Parviz Shahbazi

Ganje Hozour Program #784

برنامه شماره ۷۸۴ گنج حضور

  • Currently 4.36/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
out of 150 votes
Comments (0)

    

Set Stream Quality

  
Lights off
Sorry, your favorites list is FULL.

Support Ganje Hozour (حمایت از گنج حضور)

Link to this video/audio

Description

برنامه شماره ۷۸۴ گنج حضور

اجرا: پرویز شهبازی


۱۳۹۸ تاریخ اجرا: ۷ اکتبر ۲۰۱۹ - ۱۶ مهر





مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۱۳۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1138, Divan e Shams


چه مایه رنج کشیدم ز یار تا این کار

بر آبِ دیده و خونِ جگر گرفت قرار


هزار آتش و دود و غمست و نامش عشق

هزار درد و دریغ و بلا و نامش یار


هر آنکه دشمنِ جانِ خودست، بسمِ الله

صَلایِ(۱) دادنِ جان و صَلایِ کشتنِ زار


به من نگر که مرا او به صد چنین ارزد

نترسم و نگریزم ز کشتنِ دلدار


چو آبِ نیل دو رو دارد این شکنجه عشق

به اهلِ خویش چو آب و به غیرِ او خون خوار


چو عود و شمع نسوزد، چه قیمتش باشد؟

که هیچ فرق نماند ز عود و کنده خار


چو زخمِ تیغ نباشد به جنگ و نیزه و تیر

چه فرقِ حیز(۲) و مُخَنَّث(۳) ز رستم و جاندار(۴)


به پیشِ رستم آن تیغ خوشتر از شِکَرست

نثارِ تیر برِ او لذیذتر ز نثار


شکار را به دو صد ناز می‌برد این شیر

شکار در هوسِ او دوان قطار قطار


شکارِ کشته به خون اندرون همی‌ زارَد

که از برایِ خدایم بکش تو دیگر بار


دو چشمِ کشته به زنده بدان همی ‌نگرد

که ای فسرده غافل، بیا و گوش مخار


خمش خمش که اشاراتِ عشق معکوسست

نهان شوند معانی ز گفتنِ بسیار


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۲۲۶۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 2261


رنج، گنج آمد که رحمتها در اوست

مغز، تازه شد، چو بخْراشید پوست


ای برادر موضعِ تاریک و سرد

صبر کردن بر غم و سُستی و درد


چشمهٔ حیوان و، جام مستی است

کان بلندی ها همه در پستی است


آن بهاران مُضمَرست(۵) اندر خزان

در بهارست آن خزان، مگْریز از آن


همرهِ غم باش، با وحشت بساز

می‌طلب در مرگِ خود عُمرِ دراز


آنچه گوید نفسِ تو کاینجا بَدَست

مَشنَوَش چون کارِ او ضد آمده ست


تو خلافش کُن که از پیغمبران

این چنین آمد وصیّت در جهان


مشورت در کارها واجب شود

تا پشیمانی در آخر کم بود


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۶۸۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2680, Divan e Shams


چنین باشد، چنین گوید منادی

که بی‌ رنجی نبینی هیچ شادی


چه مایه رنجها دیدی تو هر روز

تأمّل کن از آن روزی که زادی


چه خون از چشم و دلها برگشاد‌ست

که تا تو چشم در عالم گشادی


خداوندا، اگر آهن بدیدی

ز اوّل آن کشاکش، کِش تو دادی


ز بیم و ترس، آهن آب گشتی

گُدازیدی(۶)، نپذرفتی جَمادی(۷)


ولیک آن را نهان کردی ز آهن

به هر روز اندک اندک می‌نهادی


چو آهن گشت آیینه به آخر

بگفتا: شُکر، ای سلطانِ هادی(۸)


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۵۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 59, Divan e Shams


از آن دریا هزاران شاخ(۹) شد هر سوی و جویی شد

به باغِ جانِ هر خلقی کند آن جو کفایت‌ها


قرآن کریم، سوره زمر(۳۹)، آیه ۳۶

Quran, Sooreh Az-Zumar(#39), Line #36


« أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ ۖ…»


« آيا خدا براى نگهدارى بنده‌اش [در همه امور] كافى نيست؟…»


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۴۰۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 3, Line # 2402


روزنِ جانم گشاده ست از صفا

می‌رسد بی واسطه نامهٔ خدا(۱۰)


نامه و باران و نور از رَوزنم

می‌فتد در خانه‌ام، از معدنم


دوزخ ست آن خانه کآن بی روزن است

اصلِ دین، ای بنده رَوزَن کردن است


تیشهٔ هر بیشه‌یی کم زَن، بیا

تیشه زَن در کندنِ روزن، هلا


یا نمی‌دانی که نورِ آفتاب

عکسِ خورشید برون است از حجاب


نور، این دانی که حیوان دید هم

پس چه کَرَّمنا بُوَد بر آدمم؟


قرآن کریم، سوره اسراء(۱۷)، آیه(۷۰)

Quran, Sooreh Al-Israa(#17), Line #70


« وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُمْ 

مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَىٰ كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًا »


« و ما فرزندان آدم را بس گرامی داشتیم و آنان را در خشکی

و دریا بر مرکوب ها سوار کردیم و ایشان را از غذاهای پاکیزه‌ها روزی

دادیم. و آنان را بر بسیاری از آفریدگان برتری بخشیدیم‌.»


