Parviz Shahbazi

Ganje Hozour audio Program #714

برنامه صوتی شماره ۷۱۴ گنج حضور

  • Currently 3.94/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
out of 403 votes
Comments (1)

    

Set Stream Quality

  
Lights off
Sorry, your favorites list is FULL.

Support Ganje Hozour (حمایت از گنج حضور)

Amount
Select currency

Link to this video/audio

Description

برنامه صوتی شماره ۷۱۴ گنج حضور

اجرا: پرویز شهبازی


۱۳۹۷ تاریخ اجرا:  ۴ ژوئن ۲۰۱۸ ـ ۱۵ خرداد







مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۱۱۱۶

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1116, Divan e Shams


هر کس به جنسِ خویش درآمیخت، ای نگار

هر کس به لایقِ گهرِ خود گرفت یار

او را که داغِ توست، نیارد(۱) کسی خرید

آن کو شکارِ توست، کسی چون کند شکار؟

ما را چو لطفِ روی تو بی‌خویشتن کند

ما را ز روی لطف، تو بی‌خویشتن مدار

چون جنسِ همدگر بگرفتند، جنس جنس

هر جنس، جنسِ گوهرِ خود کرد اختیار

با غیرِ جنس اگر بنشیند، بُوَد نِفاق(۲)

مانندِ آب و روغن و مانندِ قیر و قار

تا چون به جنسِ خویش رود، از خلافِ جنس

زین سوی تشنه‌تر شده باشد، بدان کنار

هرک از تو می‌گریزد، با دیگری خوشست

و آنک از تو می‌رمد، به کسی دارد او قرار

و آن کو تُرُش(۳) نشست، به پیشِ تو همچو ابر

خندان دلست پیشِ دگر کس، چو نوبهار

گویی که نیست از مهِ غیبم به جز که میغ(۴)

وز جام و خَمرِ(۵) روح مرا نیست جز خمار

آن نای و نوش یاد نمی‌آیدت، که تو

خوش می‌خوری ز دستِ یکی دیوِ سنگسار(۶)

صد جام درکشی ز کفِ دیو، آنگهی

بینی تُرُش کنی(۷)، بخور، ای خامِ پخته خوار(۸)

اینجا سَرَک(۹) فکنده و رویَک(۱۰) تُرُش ولیک

آنجا چو اژدهای سیه فامِ(۱۱) کوهسار

با جنس همچو سوسن و با غیرِ جنس گنگ

با جنسِ خویش چون گل و با غیرِ جنس خار

رو رو، به جمله خلق، نتانی تو جنس بود

شاخی ز صد درخت، نشد حاملِ ثِمار(۱۲)

چون شاخِ یک درخت شدی، زان دگر ببر

جویای وصلِ این شده‌ای، دست از آن بدار

گر زانکه جنسِ مفخرِ تبریز گشت جان

اَحسَنت(۱۳) ای ولایت و شاباش(۱۴) کار و بار


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۴۰۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1406


آدمی دید است و باقی پوست است

دید آن است آن که دید دوست است

چونکه دید دوست نبود، کور به

دوست، کو باقی نباشد، دور به


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۸۱۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 812


آدمی دید است باقی گوشت و پوست

هرچه چشمش دیده است آن چیز اوست


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۲۴۶۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 2465


لحظه‌ای ماهم کند یک دَم سیاه

خود چه باشد غیرِ این کار اِله؟

پیش چوگانهای حکم کُنْ فَکان

می‌دویم اندر مکان و لامَکان


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۲۵۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1258


گر قضا پوشد سیه، همچون شَبَت

هم قضا دستت بگیرد عاقبت


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۱۳۴۴

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1344, Divan e Shams


دمِ او جان دهدت رو ز نَفَخْتُ(۱۵) بپذیر

کارِ او کُنْ فَیَکُون ‌ست، نه موقوفِ علل


مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۳۰۲۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 4, Line # 3029


کُنتُ کَنزاً گفت مَخفِیّاً شنو

جوهرِ خود گُم مکن، اظهار شو


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۵۸۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1581


صورتش بر خاک و جان، بر لامَکان(۱۶)

لامَکانی فوقِ وهمِ سالِکان

لامَکانی نه که در فهم آیدت

هر دمی در وی، خیالی زایدت

بَل مکان و لامَکان، در حکمِ او

همچو در حکمِ بهشتی، چارجو(۱۷)

شرح این کوته کن و رخ زین بتاب

دم مزن واللهُ اَعْلَم بِالصَّواب


شرح اين پرندگان بوستان الهی را کوتاه کن و از این مطلب در گذر. 

