتت همنشینی

تو زیبا شو، که این آیینه زیباست

تو بی ‌چین شو، که آیینه ست چینی

مشو پنهان که غیرت در کمین است

همی ‌بیند تو را کاندر کمینی

ز خود پنهان شدی، سر درکشیدی

ببستی چشم تا خود را نبینی

به لب یاسین همی‌خوانی ولیکن

ز کینه جمله تن دندان چو سینی(۱)


حافظ، دیوان غزلیات، غزل شماره ۴۷۰

Hafez Poem(Qazal)# 470, Divan e Qazaliat


اهلِ کام و ناز را در کوی رندی راه نیست

ره روی باید، جهان سوزی، نه خامی، بی ‌غمی

آدمی در عالمِ خاکی نمی‌آید به دست

عالـَمی دیگر بباید ساخت و از نو آدمی


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۱۴۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 140


بس دعاها کان زیان است و هلاک

وز کَرَم می‌نشنود یزدان پاک


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۱۱۹۴

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1194, Divan e Shams


دعوتِ حق نشنوی، آنگه دعاها می‌کنی

شرم بادت، ای برادر، زین دعای بی‌نماز


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۶۷۸

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2678, Divan e Shams


درونت گر نبودی کیمیاگر

به هر دم خون و بَلغَم(۲) جان نگشتی


مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۶۵۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 4, Line # 659


از شما کی کُدیهٔ(۳) زر می‌کنیم؟

ما شما را کیمیاگر می‌کنیم

ترکِ آن گیرید گر مُلکِ سَباست

که برونِ آب و گِل بس مُلک هاست

تَخته‌بَندست(۴) آنکه تختش خوانده‌ای

صدر پنداریّ و بر در مانده‌ای


مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۶۷۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 4, Line # 675


هست در چاه اِنعکاساتِ نظر

کمترین آن که نماید سنگ، زر

وقتِ بازی، کودکان را ز اختلال

می‌نماید آن خَزَف ها(۵) زرّ و مال

عارفانش کیمیاگر گشته‌اند

تا که شد کان ها بَرِ ایشان نَژَند(۶)


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۱۳۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1137


این سخن و آواز، از اندیشه خاست

تو ندانی بَحرِ اندیشه کجاست


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۱۴۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1143


فکرِ ما تیری است از هُو در هوا

در هوا کی پاید؟ آید تا خدا


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۳۰۴۹

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 3049, Divan e Shams


دهان به گوشِ من آرد به گاهِ نومیدی

چه می‌کند سر و گوشِ مرا به شَهدِ لبی

غلامِ ساعتِ نومیدیم، که آن ساعت

شرابِ وصل بتابد ز شیشه‌ حَلَبی(۷)

از آن شراب پرستم، که یار می بخش است

رخم چو شیشه می کرد و بود رخ ذَهَبی(۸)

برادرم، پدرم، اصل و فصلِ من عشقست

که خویشِ عشق بماند، نه خویشی نَسَبی(۹)

خمُش که مَفخَرِ آفاق، شمسِ تبریزی

بَشُست نام و نشانِ مرا به خوش لقبی


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۲۲۲۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 2225


هر ولی را نوح و کشتیبان شناس

صحبتِ این خلق را طوفان شناس

کم گریز از شیر و اژدرهای نر

ز آشنایان و ز خویشان کن حَذَر

در تلاقی روزگارت می‌برند

یادهاشان غایبی‌ات می‌چرند

چون خرِ تشنه، خیالِ هر یکی

از قِفِ(۱۰) تن، فکر را شربت‌مَکی(۱۱)

نَشْف(۱۲) کرد از تو خیالِ آن وُشات(۱۳)

شبنمی که داری از بَحْرُ الْحَیات(۱۴)


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۹۵۶

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2956, Divan e Shams


دل را تمام برکن ای جان، ز نیک نامی

تا یک به یک بدانی اسرار را تمامی

ای عاشقِ الهی ناموسِ خلق خواهی؟

ناموس و پادشاهی در عشق هست خامی

عاشق چو قند باید، بی‌چون و چند باید

جانی بلند باید، کان حضرتی است سامی


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۹۵۵

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2955, Divan e Shams


گر زانکه عقل داری دیوانه چون نگشتی؟

ورنه از اصلِ عشقی، با عشق چند کوشی؟

اجزای خویش دیدم، اندر حضور خامُش

بس نعره‌ها شنیدم، در زیرِ هر خموشی

گفتم به شمسِ تبریز، کاین خامُشان کیانند؟

گفتا: چو وقت آید، تو نیز هم نپوشی


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۸۵۵

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2855, Divan e Shams


اگر آن میی که خوردی به سحر، نبود گیرا

بستان میی که یابی ز تَفَش(۱۵) ز خود رهایی

به خدا به ذاتِ پاکش، که میی است کز حَراکش(۱۶)