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۳۰۹۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 3091


نور رویِ یوسفی وقت عبور

می‌فتادی در شِباکِ(۱۱) هر قصور


پس بگفتندی درون خانه در

یوسف است این سو به سَیْران(۱۲) و گذر


زانکه بر دیوار دیدندی شعاع

فهم کردندی پس اصحاب بِقاع(۱۳)


خانه‌ای را کِش دریچه‌ست آن طرف

دارد از سَیْران آن یوسف شرف


هین دریچه سوی یوسف باز کن

وز شکافش فُرجه‌ای(۱۴) آغاز کن


عشق‌ورزی، آن دریچه کردن است

کز جمالِ دوست، سینه روشن است


پس هماره روی معشوقه نگر

این به دستِ توست، بشنو ای پدر


راه کن در اندرون ها خویش را

دور کن ادراکِ غیراندیش را


کیمیا داری، دوای پوست کن

دشمنان را زین صِناعت(۱۵) دوست کن


چون شدی زیبا، بدان زیبا رسی

که رهاند روح را از بی‌کسی


پرورش مر باغ جان ها را نَمَش

زنده کرده مردهٔ غم را دَمَش


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۱۱۴۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 3, Line # 1141


وقت درد و مرگ از آنسو می‌نمی(۱۶)

چونکه دردت رفت، چونی اَعْجَمی؟(۱۷)


وقت محنت(۱۸) گشته‌ای الله گو

چونکه محنت رفت، گویی: راه کو؟


این از آن آمد که حق را بی گمان

هر که بشناسد، بود دایم بر آن


وانکه در عقل و گُمان، هستش حجاب

گاه پوشیدست و گه بدریده جَیب(۱۹)


عقل جزوی، گاه چیره، گَه نگون

عقل کلّی، ايمن از رَیْبُ الَمنون*(۲۰)


عقل بفروش و هنر حیرت بخر

رو به خواری نه بخارا ای پس


قرآن کریم، سوره طور(۵۲)، آیه ۳۰

Quran, Sooreh At-Tur(#52), Line #30


« أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ »


« يا مى‌گويند: شاعرى است و ما براى وى منتظر حوادث روزگاريم.»


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۹۳۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 934


عقلِ تو از آفتابی بیش نیست

اندر آن فکری که نهی آمد، مَایست


کژ مَنه ای عقل تو هم گامِ خویش

تا نیاید آن خُسوفِ رُو به پیش


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۱۸۳۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 1832


گر نبودی این بُزوغ(۲۱) اندر خُسوف

گُم نکردی راه چندین فیلسوف


زیرکان و عاقلان از گمرهی

دیده بر خُرْطوم، داغِ ابلهی


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 21, Divan e Shams


این دو ره آمد در روش یا صبر یا شُکرِ نِعَم

بی شمع رویِ تو نَتان(۲۲) دیدن مرین دو راه را


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۲۲۰۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 2206


آن حسّی که حق بر آن حِسّ مُظهَر(۲۳) است

نیست حسِّ این جهان، آن دیگر است


حسِّ حیوان گر بدیدی آن صُوَر

بایزیدِ وقت بودی، گاو و خر


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ١٩۶۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 1966


عقل، راهِ نااُمیدی کی رود؟

عشق باشد کآن طرف بر سَر دَوَد


لاابالی عشق باشد، نی خِرَد

عقل آن جوید کز آن سودی بَرَد


تُرکتاز و تَنْ گداز و بی حیا

در بلا چون سنگِ زیرِ آسیا


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۲۵۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1258


گر قضا(۲۴) پوشد سیه، همچون شَبَت

هم قضا دستت بگیرد عاقبت


گر قضا صد بار، قصدِ جان کند

هم قضا جانت دهد، درمان کند


این قضا صد بار اگر راهت زند

بر فراز چرخ، خَرگاهت(۲۵) زند


از کَرَم دان این که می‌ترساندت

تا به مُلکِ ایمنی بنشاندت


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۱۳۰۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 1305


تیر را مَشْکَن که آن تیرِ شَهی است

نیست پَرتاوی، ز شَصْتِ آگهی است


ما رَمَیْتَ اِذْ رَمَیْتَ* گُفت حق

کارِ حق بر کارها دارد سَبَق


خشمِ خود بشکن، تو مشکن تیر را

چشمِ خشمت خون شمارد شیر را


بوسه دِه بر تیر و، پیشِ شاه بَر

تیرِ خونْ‌آلود از خونِ تو تَر


آنچه پیدا عاجز و بسته زبون

وآنچه ناپیدا، چنان تند و حَرون(۲۶)


ما شکاریم، این چنین دامی که راست؟

گُویِ چوگانیم، چُوگانی(۲۷) کجاست؟


می‌دَرَد، می‌دوزد، این خَیّاط کو؟

می‌دمد، می‌سوزد، این نَفّاط(۲۸) کو؟


قرآن کریم، سوره انفال(۸)، آیه ۱۷

Quran, Sooreh Al-Anfaal(#8), Line #17


« مَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ »


« وهنگامی که تیر پرتاب کردی، تو پرتاب نکردی، بلکه خدا پرتاب کرد »


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۳۷۴۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 3745


حَیْثَ ما کُنْتُم فَوَلُّوا وَجْهَکُم

نَحْوَهُ هذا الَّذی لَمْ یَنْهَکُم


در هر وضعیتی هستید روی خود را به سوی آن وحدت 

و یا آن سلیمان بگردانید که این چیزی است که خدا 

شما را از آن باز نداشته است.