خموش باش و دم مزن که خداوند به راستی و درستی داناتر است.


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۲۴۶۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 2466


پیش چوگانهای حکم کُنْ فَکان

می‌دویم اندر مکان و لامکان


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۲۵۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 251


آدمی خوارند اغلب مردمان

از سلام عَلّیکِ شان کم جو امان

خانهٔ دیو است دل های همه

کم پذیر از دیو مردم دَمدَمه(۱۸)

از دَمِ دیو آنکه او لا حَول خَورد(۱۹)

هم چو آن خر در سَر آید در نبرد

هر که در دنیا خورَد تَلبیسِ(۲۰) دیو

وز عدوِّ دوست‌رو تعظیم و ریو(۲۱)

در رهِ اسلام و بر پولِ(۲۲) صِراط

در سر آید همچو آن خر از خُباط(۲۳)

عشوه‌های یارِ بد مَنیوش(۲۴) هین

دام بین، ایمن مرو تو بر زمین

صد هزار ابلیسِ لا حَول آر بین

آدما، ابلیس را در مار بین

دَم دهد(۲۵) گوید تو را ای جان و دوست

تا چو قصابی کشد از دوست پوست

دم دهد تا پوستت بیرون کشد

وایِ او کز دشمنان، اَفیون(۲۶) چشد

سر نهد بر پایِ تو، قصاب‌وار

دَم دهد تا خونْت ریزد زارِ زار

همچو شیری، صیدِ خود را خویش کن

ترکِ عشوهٔ اجنبیّ و خویش کن

همچو خادم دان مراعاتِ خَسان(۲۷)

بی‌کسی بهتر، ز عشوهٔ ناکَسان


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۵۶۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 566


عکس، چندان باید از یارانِ خَوش

که شوی از بحرِ بی‌عکس، آب‌کَش

عکس، کاوّل زد، تو آن تقلید دان

چون پیاپی شد، شود تحقیق آن

تا نشد تحقیق، از یاران مَبُر

از صدف مَگسَل، نگشت آن قطره، دُر


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۸۸۸

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 888, Divan e Shams


جنس رود سوی جنس، بس بود این امتحان

شه سوی شه می‌رود، خر سوی خر می‌رود

هر چه نهالِ تَرَست، جانبِ بستان برند

خشک چو هیزم شود، زیرِ تبر می‌رود

آبِ معانی بخور، هر دم چون شاخِ تر

شکر که در باغِ عشق، جوی شکر می‌رود

بس کن از این امر و نهی، بین که تو نفسِ حَرون(۲۸)

چونش بگویی: مرو، لنگ بَتَر می‌رود


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۳

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 3, Divan e Shams


اندر جهان هر آدمی باشد فدای یار خود

یارِ یکی اَنبانِ(۲۹) خون، یارِ یکی شمسِ ضیا

چون هر کسی درخوردِ خود یاری گزید از نیک و بد

ما را دریغ آید که خود فانی کنیم از بهرِ لا


مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۱۶۳۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 4, Line # 1633


در جهان هر چیز چیزی می‌کشد

کفر کافر را و مرشد را رَشَد(۳۰)

کهربا هم هست و مغناطیس هست

تا تو آهن، یا کَهی(۳۱)، آیی به شَست(۳۲)

برد مغناطیست، ار تو آهنی

ور کَهی، بر کهربا بر می‌تنی

آن یکی چون نیست با اَخیار(۳۳)، یار

لاجَرَم شد پهلوی فُجّار(۳۴)، جار(۳۵)


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۸۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 81