برهد تن از هلاکش، به سعادتِ سمایی

بستان، مکن ستیزه، تو بدین حیاتِ ریزه(۱۷)

که حیاتِ کامل آمد، ز ورای جان فزایی

بِهِلَم(۱۸)، دگر نگویم، که دریغ باشد ای جان

برِ کور، یوسفی را حرکات و خودنمایی


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۸۲۴

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2824, Divan e Shams


زر و مالِ تو کجا شد؟ پر و بالِ تو کجا شد؟

عَم(۱۹) و خالِ(۲۰) تو کجا شد؟ و تو اِدبارِ(۲۱) کجایی

هله بازآ، هله بازآ، به سوی نعمت و ناز آ

که مَنَت باز فرستم ز پسِ مرگ و جدایی

پر و بالِ تو بریدم، غم و آهِ تو شنیدم

هله بازت بخریدم، که نه در خوردِ جفایی

ز پسِ مرگ برون پر، خبرِ رحمتِ من بر

که نگویند: چو رفتی به عدم، باز نیایی


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۲۳۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 232


هیچ کس را، تا نگردد او فنا

نیست ره در بارگاهِ کبریا

چیست معراجِ فلک؟ این نیستی

عاشقان را مذهب و دین نیستی

پوستین و چارُق(۲۲) آمد از نیاز

در طریقِ عشق، محرابِ اَیاز

گرچه او خود شاه را محبوب بود

ظاهر و باطن لطیف و خوب بود

گشته بی ‌کبر و ریا و کینه‌ای

حُسنِ سلطان را رُخَش آیینه‌ای

چونکه از هستی خود او دور شد

منتهای کارِ او محمود بُد

زآن قوی‌تر بود تَمکینِ(۲۳) اَیاز

که ز خوفِ کِبر کردی اِحتِراز(۲۴)

او مُهَذَّب(۲۵) گشته بود و آمده(۲۶)

کِبر را و نفس را گردن زده

یا پی تعلیم می‌کرد آن حِیَل(۲۷)

یا برای حکمتی دور از وَجَل(۲۸)

یا که دیدِ چارقش زان شد پسند

کز نسیمِ نیستی، هستی است بند

تا گشاید دَخمه کان بر نیستی است

تا بیاید آن نسیمِ عیش و زیست

مِلک و مال و اطلسِ این مرحله

هست بر جانِ سبک‌رو سِلسِله(۲۹)

سلسلهٔ زرّین بدید و غِرّه گشت

ماند در سوراخِ چاهی جان ز دشت

صورتش جنّت، به معنی دوزخی

افعیی پُر زهر و نقشش گل رخی

گرچه مؤمن را سَقَر(۳۰) نَدْهد ضرر

لیک هم بهتر بود زانجا گذر

گرچه دوزخ دور دارد زو نَکال(۳۱)

لیک جنّت بِه ورا فی کُلِّ حال

اَلْحَذَر(۳۲) ای ناقصان زین گلرخی

که به گاهِ صحبت آمد دوزخی


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۳۰۱۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 3010


گر همی‌خواهی که بفروزی چو روز

هستیِ همچون شبِ خود را بسوز

هستی ات در هستِ آن هستی‌نوازد(۳۳)

همچو مِس در کیمیا اندر گُداز(۳۴)

در من و ما، سخت کردستی دو دست

هست این جمله خرابی از دو هست


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۲۲۹۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 2296