کورْ مرغانیم و، بس ناساختیم

کآن سُلیمان را دَمی نشناختیم


همچو جُغدان، دشمنِ بازان شدیم

لاجَرَم واماندهٔ ویران شدیم


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۳۰۷۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 3077


گفت یارش کاندر آ ای جمله من

نَیْ مخالف چون گُل و خارِ چمن


رشته یکتا شد، غلط کم شو(۲۹) کنون

گر دوتا بینی حروفِ کاف و نون


کاف و نون همچون کمند آمد جَذوب(۳۰)

تا کشاند مر عدم را در خُطوب(۳۱)


پس دوتا باید کمند اندر صُوَر

گرچه یکتا باشد آن دو در اثر


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۳۲۱۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 3212


شد فنا، هستش مخوان، ای چشم‌شوخ(۳۲)

در چنین جُو خشک کَی مانَد کلوخ؟


پیش این خورشید کَی تابَد هلال؟

با چنان رُستم چه باشد زور زال؟


طالب است و غالب است آن کردگار

تا ز هستی‌ها بر آرَد او دَمار


دو مگو و دو مدان و دو مخوان

بنده را در خواجهٔ خود محو دان


خواجه هم در نورِ خواجه‌آفرین

فانی است و مرده و مات و دَفین(۳۳)


چون جدا بینی ز حق این خواجه را

گم کنی هم متن و هم دیباچه(۳۴) را


چشم و دل را هین گذاره کن(۳۵) ز طین(۳۶)

این یکی قبله‌ست، دو قبله مبین


چون دو دیدی، ماندی از هر دو طرف

آتشی در خَف فتاد و رفت خَف(۳۷)


مولوی، مثنوی، دفتر دوّم، بیت ۳۲۰۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 3207


فکر، آن باشد که بگشاید رَهی

راه، آن باشد که پیش آید شَهی


شاه آن باشد که از خود شَه بود

نه به مخزن ها و لشکر شَه شود


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۶۱۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 612


پیشِ قدرت، خلقِ جمله بارگه(۳۸)

عاجزان، چون پیشِ سوزن کارگه(۳۹)


گاه نقشش، دیو و گَه، آدم کُند

گاه نقشش، شادی و گَه غم کُند


دست، نَی تا دست جُنبانَد به دفع

نطق، نَی تا دَم زند در ضَرّ*(۴۰) و نَفع


تو ز قرآن بازخوان تفسیرِ بیت

گفت ایزد: ما رَمَیْتَ ِاذْ رَمَیْت**


گر بپرّانیم تیر، آن نی ز ماست

ما کمان و تیراندازش خداست


* قرآن کریم، سوره یونس(۱۰)، آیه ۴۹

Quran, Sooreh Yunus(#10), Line #49


« قُلْ لَا أَمْلِكُ لِنَفْسِي ضَرًّا وَلَا نَفْعًا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۗ…»


« بگو: من درباره خود جز آنچه خدا بخواهد 

مالك هيچ سود و زيانى نيستم ...»


** قرآن کریم، سوره انفال(۸)، آیه ۱۷

Quran, Sooreh Al-Anfaal(#8), Line #17


« مَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ »


« و آنگاه كه تير مى‌انداختى، تو تير نمى‌انداختى، 

خدا بود كه تير مى‌انداخت »


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۱۸۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 3182


فعلِ توست این غُصه‌های دَم به دَم

این بُوَد معنی قَدْ جَفَّ الْقَلَم


حديث


« جَفَّ الْقَلَمُ بِما اَنْتَ لاقٍ »


« خشك شد قلم به آنچه سزاوار بودی.»


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۱۸۴۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 3, Line # 1847


چون نپرسی زودتر کشفت شود

مرغِ صبر از جمله پَرّان‌تر بود


ور بپرسی دیرتر حاصل شود

سهل از بی صبریت مشکل شود


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۷۲۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 3, Line # 2725


صبر و خاموشی جَذوبِ(۴۱) رحمت است

وین نشان جُستن، نشانِ علّت(۴۲) است


اَنْصِتُوا*(۴۳) بپْذیر، تا بر جانِ تو

آید از جانان، جزای اَنْصِتُوا


گر نخواهی نُکس(۴۴)، پیش این طبیب

بر زمین زن زرّ و سَر را ای لَبیب(۴۵)