در جهان هر چیز چیزی جذب کرد

گرم، گرمی را کشید و سرد، سرد

قسمِ باطل، باطلان را می‌کشند

باقیان از باقیان هم سَرخوشند

ناریان مر ناریان را جاذب‌اند

نوریان مر نوریان را طالب‌اند

چشم چون بستی، تو را جان کندنی است

چشم را از نورِ روزن صبر نیست

چشم چون بستی، تو را تاسه(۳۶) گرفت

نورِ چشم از نورِ روزن کی شِکِفت؟

تاسهٔ تو جذبِ نورِ چشم بود

تا بپیوندد به نورِ روز زود

چشم، باز ار تاسه گیرد مر تو را

دان که چشمِ دل ببستی، بر گشا


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۱۹۵۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 1956


فِی السَّماءِ رِزْقُکُم* نشنیده ای؟

اندرین پستی چه بر چَفسیده ای(۳۷)؟


مگر نشنیده ای حق تعالی می فرماید: روزی شما در آسمان است؟

پس چرا به این دنیای پست چسبیده ای؟


ترس و نومیدیت دان آوازِ غول

می کشد گوشِ تو تا قَعرِ(۳۸) سُفول(۳۹)

هر ندایی که تو را بالا کشید

آن ندا می دان که از بالا رسید

هر ندایی که تو را حرص آورد

بانگِ گرگی دان که او مَردُم دَرَد


* قرآن کریم، سوره ذاریات(۵۱)، آیه ۲۲

Quran, Sooreh Zariaat(#51), Line #22


وَفِی السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ


و در آسمان است روزی شما و آنچه شما بدان وعده داده شده اید.


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۸۴۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 842


زین بدن اندر عذابی ای بشر

مرغِ روحت بسته، با جنسی دگر

روح، باز است و طَبایع(۴۰)، زاغ ها

دارد از زاغان و جغدان داغ ها


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۷۳۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 1731


دم به دم بر آسمان می دار امید

در هوای آسمان رقصان چو بید

دم به دم از آسمان می آیدت

آب و آتش، رِزْق(۴۱) می افزایدت

گر تو را آنجا بَرَد، نبود عجب

منگر اندر عَجز و بنگر در طلب

کین طلب در تو گروگانِ خداست

زآنکه هر طالب به مطلوبی سزاست

جهد کن تا این طلب افزون شود

تا دلت زین چاهِ تن بیرون شود




(۱) یارستن: توانستن، از عهده برآمدن


(۲) نِفاق: دورویی، مکر و ریا


(۳) تُرُش: بداخلاق، اخمو


(۴) میغ: ابر


(۵) خَمر: شراب


(۶) دیوِ سنگسار: منظور شیطان است


(۷) بینی تُرُش کردن: اظهار نفرت کردن، اخم کردن


(۸) خامِ پخته خوار: کسی که بی زحمت و رنج معاش طلبد، تن آسان


(۹) سَرَکسرِ حقیر


(۱۰) رویَکروی حقیر


(۱۱) سیه فامسیاه رنگ


(۱۲) ثِمار: جمع ثَمَر، میوه ها


(۱۳) اَحسَنت: مرحبا، آفرین


(۱۴) شاباش: مخفف شادباش، آفرین، اَحسَنت


(۱۵)‌ نَفَخْتُدمیدم


(۱۶) لامَکان: بی جا، عالم غیب


(۱۷) چارجو: منظور چهار نهر جاری در بهشت


(۱۸) دَمدَمه: مکر، فریب، گول زدن


(۱۹) لا حَول خَوردن: مفتون سخنان فریبنده دیگران شدن


لا حَول: لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلّا بِاللهِ 

نيرو و قدرتی نیست مگر خدا را.