این همه غم ها که اندر سینه‌هاست

از بخار و گَردِ(۳۵) باد و بودِ(۳۶) ماست

این غَمانِ(۳۷) بیخ ‌کَن چون داسِ ماست

این چنین شد و آنچنان وسواسِ ماست

دان که هر رنجی، ز مردن، پاره‌ای است

جزوِ مرگ از خود بران، گر چاره‌ای است

چون ز جزوِ مرگ نتوانی گریخت

دان که کُلَّش بر سرت خواهند ریخت

جزوِ مرگ ار گشت شیرین مر تو را

دان که شیرین می‌کند کُل را خدا

دردها از مرگ می‌آید رسول

از رسولش رو مگردان ای فَضول(۳۸)

هر که شیرین می‌زید، او تلخ مرد

هر که او تن را پرستد، جان نبرد


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۸۵۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1855


لطف و سالوسِ(۳۹) جهان، خوش لقمه‌ای است

کمترش خور، کان پُر آتش لقمه‌ای است

آتشش پنهان و ذوقش آشکار

دودِ او ظاهر شود پایانِ کار


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۰۷۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1078


تازه کن ایمان، نه از گفتِ زبان

ای هوا را تازه کرده در نهان

تا هوا تازه‌ست، ایمان تازه نیست

کین هوا، جز قفلِ آن دروازه نیست

کرده‌ای تأویل(۴۰)، حرفِ بِکر(۴۱) را

خویش را تأویل کن، نه ذِکر را

بر هوا تأویلِ قرآن می‌کنی

پست و کژ شد از تو، معنیِّ سَنی(۴۲)




(۱) دندان چون سین: رده دندان به دندانه حرف سین در خط فارسی مانند شده است.


(۲) بَلغَم: از اخلاط چهارگانه بدن، ماده‌ای سفید و لزج که هنگام بیماری از داخل بدن و دستگاه گوارش مترشح و به خارج دفع می‌شود


(۳) کُدیه: گدایی


(۴) تَختهبَند: محبوس، زندانی، گرفتار در بند


(۵) خَزَف: ظرف سفالی، شکسته های ظرف سفالی، پاره سفال


(۶) نَژَند: پژمرده، حقیر


(۷) شیشه حَلَبی: شیشه شراب که در شهر حلب می ساختند


(۸) ذَهَبی: طلایی، زرد رنگ


(۹) نَسَبی: خویشاوندی، دارای قرابت و خویشاوندی مستقیم از طریق پدر و مادر


(۱۰) قِف: قیف


(۱۱) شربت مک: مکنده شربت. صفت مرکب.


(۱۲) نَشف: جذب کردن رطوبت مانند جذب آب بوسیله حوله و دستمال و غیره.


(۱۳) وُشات: سخن چینان، دروغ گویان. جمع واشی، از مصدر وشی(= دروغ به سخن در آوردن)، اما در اینجا منظور کسانی است که در معاشرت ها سخنانی یاوه می گویند.


(۱۴) بَحرُ الحیات: دریای زندگی. در اینجا منظور دریای حیات طیبه و روحانی است.


(۱۵) تَف: گرمی، حرارت


(۱۶) حَراک: حرکت، جنبش


(۱۷) حیاتِ ریزه: زندگی ناقص، زندگی من ذهنی


(۱۸) هِلیدن: گذاشتن، وا گذاشتن


(۱۹) عَم: عمو، برادر پدر


(۲۰) خال: دایی، برادر مادر


(۲۱) اِدبار: بخت ‌برگشتگی، تیره‌ بختی


(۲۲) چارُق: کفشی چرمی با بندهای بلند که به دور پا پیچیده می شود


(۲۳) تَمکین: قبول ‌کردن، پذیرفتن


(۲۴) اِحتِراز: خویشتن داری و پرهیز کردن


(۲۵) مُهَذَّب: پاکیزه ‌شده از عیب‌ و نقص، پاکیزه‌خوی


(۲۶) آمده: رسیده، واصل


(۲۷) حِیَل: جمع حیله، در اینجا تدبیر


(۲۸) وَجَل: ترس و بیم


(۲۹) سِلسِله: زنجیر


(۳۰) سَقَر: جهنم، دوزخ


(۳۱) نَکال: کیفر، عقوبت


(۳۲) اَلْحَذَر: هان، بپرهیز


(۳۳) هستینواز: منظور خداوند است


(۳۴) گُداز: گداختن، گداخته شدن


(۳۵) بخار و گَرد: کنایه از آثار و لوازم هستی دنیوی


(۳۶) باد و بود: هستی مادی و لوازم آن


(۳۷) غَمان: غمناک‌، غم ها


(۳۸) فَضول: زیاده گو و یاوه گو و کسی که به کارهای غیر لازم پردازد.