* قرآن کریم، سوره اعراف(۷)، آیه ۲۰۴

Quran, Sooreh Al-A'raaf(#7), Line #204


«… وَإِذَا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَأَنْصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ »


«… خاموشی گزینید، باشد که از لطف و رحمت 

پروردگار برخوردار شوید. »


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۳۴۵۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 3455


چون نه‌ای کامل، دکان تنها مگیر

دست‌خوش(۴۶) می‌باش، تا گردی خمیر


اَنْصِتوا را گوش کن، خاموش باش

چون زبانِ حق نگشتی، گوش باش


ور بگویی، شکلِ اِستِفسار(۴۷) گو

با شهنشاهان، تو مسکین‌وار گو


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۱۸۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 3183


که نگردد سنّتِ ما از رَشَد(۴۸)

نیک را نیکی بود، بد راست بَد


کار کن هین که سلیمان زنده است

تا تو دیوی، تیغِ او بُرَّنده است


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۱۵۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 3151


معنی جَفَّ الْقَلَم کی آن بود

که جفاها با وفا یکسان بود؟


بل جفا را، هم جفا جَفَّ الْقَلَم

وآن وفا را هم وفا جَفَّ الْقَلَم


قرآن کریم، سوره اسراء(۱۷)، آیه ۷

Quran, Sooreh Al-Israa(#17), Line #7


« إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ ۖ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا ۚ…» 


« اگر نيكى كنيد به خود مى‌كنيد، و اگر 

بدى كنيد به خود مى‌كنيد…» 


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۱۳۸  

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 3138


بلکه معنی آن بُوَد جَفَّ الْقَلَم

نیست یکسان پیشِ من عدل و ستم


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۳۸۵۱  

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 3851


من همی گویم: برَوْ جَفَّ الْقَلَم

زآن قلم، بس سرنگون گردد عَلَم


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۲۷۸۵  

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 2785


سعد دیدی، شُکر کن، ایثار کن

نحس دیدی، صَْدقه وَ استغفار(۴۹) کن


ما کییم این را؟ بیآ ای شاهِ من

طالعم مُقبِل کن و، چرخی بزن


روح را تابان کن از انوارِ ماه

که ز آسیبِ ذَنَب(۵۰)، جان شد سیاه

مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۸۳۴  

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 834


آتشِ طبعت اگر غمگین کند

سوزش از امرِ مَلیکِ دین(۵۱) کند


آتشِ طبعت اگر شادی دهد

اندرو شادی، مَلیکِ دین نهد


چونکه غم‌ بینی، تو استغفار کن

غم به امرِ خالق آمد، کار کن


چون بخواهد، عینِ غم، شادی شود

عینِ بندِ پای، آزادی شود


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۳۶۹۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 3, Line # 3697


هرچه از وی شاد گردی در جهان

از فراقِ او بیندیش آن زمان


زآنچه گشتی شاد، بس کس شاد شد

آخر از وی جَست و همچون باد شد


از تو هم بجهد، تو دل بر وَی مَنه

پیش از آن کو بجهد، از وی تو بِجِه



(۱) صَلا: دعوت گروهی از مردم برای غذا خوردن، 

آواز دادن، صدا زدن

(۲) حیز: نامرد، در اینجا به معنی ترسو

(۳) مُخَنَّث: مردی که حالات و اطوار زنان را از خود بروز بدهد، 

زن‌مانند، در اینجا به معنی ترسو

(۴) رستم و جاندار: سلحشور و نگاهبان

(۵مُضمَر: پنهان کرده شده، پوشیده

(۶) گُدازیدن: گُداختن، آب شدن

(۷) جَماد: جامد، هر چیز بی‌جان و بی‌حرکت

(۸) هادی: هدایت کننده، رهنما

(۹) شاخ: بخش، قسمت، جوی خرد

(۱۰) نامهٔ خدا: منظور پیغام و وحی الهی است.

(۱۱) شباک: پنجره ها، جمع شبکه

(۱۲) سَیْران: سیر و حرکت

(۱۳) بِقاع: اماکن، جاها

(۱۴) فُرجه: تماشا

(۱۵) صِناعت: هنر، پیشه، کار

(۱۶) مینمی: از نمیدن به معنی میل کردن، توجه نمودن

(۱۷) اَعْجَمی: بی تدبیر و بیچاره

(۱۸) محنت: رنج، بلا

(۱۹) جَیب: گریبان، یقه

(۲۰) رَیْبُ الَمنونحوادث ناگوار

(۲۱) بُزوغ: تافتن، تابيدن

(۲۲) نَتان: نتوان

(۲۳) مُظهَر: پیدا، آشکار شده

(۲۴) قضا: تقدیر و حکم الهی

(۲۵) خَرگاه: خیمه بزرگ، سراپرده

(۲۶) حَرون: توسن، سرکش، چموش

(۲۷) چَوْگانی: چوگان باز، اسبی که مناسب و 

لایق چوگان بازی باشد.

(۲۸) نَفّاط: ظرف مسین که در آن نفت ریزند، در اینجا 

به معنی نفت انداز و آتش باز، آتش افروز.