(۲۰) تَلبیس: فریب، حیله و نیرنگ


(۲۱) ریو: حیله


(۲۲) پول: پل


(۲۳) خُباط: افكار من ذهنی یا فکری که بر پایه من ذهنی است، شوریدگی مغز


(۲۴) مَنیوش: گوش مکن، نیوشیدن به معنی گوش کردن است


(۲۵) دَم دادن: دمیدن، افسون خواندن بر مار، در اینجا فریب دادن


(۲۶) اَفیون: تریاک


(۲۷) خَسان: جمع خس، فرومایگان


(۲۸) حَرون: سرکش، نافرمان


(۲۹) اَنبان: کیسه چرمی


(۳۰) رَشَد: راه راست، هدایت


(۳۱) کَهکاه


(۳۲) شَست: قلاب ماهیگیری، دام


(۳۳) اَخیار: جمع خیر، برگزیدگان، نیکوتران


(۳۴) فُجّار: تباهکاران، جمعِ فاجر


(۳۵) جار: همسایه، جمع: جیران


(۳۶) تاسه: پریشانی، اندوه، اضطراب، بی تابی


(۳۷) چَفسیدن: چسبیدن


(۳۸) قَعر: ته، ژرفا


(۳۹) سُفول: پستی


(۴۰) طَبایع: جمع طَبع، چهار عنصر آب، آتش، باد و خاک


(۴۱) رِزْقروزی



************************

تمام اشعار برنامه بر اساس فرمت سایت گنج نما برای جستجوی آسان



مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۱۱۱۶

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1116, Divan e Shams


هر کس به جنس خویش درآمیخت ای نگار

هر کس به لایق گهرِ خود گرفت یار

او را که داغ توست نیارد کسی خرید

آن کو شکارِ توست کسی چون کند شکار

ما را چو لطف روی تو بی‌خویشتن کند

ما را ز روی لطف تو بی‌خویشتن مدار

چون جنس همدگر بگرفتند جنس جنس

هر جنس جنس گوهرِ خود کرد اختیار

با غیرِ جنس اگر بنشیند بود نفاق

مانند آب و روغن و مانند قیر و قار

تا چون به جنس خویش رود از خلاف جنس

زین سوی تشنه‌تر شده باشد بدان کنار

هرک از تو می‌گریزد با دیگری خوشست

و آنک از تو می‌رمد به کسی دارد او قرار

و آن کو ترش نشست به پیش تو همچو ابر

خندان دلست پیش دگر کس چو نوبهار

گویی که نیست از مه غیبم به جز که میغ

وز جام و خمرِ روح مرا نیست جز خمار

آن نای و نوش یاد نمی‌آیدت که تو

خوش می‌خوری ز دست یکی دیو سنگسار

صد جام درکشی ز کف دیو آنگهی

بینی ترش کنی بخور ای خام پخته خوار

اینجا سرک فکنده و رویک ترش ولیک

آنجا چو اژدهای سیه فام کوهسار

با جنس همچو سوسن و با غیر جنس گنگ

با جنس خویش چون گل و با غیر جنس خار

رو رو به جمله خلق نتانی تو جنس بود

شاخی ز صد درخت نشد حامل ثمار

چون شاخ یک درخت شدی زان دگر ببر

جویای وصل این شده‌ای دست از آن بدار

گر زانکه جنس مفخر تبریز گشت جان

احسنت ای ولایت و شاباش کار و بار


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۴۰۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1406


آدمی دید است و باقی پوست است

دید آن است آن که دید دوست است

چونکه دید دوست نبود کور به

دوست کو باقی نباشد دور به


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۸۱۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 812


آدمی دید است باقی گوشت و پوست

هرچه چشمش دیده است آن چیز اوست


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۲۴۶۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 2465


لحظه‌ای ماهم کند یک دم سیاه

خود چه باشد غیرِ این کار اله

پیش چوگانهای حکم کن فکان

می‌دویم اندر مکان و لامکان


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۲۵۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1258


گر قضا پوشد سیه همچون شبت

هم قضا دستت بگیرد عاقبت


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۱۳۴۴

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1344, Divan e Shams


دم او جان دهدت رو ز نفخت بپذیر

کار او کن فیکون ‌ست نه موقوف علل


مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۳۰۲۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 4, Line # 3029


کنت کنزا گفت مخفیا شنو

جوهر خود گم مکن اظهار شو


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۵۸۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1581


صورتش بر خاک و جان بر لامکان

لامکانی فوق وهم سالکان

لامکانی نه که در فهم آیدت

هر دمی در وی خیالی زایدت

بل مکان و لامکان در حکم او

همچو در حکم بهشتی چارجو

شرح این کوته کن و رخ زین بتاب

دم مزن والله اعلم بالصواب


شرح اين پرندگان بوستان الهی را کوتاه کن و از این مطلب در گذر. 

خموش باش و دم مزن که خداوند به راستی و درستی داناتر است.