(۳۹) سالوس: فریب، خدعه، در اینجا به معنی فریبکار


(۴۰) تأویل: بیان کردن آنچه کلام بدان بازمیگردد، بیان معنی کلمه یا کلام


(۴۱) حرفِ بِکر: سخن تازه و بدیع


(۴۲) سَنی: بلند و روشن



************************

تمام اشعار برنامه بر اساس فرمت سایت گنج نما برای جستجوی آسان



مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۶۵۷

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2657, Divan e Shams


دلا تا نازکی و نازنینی

برو که نازنینان را نبینی

درین رنگی دلا تا تو بلنگی

نیابی در چنان تا تو چنینی

در آیینه نبینی روی خوبان

که تا با خوی زشتت همنشینی

تو زیبا شو که این آیینه زیباست

تو بی ‌چین شو که آیینه ست چینی

مشو پنهان که غیرت در کمین است

همی ‌بیند تو را کاندر کمینی

ز خود پنهان شدی سر درکشیدی

ببستی چشم تا خود را نبینی

به لب یاسین همی‌خوانی ولیکن

ز کینه جمله تن دندان چو سینی


حافظ، دیوان غزلیات، غزل شماره ۴۷۰

Hafez Poem(Qazal)# 470, Divan e Qazaliat


اهلِ کام و ناز را در کوی رندی راه نیست

ره روی باید جهان سوزی نه خامی بی ‌غمی

آدمی در عالم خاکی نمی‌آید به دست

عالـمی دیگر بباید ساخت و از نو آدمی


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۱۴۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 140


بس دعاها کان زیان است و هلاک

وز کرم می‌نشنود یزدان پاک


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۱۱۹۴

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1194, Divan e Shams


دعوت حق نشنوی آنگه دعاها می‌کنی

شرم بادت ای برادر زین دعای بی‌نماز


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۶۷۸

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2678, Divan e Shams


درونت گر نبودی کیمیاگر

به هر دم خون و بلغم جان نگشتی


مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۶۵۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 4, Line # 659


از شما کی کدیهٔ زر می‌کنیم؟

ما شما را کیمیاگر می‌کنیم

ترک آن گیرید گر ملک سباست

که برون آب و گل بس ملک هاست

تخته‌بندست آنکه تختش خوانده‌ای

صدر پنداری و بر در مانده‌ای


مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۶۷۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 4, Line # 675


هست در چاه انعکاسات نظر

کمترین آن که نماید سنگ زر

وقت بازی کودکان را ز اختلال

می‌نماید آن خزف ها زر و مال

عارفانش کیمیاگر گشته‌اند

تا که شد کان ها برِ ایشان نژند


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۱۳۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1137


این سخن و آواز از اندیشه خاست

تو ندانی بحر اندیشه کجاست


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۱۴۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1143


فکرِ ما تیری است از هو در هوا

در هوا کی پاید آید تا خدا


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۳۰۴۹

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 3049, Divan e Shams


دهان به گوش من آرد به گاه نومیدی

چه می‌کند سر و گوش مرا به شهد لبی

غلام ساعت نومیدیم که آن ساعت

شراب وصل بتابد ز شیشه‌ حلبی

از آن شراب پرستم که یار می بخش است

رخم چو شیشه می کرد و بود رخ ذهبی

برادرم پدرم اصل و فصل من عشقست

که خویش عشق بماند نه خویشی نسبی

خمش که مفخرِ آفاق شمس تبریزی

بشست نام و نشان مرا به خوش لقبی


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۲۲۲۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 2225


