Parviz Shahbazi

Ganje Hozour audio Program #825

برنامه صوتی شماره ۸۲۵ گنج حضور

  • Currently 4.13/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
out of 164 votes
Comments (1)

    
Lights off
Sorry, your favorites list is FULL.

Support Ganje Hozour (حمایت از گنج حضور)

Link to this video/audio

Description

برنامه صوتی شماره ۸۲۵ گنج حضور

اجرا: پرویز شهبازی



۱۳۹۹ تاریخ اجرا: ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۰ - ۷ مرداد






مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۴۸۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2484, Divan e Shams


خواجه، اگر تو همچو ما بیخود و شوخ و مَستیی

طوقِ قَمَر شکستیی، فوقِ فلک نشستیی


کِی دَمِ کَس شنیدیی، یا غمِ کَس کشیدیی

یا زَر و سیم چیدیی، گَر تو فنا پرستیی(۱)؟


بَرجهیی به نیم شب، با شهِ غیبِ خوش لقب(۲)

ساغرِ باده طَرب بر سرِ غم شکستیی


ای تو مدد حیات را، از جهتِ زکات را

طُرّه دلربات را بر دلِ من بِبَستیی


عاشقِ مست از کجا؟ شَرم و شکست از کجا؟  

شَنگ(۳) و وَقیح(۴) بودیی، گَر گِروِ اَلَستییی

  

ور ز شرابْ دَنگیی کِی پِی نام و نَنگیی؟ 

ور تو چو من نَهنگیی؟ کِی به درونِ شَستیی(۵)؟


باز رسید مستِ ما، داد قَدَح به دستِ ما

گَر دَهَدی به دستِ تو، شاد و فَراخْ دَستیی


گَر قَدَحَش بِدیدیی، چون قَدَحَش پُریدیی

وز کَفِ جامْ بخشِ او، از کَفِ خود بِرَستییی(۶)


وز رُخِ یوسفانهاش، عقل شدی ز خانهاش

بَخت شدی مُساعدش، ساعدِ خود نَخَستیی(۷)


ور تو به گاه خاستی، پس تو چه سُست پاسْتی(۸)

ور تو چو تیر راستی، از پَرِ کَژ بِجَستیی


خامُش کُن، اگر تو را از خَمُشان خبر بُدی

وقتِ کلامْ لالیی، وقتِ سکوت هستیی


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۷۴۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2741, Divan e Shams


ای دل، چو به دامِ او فتادی

از بَندِ هزار دام رَستی


حافظ، دیوان غزلیات، غزل شمارهٔ ۳۱۶

Hafez Poem(Qazal)# 316, Divan e Qazaliat


حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روی

من از آن روز که در بند توام آزادم


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۷۴۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2741, Divan e Shams


رَستی ز خُمارِ هر دو عالَم

تا حَشْر ز دامِ دوست مَستی


با پَرِّ بَلی بلند میپَر

چون مَحرَمِ گلشنِ اَلَستی

 

قرآن کریم، سوره اعراف(۷)، آیه ۱۷۲

Quran, Sooreh Al-A'raaf(#7), Line #172


«…أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ۖ قَالُوا بَلَىٰ ۛ…»


«…آيا من پروردگارتان نيستم؟ گفتند: آرى…»


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۱۴۷۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #2, Line #1470 


مَخزَن آن دارد که مخزنْ، ذاتِ اوست

هستی او دارد که با هستی عَدُوست(۹)


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۷۴۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2741, Divan e Shams


رو بر سَرِ خُمِّ آسمانْ صاف

تا دُرد(۱۰) بُدی، بُدی به پستی


دولت همه سویِ نیستی بود

می جویَد اَبلَهَش ز هستی


گیرم که جمالِ دوست دیدی

از چشمِ وِیَش نَدیده اَسْتی


ای یوسفِ عشق، رو نمودی

دستِ دو هزار مَست خَستی


خامُش، که ز بَحر بینصیبی

تا بستهٔ نقشهایِ شَستی


مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۱۴۵۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #4, Line #1456 


هین قُمِ اللَّیْلَ که شمعی ای هُمام

شمع اندر شب بُوَد اندر قیام 


قرآن کریم، سوره مُزَّمِّل(۷۳)، آیه ۲

Quran, Sooreh Al-Muzzammil(#73), Line #2


« قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا.»


« شب را زنده بدار، مگر اندكى را.»