(۲۹) غلط کم شو: کمتر اشتباه کن

(۳۰) جَذوب: بسیار جذب کننده. صیغه مبالغه جاذب

(۳۱) خُطوب: جمع خَطْب به معنی کار مهمّ و بزرگ

(۳۲) چشم‌شوخبی حیا، گستاخ

(۳۳) دَفین: مدفون، پنهان شده در زیر خاک

(۳۴) دیباچهمقدمه

(۳۵) گذاره کردنعبور کردن

(۳۶) طین: گِل

(۳۷) خَف: گیاهی خشک و سریع الاشتعال که بوسیله آن 

جرقه را از سنگ چخماق می گیرند و آتش می افروزند.

(۳۸) بارگه: مخفّف بارگاه، سرای و خیمه بزرگ

(۳۹) کارگه: مخفّف کارگاه

(۴۰) ضَرّ: زیان

(۴۱) جَذوب: بسیار کَشنده، بسیار جذب کننده

(۴۲) علّتبیماری

(۴۳) اَنْصِتُواخاموش باشید

(۴۴) نُکس: عود کردن بیماری

(۴۵) لَبیب: خردمند، عاقل

(۴۶) دستخوش: کنایه از مغلوب و زبون بودن

(۴۷) اِستِفسار: پرسیدن، توضیح و تفسیر خواستن

(۴۸) رَشَد: هدايت، به راه راست رفتن، از گمراهی درآمدن

(۴۹) استغفار: طلب مغفرت کردن، آمرزش خواستن

(۵۰) ذَنَب: دُم، دنباله

(۵۱) مَلیک: پادشاه، مَلیکِ دین کنایه از حضرت حق تعالی است.


************************

تمام اشعار برنامه بر اساس فرمت سایت گنج نما برای جستجوی آسان


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۱۳۸

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1138, Divan e Shams


چه مایه رنج کشیدم ز یار تا این کار

بر آب دیده و خون جگر گرفت قرار


هزار آتش و دود و غمست و نامش عشق

هزار درد و دریغ و بلا و نامش یار


هر آنکه دشمن جان خودست بسم الله

صلای دادن جان و صلای کشتنِ زار


به من نگر که مرا او به صد چنین ارزد

نترسم و نگریزم ز کشتن دلدار


چو آب نیل دو رو دارد این شکنجه عشق

به اهل خویش چو آب و به غیر او خون خوار


چو عود و شمع نسوزد چه قیمتش باشد؟

که هیچ فرق نماند ز عود و کنده خار


چو زخم تیغ نباشد به جنگ و نیزه و تیر

چه فرق حیز و مخنث ز رستم و جاندار


به پیش رستم آن تیغ خوشتر از شکرست

نثار تیر بر او لذیذتر ز نثار


شکار را به دو صد ناز می‌برد این شیر

شکار در هوس او دوان قطار قطار


شکار کشته به خون اندرون همی‌ زارد

که از برای خدایم بکش تو دیگر بار


دو چشم کشته به زنده بدان همی ‌نگرد

که ای فسرده غافل بیا و گوش مخار


خمش خمش که اشارات عشق معکوسست

نهان شوند معانی ز گفتن بسیار


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۲۲۶۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 2261


رنج گنج آمد که رحمتها در اوست

مغز تازه شد چو بخراشید پوست


ای برادر موضع تاریک و سرد

صبر کردن بر غم و سستی و درد


چشمه حیوان و جام مستی است

کان بلندی ها همه در پستی است


آن بهاران مضمرست اندر خزان

در بهارست آن خزان مگریز از آن


همره غم باش با وحشت بساز

می‌طلب در مرگ خود عمر دراز


آنچه گوید نفس تو کاینجا بدست

مشنوش چون کار او ضد آمده ست


تو خلافش کن که از پیغمبران

این چنین آمد وصیت در جهان


مشورت در کارها واجب شود

تا پشیمانی در آخر کم بود


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۶۸۰

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2680, Divan e Shams


چنین باشد چنین گوید منادی

که بی‌ رنجی نبینی هیچ شادی


چه مایه رنجها دیدی تو هر روز

تأمل کن از آن روزی که زادی


چه خون از چشم و دلها برگشاد‌ست

که تا تو چشم در عالم گشادی


خداوندا اگر آهن بدیدی

ز اول آن کشاکش کش تو دادی


ز بیم و ترس آهن آب گشتی

گدازیدی نپذرفتی جمادی


ولیک آن را نهان کردی ز آهن

به هر روز اندک اندک می‌نهادی


چو آهن گشت آیینه به آخر

بگفتا شکر ای سلطان هادی


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۵۹

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 59, Divan e Shams


از آن دریا هزاران شاخ شد هر سوی و جویی شد

به باغ جان هر خلقی کند آن جو کفایت‌ها


قرآن کریم، سوره زمر(۳۹)، آیه ۳۶

Quran, Sooreh Az-Zumar(#39), Line #36


« أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ ۖ…»


« آيا خدا براى نگهدارى بنده‌اش [در همه امور] كافى نيست؟…»


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۴۰۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 3, Line # 2402