هر ولی را نوح و کشتیبان شناس

صحبت این خلق را طوفان شناس

کم گریز از شیر و اژدرهای نر

ز آشنایان و ز خویشان کن حذر

در تلاقی روزگارت می‌برند

یادهاشان غایبی‌ات می‌چرند

چون خرِ تشنه خیال هر یکی

از قف تن فکر را شربت‌مکی

نشف کرد از تو خیال آن وشات

شبنمی که داری از بحر الحیات


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۹۵۶

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2956, Divan e Shams


دل را تمام برکن ای جان ز نیک نامی

تا یک به یک بدانی اسرار را تمامی

ای عاشق الهی ناموسِ خلق خواهی

ناموس و پادشاهی در عشق هست خامی

عاشق چو قند باید بی‌چون و چند باید

جانی بلند باید کان حضرتی است سامی


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۹۵۵

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2955, Divan e Shams


گر زانکه عقل داری دیوانه چون نگشتی

ورنه از اصل عشقی با عشق چند کوشی

اجزای خویش دیدم اندر حضور خامش

بس نعره‌ها شنیدم در زیرِ هر خموشی

گفتم به شمس تبریز کاین خامشان کیانند

گفتا چو وقت آید تو نیز هم نپوشی


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۸۵۵

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2855, Divan e Shams


اگر آن میی که خوردی به سحر نبود گیرا

بستان میی که یابی ز تفش ز خود رهایی

به خدا به ذات پاکش که میی است کز حراکش

برهد تن از هلاکش به سعادت سمایی

بستان مکن ستیزه تو بدین حیات ریزه

که حیات کامل آمد ز ورای جان فزایی

بهلم دگر نگویم که دریغ باشد ای جان

بر کور یوسفی را حرکات و خودنمایی


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۸۲۴

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2824, Divan e Shams


زر و مال تو کجا شد پر و بال تو کجا شد

عم و خال تو کجا شد و تو ادبارِ کجایی

هله بازآ هله بازآ به سوی نعمت و ناز آ

که منت باز فرستم ز پس مرگ و جدایی

پر و بال تو بریدم غم و آه تو شنیدم

هله بازت بخریدم که نه در خورد جفایی

ز پس مرگ برون پر خبرِ رحمت من بر

که نگویند چو رفتی به عدم باز نیایی


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۲۳۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 232


هیچ کس را تا نگردد او فنا

نیست ره در بارگاه کبریا

چیست معراج فلک این نیستی

عاشقان را مذهب و دین نیستی

پوستین و چارق آمد از نیاز

در طریق عشق محراب ایاز

گرچه او خود شاه را محبوب بود

ظاهر و باطن لطیف و خوب بود

گشته بی ‌کبر و ریا و کینه‌ای

حسن سلطان را رخش آیینه‌ای

چونکه از هستی خود او دور شد

منتهای کارِ او محمود بد

زآن قوی‌تر بود تمکین ایاز

که ز خوف کبر کردی احتراز

او مهذب گشته بود و آمده

کبر را و نفس را گردن زده

یا پی تعلیم می‌کرد آن حیل

یا برای حکمتی دور از وجل

یا که دید چارقش زان شد پسند

کز نسیم نیستی هستی است بند

تا گشاید دخمه کان بر نیستی است

تا بیاید آن نسیم عیش و زیست

ملک و مال و اطلس این مرحله

هست بر جان سبک‌رو سلسله

سلسلهٔ زرین بدید و غره گشت

ماند در سوراخ چاهی جان ز دشت

صورتش جنت به معنی دوزخی

افعیی پر زهر و نقشش گل رخی

گرچه مؤمن را سقر ندهد ضرر

لیک هم بهتر بود زانجا گذر

گرچه دوزخ دور دارد زو نکال

لیک جنت به ورا فی کل حال

الحذر ای ناقصان زین گلرخی

که به گاه صحبت آمد دوزخی


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۳۰۱۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 3010


گر همی‌خواهی که بفروزی چو روز

هستی همچون شب خود را بسوز

هستی ات در هست آن هستی‌نوازد

همچو مس در کیمیا اندر گداز

در من و ما سخت کردستی دو دست

هست این جمله خرابی از دو هست


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۲۲۹۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 2296


این همه غم ها که اندر سینه‌هاست

از بخار و گرد باد و بود ماست

این غمان بیخ ‌کن چون داس ماست

این چنین شد و آنچنان وسواس ماست

دان که هر رنجی ز مردن پاره‌ای است

جزو مرگ از خود بران گر چاره‌ای است

چون ز جزو مرگ نتوانی گریخت

دان که کلش بر سرت خواهند ریخت

جزوِ مرگ ار گشت شیرین مر تو را

دان که شیرین می‌کند کل را خدا

دردها از مرگ می‌آید رسول

از رسولش رو مگردان ای فضول

هر که شیرین می‌زید او تلخ مرد

هر که او تن را پرستد جان نبرد


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۸۵۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1855