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۲۳۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #1232 


نه تو اَعطَیناکَ کَوثَر خواندهای؟

پس چرا خشکی و تشنه ماندهای؟


مگر تو آیه « کوثر را به تو عطا کردیم » را نخوانده ای؟ پس چرا خشکیده و لب تشنه مانده ای؟


قرآن کریم، سوره کوثر(۱۰۸)، آیه ۳و۲

Quran, Sooreh Al-Kawthar(#108), Line #2,3


« فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ.» (۲)


« پس برای پروردگارت نماز گزار و قربانی کن.»


« إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ.» (۳)


« كه بدخواه تو خود اَبتر است.»


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۵۷۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #3573 


تو خوش و خوبی و کانِ هر خوشی

تو چرا خود منتِ باده کشی؟


تاجِ کَرَّمْناست بر فرقِ سرت

طوقِ اَعطَیناکَ آویزِ برت


جوهرست انسان و چرخ او را عَرَض

جمله فرع و پایهاند و او غَرَض


ای غلامت عقل و تدبیرات و هوش

چون چنینی خویش را ارزان فروش؟


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۵۰۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #1507 


کالهٔ(۱۱) معیوب بخْریده بُدم

شُکر کز عیبش پِگَه(۱۲) واقف شدم


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۹۹۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #997 


گُم شد از بی شُکر خوبی و هنر

که دگر هرگز نبیند زآن اثر


خویشی و بیخویشی و شُکر و وَداد

رفت زان سان که نیارَدشان به یاد 


که اَضَلّ اَعْمالَهُم(۱۳) ای کافران

جُستنِ کام ست از هر کامران(۱۴) 


جز ز اهلِ شکر و اصحابِ وفا

که مر ایشان راست دولت در قَفا(۱۵) 


دولت رفته کجا قوت دهد؟

دولتِ آینده خاصیّت دهد 


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۹۴۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #1, Line #946 


زآنکه بی شُکری بُوَد شُوم و شَنار(۱۶)

می بَرَد بی شُکر را در قَعرِ نار(۱۷)


گر توکُّل میکنی، در کار کُن

کِشت کن، پس تکیه بر جَبّار کُن 


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۹۳۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #1, Line #938 


سَعیِ شُکر نعمتش، قدرت بُوَد

جبرِ تو، انکارِ آن نعمت بُوَد 


قرآن کریم، سوره ابراهیم(۱۴)، آیه۷

Quran, Sooreh Al-Ibrahim(#14), Line #7


« وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ.» 


« و پروردگارتان اعلام كرد كه اگر مرا سپاس گوييد، بر نعمت شما مىافزايم و اگر كفران كنيد، بدانيد كه عذاب من سخت است.»


قرآن کریم، سوره سبا(۳۴)، آیه ۱۳

Quran, Sooreh Saba(#34), Line #13


«…وَقَلِيلٌ مِنْ عِبَادِيَ الشَّكُورُ.»


«…و اندكى از بندگان من سپاسگزارند.»


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۳۱۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #3, Line #310 


ناسپاسیّ و فراموشیِّ تو 

یاد نآورد آن عسل نوشیِّ تو


لاجَرَم آن راه، بر تو بَسته شد

چون دلِ اهلِ دل، از تو خسته شد


زودشان دریاب و اِسْتِغْفار کُن

همچو ابری گریههای زار کُن 


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۸۳۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #1831 


چون ترازوی تو کَژ بود و دَغا(۱۸)

راست چون جویی ترازوی جزا؟


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۱۲۶۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #2, Line #1266 


این دو روزَک را که زورت هست زود

پَرّافشانی(۱۹) بکُن از راهِ جُود(۲۰)


این قَدَر تُخمی که ماندستت بباز

تا بروید زین دو دم، عُمرِ دراز 


تا نَمُردست این چراغ با گُهر

هین فَتیلش ساز و روغن زودتر 


هین مگو فردا، که فرداها گذشت

تا بکلّی نگذرد ایّام کَشت

 

مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۲۴۵۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #4, Line #2459 


کی فرستادی دَمی بر آسمان

نیکیی، کز پی نیآمد مثلِ آن ؟


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۱۴۵۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #6, Line #1450 


راست گفته است آن سپهدارِ بشر

که هر آنکه کرد از دنیا گذر


مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۲۴۶۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #4, Line #2460 


گر مراقب باشی و بیدار تو

بینی هر دَم پاسخِ کردار تو 


چون مراقب باشی و گیری رَسَن

حاجتت ناید قیامت آمدن 


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۱۴۵۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #6, Line #1451 