روزن جانم گشاده ست از صفا

می‌رسد بی واسطه نامه خدا


نامه و باران و نور از روزنم

می‌فتد در خانه‌ام از معدنم


دوزخ ست آن خانه کآن بی روزن است

اصل دین ای بنده روزن کردن است


تیشه هر بیشه‌یی کم زن بیا

تیشه زن در کندن روزن هلا


یا نمی‌دانی که نور آفتاب

عکس خورشید برون است از حجاب


نور این دانی که حیوان دید هم

پس چه کرمنا بود بر آدمم؟


قرآن کریم، سوره اسراء(۱۷)، آیه(۷۰)

Quran, Sooreh Al-Israa(#17), Line #70


« وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُمْ 

مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَىٰ كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًا »


« و ما فرزندان آدم را بس گرامی داشتیم و آنان را در خشکی

و دریا بر مرکوب ها سوار کردیم و ایشان را از غذاهای پاکیزه‌ها روزی

دادیم. و آنان را بر بسیاری از آفریدگان برتری بخشیدیم‌.»


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۳۰۹۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 3091


نور روی یوسفی وقت عبور

می‌فتادی در شباک هر قصور


پس بگفتندی درون خانه در

یوسف است این سو به سیران و گذر


زانکه بر دیوار دیدندی شعاع

فهم کردندی پس اصحاب بقاع


خانه‌ای را کش دریچه‌ست آن طرف

دارد از سیران آن یوسف شرف


هین دریچه سوی یوسف باز کن

وز شکافش فرجه‌ای آغاز کن


عشق‌ورزی آن دریچه کردن است

کز جمال دوست سینه روشن است


پس هماره روی معشوقه نگر

این به دست توست بشنو ای پدر


راه کن در اندرون ها خویش را

دور کن ادراک غیراندیش را


کیمیا داری دوای پوست کن

دشمنان را زین صناعت دوست کن


چون شدی زیبا بدان زیبا رسی

که رهاند روح را از بی‌کسی


پرورش مر باغ جان ها را نمش

زنده کرده مرده غم را دمش


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۱۱۴۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 3, Line # 1141


وقت درد و مرگ از آنسو می‌نمی

چونکه دردت رفت چونی اَعْجَمی؟


وقت محنت گشته‌ای الله گو

چونکه محنت رفت گویی راه کو؟


این از آن آمد که حق را بی گمان

هر که بشناسد بود دایم بر آن


وانکه در عقل و گمان هستش حجاب

گاه پوشیدست و گه بدریده جیب


عقل جزوی گاه چیره گه نگون

عقل کلی ايمن از ریب المنون*


عقل بفروش و هنر حیرت بخر

رو به خواری نه بخارا ای پس


قرآن کریم، سوره طور(۵۲)، آیه ۳۰

Quran, Sooreh At-Tur(#52), Line #30


« أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ »


« يا مى‌گويند: شاعرى است و ما براى وى منتظر حوادث روزگاريم.»


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۹۳۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 934


عقل تو از آفتابی بیش نیست

اندر آن فکری که نهی آمد مایست


کژ منه ای عقل تو هم گام خویش

تا نیاید آن خسوف رو به پیش


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۱۸۳۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 1832


گر نبودی این بزوغ اندر خسوف

گم نکردی راه چندین فیلسوف


زیرکان و عاقلان از گمرهی

دیده بر خرطوم داغ ابلهی


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۱

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 21, Divan e Shams


این دو ره آمد در روش یا صبر یا شکر نعم

بی شمع روی تو نتان دیدن مرین دو راه را


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۲۲۰۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 2206


آن حسی که حق بر آن حس مظهر است

نیست حس این جهان آن دیگر است


حس حیوان گر بدیدی آن صور

بایزید وقت بودی گاو و خر


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ١٩۶۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 1966


عقل راه ناامیدی کی رود؟

عشق باشد کآن طرف بر سر دود


لاابالی عشق باشد نی خرد

عقل آن جوید کز آن سودی برد


ترکتاز و تن گداز و بی حیا

در بلا چون سنگ زیر آسیا


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۲۵۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1258


گر قضا پوشد سیه همچون شبت

هم قضا دستت بگیرد عاقبت


گر قضا صد بار قصد جان کند

هم قضا جانت دهد درمان کند


این قضا صد بار اگر راهت زند

بر فراز چرخ خرگاهت زند


از کرم دان این که می‌ترساندت

تا به ملک ایمنی بنشاندت


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۱۳۰۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 1305


تیر را مشکن که آن تیر شهی است

نیست پرتاوی ز شصت آگهی است


ما رمیت اذ رمیت* گفت حق

کار حق بر کارها دارد سبق


خشم خود بشکن تو مشکن تیر را

چشم خشمت خون شمارد شیر را


بوسه ده بر تیر و پیش شاه بر

تیر خون‌آلود از خون تو تر


آنچه پیدا عاجز و بسته زبون

وآنچه ناپیدا چنان تند و حرون


ما شکاریم این چنین دامی که راست؟

گوی چوگانیم چوگانی کجاست؟


می‌درد می‌دوزد این خیاط کو؟

می‌دمد می‌سوزد این نفاط کو؟


قرآن کریم، سوره انفال(۸)، آیه ۱۷

Quran, Sooreh Al-Anfaal(#8), Line #17


« مَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ »


« وهنگامی که تیر پرتاب کردی، تو پرتاب نکردی، بلکه خدا پرتاب کرد »


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۳۷۴۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 3745


حیث ما کنتم فولوا وجهکم

نحوه هذا الذی لم ینهکم


در هر وضعیتی هستید روی خود را به سوی آن وحدت 

و یا آن سلیمان بگردانید که این چیزی است که خدا 

شما را از آن باز نداشته است.