لطف و سالوس جهان خوش لقمه‌ای است

کمترش خور کان پر آتش لقمه‌ای است

آتشش پنهان و ذوقش آشکار

دود او ظاهر شود پایان کار


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۰۷۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1078


تازه کن ایمان نه از گفت زبان

ای هوا را تازه کرده در نهان

تا هوا تازه‌ست ایمان تازه نیست

کین هوا جز قفل آن دروازه نیست

کرده‌ای تأویل حرف بکر را

خویش را تأویل کن نه ذکر را

بر هوا تأویل قرآن می‌کنی

پست و کژ شد از تو معنی سنی

Tags



Comments

  1. shirin7sh
    5 months ago

    کای تازه‌بهار عالم‌افروز
    هر روز تو عید باد و نوروز

    بخت تو بهار بی‌خزان باد
    عالم ز تو رشک بوستان باد

    گردون همه چشم باد از انجم
    وز چشم بدت نگاهبان باد

Sign in or sign up to post comments.
Parviz Shahbazi
Ganje Hozour audio Program #703
برنامه صوتی شماره ۷۰۳ گنج حضور
Category:
برنامه های صوتی گنج حضور
برنامه های صوتی ۸۰۰ - ۷۰۱
Views: 5,189
Submitted by: admin, Mar 22 2018






حمایت گنج حضور


بیننده عزیز برنامه گنج حضور:

  با سلام و احوالپرسی، با تشکر و قدردانی ازشما که این برنامه را تماشا می کنید، از شما تقاضا  داریم که عضو خانواده گنج حضور شوید و بهر اندازه که می توانید و می خواهید این برنامه و تلویزیون را ،هر ماهه، حمایت مالی کنید. لطفاً به این امر مهم توجه فرمایید که برای ادامه خدمات  فرهنگی این تلویزیون حمایت مالی اشخاصی که از آن استفاده می کنند، ضروری است. این تلویزیون منبع دیگری برای درآمد ندارد. لطفاً تصمیم خود را در این مورد به ایمیل: shahbazi@rapidtest.com اطلاع دهید.


حمایت مالی به روشهای آسان زیر امکان پذیر است:



در صورت لزوم با شماره 001-818-970-3345 (با پرویز شهبازی در آمریکا) و یا 001-818-224-4164 (با نسیبه در آمریکا) تماس بگیرید.


 

   

   
   

    ۱- از طریق کردیت کارت و Paypal







۲- از طریق دادن کردیت کارت خودتان به ما، تا هر ماهه به مقداری که شما می خواهید، بعنوان حق عضویت، چارج شود.



برای اعضا، در صورت درخواست، به شرح زیر CD یا DVD فرستاده خواهد شد.

              برای ساکنان آمریکا و کانادا، حق عضویت حداقل: 

             

                100 $ در ماه برای چهار عدد CD یا DVD

                75 $ در ماه برای سه عدد CD یا DVD

                50 $ در ماه برای دو عدد CD یا DVD

                30 $ در ماه برای یک عدد CD یا DVD

               

                برای ساکنان اروپا و کشور های دیگر 20 $ به مبلغ فوق افزوده خواهد شد.






۳- از طریق فرستادن چک به آدرس زیر: 







Parviz Shahbazi

P.O. Box 745 Woodland Hills, CA

91365 USA. 







               

۴- از طریق فرستادن پول نقد به حساب بانکی گنج حضور، از تمام نقاط دنیا غیر از ایران، یا واریز (Deposit) کردن از نقاط مختلف آمریکا یا کانادا، به شرح  زیر:



 

 

 

WELLS FARGO BANK



6001 Topanga Canyon Blvd
Woodland Hills, CA

91367 USA.

Beneficiary Name: TREASURE OF PRESENCE FOUNDATION, INC.


Account #: 9375957264 Routing: 121000248


Swift #WFBIUS6S

             



۵- از طریق فرستادن پول نقد به حساب بانکی گنج حضور از تمام نقاط ایران به شرح زیر:



 

 
Hesabe Sepehr / Bank Saderat

    Acc.No. 0209825346002

    Card .No. 6037 6915 7381 4480

    Masoud Nonejad



    بانک صادرات

    حساب سپهر

    شماره‌ حساب: 0209825346002

   شماره کارت: 6037 6915 7381 4480 

    به نام: مسعود نونژاد