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۲۴۶۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 2466


پیش چوگانهای حکم کن فکان

می‌دویم اندر مکان و لامکان


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۲۵۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 251


آدمی خوارند اغلب مردمان

از سلام علیک شان کم جو امان

خانهٔ دیو است دل های همه

کم پذیر از دیو مردم دمدمه

از دم دیو آنکه او لا حول خورد

هم چو آن خر در سر آید در نبرد

هر که در دنیا خورد تلبیس دیو

وز عدو دوست‌رو تعظیم و ریو

در ره اسلام و بر پول صراط

در سر آید همچو آن خر از خباط

عشوه‌های یارِ بد منیوش هین

دام بین ایمن مرو تو بر زمین

صد هزار ابلیس لا حول آر بین

آدما ابلیس را در مار بین

دم دهد گوید تو را ای جان و دوست

تا چو قصابی کشد از دوست پوست

دم دهد تا پوستت بیرون کشد

وای او کز دشمنان افیون چشد

سر نهد بر پای تو قصاب‌وار

دم دهد تا خونت ریزد زارِ زار

همچو شیری صید خود را خویش کن

ترک عشوهٔ اجنبی و خویش کن

همچو خادم دان مراعات خسان

بی‌کسی بهتر ز عشوهٔ ناکسان


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۵۶۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 566


عکس چندان باید از یاران خوش

که شوی از بحرِ بی‌عکس آب‌کش

عکس کاول زد تو آن تقلید دان

چون پیاپی شد شود تحقیق آن

تا نشد تحقیق از یاران مبر

از صدف مگسل نگشت آن قطره در


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۸۸۸

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 888, Divan e Shams


جنس رود سوی جنس بس بود این امتحان

شه سوی شه می‌رود خر سوی خر می‌رود

هر چه نهال ترست جانب بستان برند

خشک چو هیزم شود زیرِ تبر می‌رود

آب معانی بخور هر دم چون شاخ تر

شکر که در باغ عشق جوی شکر می‌رود

بس کن از این امر و نهی بین که تو نفس حرون

چونش بگویی مرو لنگ بتر می‌رود


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۳

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 3, Divan e Shams


اندر جهان هر آدمی باشد فدای یار خود

یار یکی انبان خون یارِ یکی شمس ضیا

چون هر کسی درخورد خود یاری گزید از نیک و بد

ما را دریغ آید که خود فانی کنیم از بهر لا


مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۱۶۳۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 4, Line # 1633


در جهان هر چیز چیزی می‌کشد

کفر کافر را و مرشد را رشد

کهربا هم هست و مغناطیس هست

تا تو آهن یا کهی آیی به شست

برد مغناطیست ار تو آهنی

ور کهی بر کهربا بر می‌تنی

آن یکی چون نیست با اخیار یار

لاجرم شد پهلوی فجار جار


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۸۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 81


در جهان هر چیز چیزی جذب کرد

گرم گرمی را کشید و سرد سرد

قسم باطل باطلان را می‌کشند

باقیان از باقیان هم سرخوشند

ناریان مر ناریان را جاذب‌اند

نوریان مر نوریان را طالب‌اند

چشم چون بستی تو را جان کندنی است

چشم را از نور روزن صبر نیست

چشم چون بستی تو را تاسه گرفت

نور چشم از نور روزن کی شکفت

تاسهٔ تو جذب نور چشم بود

تا بپیوندد به نور روز زود

چشم باز ار تاسه گیرد مر تو را

دان که چشم دل ببستی بر گشا


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۱۹۵۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 1956


فی السماء رِزقکم* نشنیده ای

اندرین پستی چه بر چفسیده ای


مگر نشنیده ای حق تعالی می فرماید: روزی شما در آسمان است؟

پس چرا به این دنیای پست چسبیده ای؟


ترس و نومیدیت دان آوازِ غول

می کشد گوش تو تا قعر سفول

هر ندایی که تو را بالا کشید

آن ندا می دان که از بالا رسید

هر ندایی که تو را حرص آورد

بانگ گرگی دان که او مردم درد


* قرآن کریم، سوره ذاریات(۵۱)، آیه ۲۲

Quran, Sooreh Zariaat(#51), Line #22


وَفِی السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ


و در آسمان است روزی شما و آنچه شما بدان وعده داده شده اید.