کور مرغانیم و بس ناساختیم

کآن سلیمان را دمی نشناختیم


همچو جغدان دشمن بازان شدیم

لاجرم وامانده ویران شدیم


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۳۰۷۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 3077


گفت یارش کاندر آ ای جمله من

نی مخالف چون گل و خار چمن


رشته یکتا شد غلط کم شو کنون

گر دوتا بینی حروف کاف و نون


کاف و نون همچون کمند آمد جذوب

تا کشاند مر عدم را در خطوب


پس دوتا باید کمند اندر صور

گرچه یکتا باشد آن دو در اثر


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۳۲۱۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 3212


شد فنا هستش مخوان ای چشم‌شوخ

در چنین جو خشک کی ماند کلوخ؟


پیش این خورشید کی تابد هلال؟

با چنان رستم چه باشد زور زال؟


طالب است و غالب است آن کردگار

تا ز هستی‌ها بر آرد او دمار


دو مگو و دو مدان و دو مخوان

بنده را در خواجه خود محو دان


خواجه هم در نور خواجه‌آفرین

فانی است و مرده و مات و دفین


چون جدا بینی ز حق این خواجه را

گم کنی هم متن و هم دیباچه را


چشم و دل را هین گذاره کن ز طین

این یکی قبله‌ست دو قبله مبین


چون دو دیدی ماندی از هر دو طرف

آتشی در خف فتاد و رفت خف


مولوی، مثنوی، دفتر دوّم، بیت ۳۲۰۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 3207


فکر آن باشد که بگشاید رهی

راه آن باشد که پیش آید شهی


شاه آن باشد که از خود شه بود

نه به مخزن ها و لشکر شه شود


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۶۱۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 612


پیش قدرت خلق جمله بارگه

عاجزان چون پیش سوزن کارگه


گاه نقشش دیو و گه آدم کند

گاه نقشش شادی و گه غم کند


دست نی تا دست جنباند به دفع

نطق نی تا دم زند در ضر* و نفع


تو ز قرآن بازخوان تفسیر بیت

گفت ایزد ما رمیت اذ رمیت**


گر بپرانیم تیر آن نی ز ماست

ما کمان و تیراندازش خداست


* قرآن کریم، سوره یونس(۱۰)، آیه ۴۹

Quran, Sooreh Yunus(#10), Line #49


« قُلْ لَا أَمْلِكُ لِنَفْسِي ضَرًّا وَلَا نَفْعًا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۗ…»


« بگو: من درباره خود جز آنچه خدا بخواهد 

مالك هيچ سود و زيانى نيستم ...»


** قرآن کریم، سوره انفال(۸)، آیه ۱۷

Quran, Sooreh Al-Anfaal(#8), Line #17


« مَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ »


« و آنگاه كه تير مى‌انداختى، تو تير نمى‌انداختى، 

خدا بود كه تير مى‌انداخت »


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۱۸۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 3182


فعل توست این غصه‌های دم به دم

این بود معنی قد جف القلم


حديث


« جَفَّ الْقَلَمُ بِما اَنْتَ لاقٍ »


« خشك شد قلم به آنچه سزاوار بودی.»


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۱۸۴۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 3, Line # 1847


چون نپرسی زودتر کشفت شود

مرغ صبر از جمله پران‌تر بود


ور بپرسی دیرتر حاصل شود

سهل از بی صبریت مشکل شود


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۷۲۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 3, Line # 2725


صبر و خاموشی جذوب رحمت است

وین نشان جستن نشان علت است


انصتوا* بپذیر تا بر جان تو

آید از جانان جزای انصتوا


گر نخواهی نکس پیش این طبیب

بر زمین زن زر و سر را ای لبیب


* قرآن کریم، سوره اعراف(۷)، آیه ۲۰۴

Quran, Sooreh Al-A'raaf(#7), Line #204


«… وَإِذَا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَأَنْصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ »


«… خاموشی گزینید، باشد که از لطف و رحمت 

پروردگار برخوردار شوید. »


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۳۴۵۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 3455


چون نه‌ای کامل دکان تنها مگیر

دست‌خوش می‌باش تا گردی خمیر


انصتوا را گوش کن خاموش باش

چون زبان حق نگشتی گوش باش


ور بگویی شکل استفسار گو

با شهنشاهان تو مسکین‌وار گو


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۱۸۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 3183


که نگردد سنت ما از رشد

نیک را نیکی بود بد راست بد


کار کن هین که سلیمان زنده است

تا تو دیوی تیغ او برنده است


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۱۵۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 3151