نیستش درد و دریغ و غَبنِ(۲۱) موت*

بلکه هستش صد دریغ از بهرِ فوت


که چرا قبله نکردم مرگ را؟

مخزن هر دولت و هر برگ را


قبله کردم من همه عمر از حَوَل 

ان خیالاتی که گم شد در اَجَل


حسرت آن مردگان از مرگ نیست

زانست کاندر نقش ها کردیم ایست


ما ندیدیم این که آن نقش است و کف

کف ز دریا جُنبَد و یابَد عَلف


* حدیث


« ما مِنْ أَحَدٍ يَمُوتُ إِلاّ نَدِمَ إِنْ كانَ مُحسِناً نَدِمَ اِنْ لا يَكُونَ ازْدادَ وَ إِنْ كانَ مُسيئاً نَدِمَ اَنْ لا يَكُونَ نُزِعَ


« هیچکس نمیرد جز آنکه پشیمان شود. اگر نکوکار باشد از آن پشیمان گردد که چرا بر نکوکاری هایش نیفزود، و اگر بدکار باشد از آنرو پشیمان شود که چرا از تباهکاری بازش نداشته اند.»


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۲۰۵۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #2056 


زَر بِهْ از جان ست پیشِ ابلهان

زَر نثارِ جان بُوَد نزدِ شَهان


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۲۰۵۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #2058 


حرص تازد بیهده سوی سراب

عقل گوید نیک بین که آن نیست آب 


حرص غالب بود و زر چون جان شده

نعرهٔ عقل آن زمان پنهان شده 


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۵۸۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #2, Line #584 


صد حکایت بشنَوَد مدهوشِ حرص

در نیآید نکته ای در گوشِ حرص


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۶۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #3, Line #65 


هیچ در گوش کسی زایشان نَرَفت

کین طَمَع آمد حجابِ ژَرف و زَفت(۲۲)


گوش را بَندد طمع از اِستماع

چشم را بَندد غَرَض از اِطّلاع


همچنانکه آن جَنین را طمعِ خون

کآن غذای اوست در اوطانِ دون


از حدیث این جهان، محجوب کرد

غیر خون، او مینداند چاشت خَورد


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۴۷۷۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #6, Line #4774 


من چه کردم با تو زین گنجِ نَفیس؟

تو چه کردی با من از خویِ خسیس؟


من تو را ماهی(۲۳) نهادم در کنار

که غروبش نیست تا روزِ شمار(۲۴)


در جزایِ آن عطایِ نورِ پاک

تو زدی در دیدهٔ من خار و خاک؟


من تو را بر چرخ گشته نردبان

تو شده در حَربِ(۲۵) من تیر و کمان


دردِ غیرت آمد اندر شه پدید

عکسِ دردِ شاه اندر وی رسید


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۱۵۷۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #2, Line #1578 


نَحس شاگردی که با استادِ خویش

همسری آغازد و آید به پیش


با کدام استاد؟ استادِ جهان

پیشِ او یکسان هویدا و نهان


چشمِ او یَنْظُر بِنُورِ الله* شده

پردههای جَهل را خارِق(۲۶) بده


از دلِ سوراخِ چون کهنه گلیم

پردهای بندد به پیشِ آن حکیم


پرده میخندد بر او با صد دهان

هر دهانی گشته اِشکافی(۲۷) بر آن


گوید آن استاد مر شاگرد را

ای کم از سگ، نیستت با من وفا؟


خود مرا اُستا(۲۸) مگیر آهنگُسِل(۲۹)

همچو خود شاگرد گیر و کوردِل


نه از مَنَت باری است در جان و روان؟

بی مَنَت آبی نمیگردد روان


* حديث


« اِتَّقُوا فَراسَةَ الْـمُؤمِنِ فَاَنَّهُ يَنْظُرُ بِنُورِاللهِ.»


بترسید از زیرکی مؤمن که او با نور خدا می بیند.


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۱۵۹۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #2, Line #1592 


گر بُدی با تو ورا خندهٔ رضا

صد هزاران گُل شکفتی مر تو را


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۹۱۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 914, Divan e Shams


ز ناسپاسیِ ما بسته است روزنِ دل

خدای گفت که انسان لِرَّبِهِ لَکَنُود 


قرآن کریم، سوره عادیات (۱۰۰)، آیه ۸-۶

Quran, Sooreh Al-Adiyat(#100), Line #6-8


«إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ.»(۶)


« همانا آدمی نسبت به پروردگارش بسیار نا سپاس است.»


«وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ.» (٧)


« و او خود بر اين گواه است.»


« وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ.» (٨)


« و او سخت به مال (همانیدگی) دلبستگی دارد.»