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۸۴۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 842


زین بدن اندر عذابی ای بشر

مرغ روحت بسته با جنسی دگر

روح باز است و طبایع زاغ ها

دارد از زاغان و جغدان داغ ها


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۷۳۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 1731


دم به دم بر آسمان می دار امید

در هوای آسمان رقصان چو بید

دم به دم از آسمان می آیدت

آب و آتش رِزق می افزایدت

گر تو را آنجا برد نبود عجب

منگر اندر عجز و بنگر در طلب

کین طلب در تو گروگان خداست

زآنکه هر طالب به مطلوبی سزاست

جهد کن تا این طلب افزون شود

تا دلت زین چاه تن بیرون شود

Tags



Comments

  1. shirin7sh
    4 months, 1 week ago

    کین طلب در تو گروگان خداست
    زآنکه هر طالب به مطلوبی سزاست

    یابوالعجب

Sign in or sign up to post comments.
Parviz Shahbazi
Ganje Hozour audio Program #714
برنامه صوتی شماره ۷۱۴ گنج حضور
Category:
برنامه های صوتی گنج حضور
برنامه های صوتی ۸۰۰ - ۷۰۱
Views: 4,674
Submitted by: admin, Jun 06 2018






حمایت گنج حضور


بیننده عزیز برنامه گنج حضور:

  با سلام و احوالپرسی، با تشکر و قدردانی ازشما که این برنامه را تماشا می کنید، از شما تقاضا  داریم که عضو خانواده گنج حضور شوید و بهر اندازه که می توانید و می خواهید این برنامه و تلویزیون را ،هر ماهه، حمایت مالی کنید. لطفاً به این امر مهم توجه فرمایید که برای ادامه خدمات  فرهنگی این تلویزیون حمایت مالی اشخاصی که از آن استفاده می کنند، ضروری است. این تلویزیون منبع دیگری برای درآمد ندارد. لطفاً تصمیم خود را در این مورد به ایمیل: shahbazi@rapidtest.com اطلاع دهید.


حمایت مالی به روشهای آسان زیر امکان پذیر است:



در صورت لزوم با شماره 001-818-970-3345 (با پرویز شهبازی در آمریکا) و یا 001-818-224-4164 (با نسیبه در آمریکا) تماس بگیرید.


 

   

   
   

    ۱- از طریق کردیت کارت و Paypal







۲- از طریق دادن کردیت کارت خودتان به ما، تا هر ماهه به مقداری که شما می خواهید، بعنوان حق عضویت، چارج شود.



برای اعضا، در صورت درخواست، به شرح زیر CD یا DVD فرستاده خواهد شد.

              برای ساکنان آمریکا و کانادا، حق عضویت حداقل: 

             

                100 $ در ماه برای چهار عدد CD یا DVD

                75 $ در ماه برای سه عدد CD یا DVD

                50 $ در ماه برای دو عدد CD یا DVD

                30 $ در ماه برای یک عدد CD یا DVD

               

                برای ساکنان اروپا و کشور های دیگر 20 $ به مبلغ فوق افزوده خواهد شد.






۳- از طریق فرستادن چک به آدرس زیر: 







Parviz Shahbazi

P.O. Box 745 Woodland Hills, CA

91365 USA. 







               

۴- از طریق فرستادن پول نقد به حساب بانکی گنج حضور، از تمام نقاط دنیا غیر از ایران، یا واریز (Deposit) کردن از نقاط مختلف آمریکا یا کانادا، به شرح  زیر:



 

 

 

WELLS FARGO BANK



6001 Topanga Canyon Blvd
Woodland Hills, CA

91367 USA.

Beneficiary Name: TREASURE OF PRESENCE FOUNDATION, INC.


Account #: 9375957264 Routing: 121000248


Swift #WFBIUS6S

             



۵- از طریق فرستادن پول نقد به حساب بانکی گنج حضور از تمام نقاط ایران به شرح زیر:



 

 
Hesabe Sepehr / Bank Saderat

    Acc.No. 0209825346002

    Card .No. 6037 6915 7381 4480

    Masoud Nonejad



    بانک صادرات

    حساب سپهر

    شماره‌ حساب: 0209825346002

   شماره کارت: 6037 6915 7381 4480 

    به نام: مسعود نونژاد