معنی جف القلم کی آن بود

که جفاها با وفا یکسان بود؟


بل جفا را هم جفا جف القلم

وآن وفا را هم وفا جف القلم


قرآن کریم، سوره اسراء(۱۷)، آیه ۷

Quran, Sooreh Al-Israa(#17), Line #7


« إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ ۖ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا ۚ…» 


« اگر نيكى كنيد به خود مى‌كنيد، و اگر 

بدى كنيد به خود مى‌كنيد…» 


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۱۳۸  

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 3138


بلکه معنی آن بود جف القلم

نیست یکسان پیش من عدل و ستم


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۳۸۵۱  

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 3851


من همی گویم برو جف القلم

زآن قلم بس سرنگون گردد علم


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۲۷۸۵  

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 2785


سعد دیدی شکر کن ایثار کن

نحس دیدی صدقه و استغفار کن


ما کییم این را بیآ ای شاه من

طالعم مقبل کن و چرخی بزن


روح را تابان کن از انوار ماه

که ز آسیب ذنب جان شد سیاه


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۸۳۴  

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 834


آتش طبعت اگر غمگین کند

سوزش از امر ملیک دین کند


آتش طبعت اگر شادی دهد

اندرو شادی ملیک دین نهد


چونکه غم‌ بینی تو استغفار کن

غم به امر خالق آمد کار کن


چون بخواهد عین غم شادی شود

عین بند پای آزادی شود


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۳۶۹۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 3, Line # 3697


هرچه از وی شاد گردی در جهان

از فراق او بیندیش آن زمان


زآنچه گشتی شاد بس کس شاد شد

آخر از وی جست و همچون باد شد


از تو هم بجهد تو دل بر وی منه

پیش از آن کو بجهد از وی تو بجه

Tags



Comments

Be the first to comment

Sign in or sign up to post comments.
Parviz Shahbazi
Ganje Hozour Program #784
برنامه شماره ۷۸۴ گنج حضور
Category:
برنامه های تصویری گنج حضور
برنامه های تصویری ۸۰۰ - ۷۰۱
Views: 2,055
Submitted by: admin, Oct 09 2019






حمایت گنج حضور


بیننده عزیز برنامه گنج حضور:

  با سلام و احوالپرسی، با تشکر و قدردانی ازشما که این برنامه را تماشا می کنید، از شما تقاضا  داریم که عضو خانواده گنج حضور شوید و بهر اندازه که می توانید و می خواهید این برنامه و تلویزیون را ،هر ماهه، حمایت مالی کنید. لطفاً به این امر مهم توجه فرمایید که برای ادامه خدمات  فرهنگی این تلویزیون حمایت مالی اشخاصی که از آن استفاده می کنند، ضروری است. این تلویزیون منبع دیگری برای درآمد ندارد. لطفاً تصمیم خود را در این مورد به ایمیل: shahbazi@rapidtest.com اطلاع دهید.


حمایت مالی به روشهای آسان زیر امکان پذیر است:



در صورت لزوم با شماره 001-818-970-3345 (با پرویز شهبازی در آمریکا) و یا 001-818-224-4164 (با نسیبه در آمریکا) تماس بگیرید.


 

   

   
   

    ۱- از طریق کردیت کارت و Paypal







۲- از طریق دادن کردیت کارت خودتان به ما، تا هر ماهه به مقداری که شما می خواهید، بعنوان حق عضویت، چارج شود.



برای اعضا، در صورت درخواست، به شرح زیر CD یا DVD فرستاده خواهد شد.

              برای ساکنان آمریکا و کانادا، حق عضویت حداقل: 

             

                100 $ در ماه برای چهار عدد CD یا DVD

                75 $ در ماه برای سه عدد CD یا DVD

                50 $ در ماه برای دو عدد CD یا DVD

                30 $ در ماه برای یک عدد CD یا DVD

               

                برای ساکنان اروپا و کشور های دیگر 20 $ به مبلغ فوق افزوده خواهد شد.






۳- از طریق فرستادن چک به آدرس زیر: 







Parviz Shahbazi

P.O. Box 745 Woodland Hills, CA

91365 USA. 







               

۴- از طریق فرستادن پول نقد به حساب بانکی گنج حضور، از تمام نقاط دنیا غیر از ایران، یا واریز (Deposit) کردن از نقاط مختلف آمریکا یا کانادا، به شرح  زیر:



 

 

 

WELLS FARGO BANK



6001 Topanga Canyon Blvd
Woodland Hills, CA

91367 USA.

Beneficiary Name: TREASURE OF PRESENCE FOUNDATION, INC.


Account #: 9375957264 Routing: 121000248


Swift #WFBIUS6S

             



۵- از طریق فرستادن پول نقد به حساب بانکی گنج حضور از تمام نقاط ایران به شرح زیر:



 

 
Hesabe Sepehr / Bank Saderat

    Acc.No. 0209825346002

    Card .No. 6037 6915 7381 4480

    Masoud Nonejad



    بانک صادرات

    حساب سپهر

    شماره‌ حساب: 0209825346002

   شماره کارت: 6037 6915 7381 4480 

    به نام: مسعود نونژاد