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۸۹۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #3, Line #2895 


شکرِ نعمت، خوشتر از نعمت بُوَد

شُکرباره(۳۰) کی سوی نعمت رود؟


شکر، جانِ نعمت و نعمت چو پوست

ز آنکه شکر آرد تو را تا کوی دوست


نعمت آرد غفلت و شکر اِنتِباه(۳۱)

صیدِ نعمت کن به دامِ شکرِ شاه


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۲۶۲۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #6, Line #2626 


قبله را چون کرد دستِ حق عَیان

پس، تَحَرّی(۳۲) بعد ازین مَردود دان


هین بگردان از تَحَرّی رو و سَر

که پدید آمد مَعاد و مُستَقَرّ(۳۳)


یک زمان زین قبله گر ذاهِل(۳۴) شوی

سُخره(۳۵) هر قبله باطل شوی


چون شود تمییزدِه(۳۶) را ناسپاس

بِجهَد از تو خَطرَتِ(۳۷) قبله شناس


گر ازین انبار خواهی بِرّ(۳۸) و بُر(۳۹)

نیم ساعت هم ز همدردان مَبُر


که در آن دم که بِبُرّی زین مُعین(۴۰)

مبتلی گردی تو با بِئسَ الْقَرین(۴۱)






(۱) فنا پرست: درویشی که به جدّ طالب فناست.

(۲) خوش لقب: دارای نام نیک

(۳شَنگ: شوخ و شاد، شنگول

(۴) وَقیح: بی شرم، بی حیا

(۵) شَست: دام

(۶) رَستن: رهیدن، رها شدن، نجات یافتن

(۷) خَستن: آزرده کردن، آزردن، زخمی کردن

(۸) سُست پا: زمین گیر، ناتوان و عاجز در راه رفتن

(۹) عَدو: دشمن، خصم

(۱۰) دُرد: آنچه از مایعات خصوصاً شراب تهنشین شود و در ته ظرف جا بگیرد، لِرد.

(۱۱) کاله: کالا

(۱۲) پِگَه: مخفّف پگاه، صبح زود

(۱۳) اَضَلَّ اَعْمالَهُم: تباه کند اعمالشان را

(۱۴) کامران: کام گیرنده از همانیدگی ها

(۱۵) قفا: پشت سر

(۱۶) شَنار: ننگ و عار، شوم و زشت

(۱۷) قَعرِ نارژرفای آتش

(۱۸) دَغا: مَکّار، دَغَل

(۱۹) پَرّافشانی: منظور آثار گمراهی و تَن پرستی را مانند پرهای فاسد و فرسوده پرندگان دور ریختن است. عادات بد خود را از بین بردن.

(۲۰) جُود: بخشش، کَرَم، جوانمردی

(۲۱) غَبنِ: زیان آوردن در معامله، زیان دیدن در داد و ستد

(۲۲) زفت: ستبر، درشت، فربه

(۲۳) ماه: در اینجا کنایه از ایمان و اعمال صالحه است.

(۲۴) روزِ شمار: روز قیامت، روز حساب

(۲۵) حَرب: جنگ، پیکار

(۲۶) خارِق: شکافنده، پاره کننده

(۲۷) اِشکاف: شکاف، رخنه، چاک

(۲۸) اُستا: استاد

(۲۹) آهنگُسِل: گسلنده آهن

(۳۰) شُکرباره: آنکه بسیار شکر می کند و عاشق شکر است.

(۳۱) اِنتِباه: بیداری، آگاهی

(۳۲) تَحَرّی: جستجو

(۳۳) مُستَقَرّ: محل استقرار، جای گرفته، ساکن، قائم

(۳۴) ذاهِل: فراموش کننده، غافل

(۳۵) سُخره: ذلیل، مورد مسخره، کار بی مزد

(۳۶) تمییزدِه: کسی که دهنده قوّه شناخت و معرفت است

(۳۷) خَطْرَت: قوه تمییز، آنچه که بر دل گذرد، اندیشه

(۳۸) بِرّ: نیکی

(۳۹) بُرّ: گندم

(۴۰) مُعین: یار، یاری کننده 

(۴۱) بِئسَ الْقَرین: همنشین بد

************************

تمام اشعار برنامه بر اساس فرمت سایت گنج نما برای جستجوی آسان


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۴۸۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2484, Divan e Shams


خواجه اگر تو همچو ما بیخود و شوخ و مستیی

طوق قمر شکستیی فوق فلک نشستیی


کی دم کس شنیدیی یا غم کس کشیدیی

یا زر و سیم چیدیی گر تو فنا پرستیی


برجهیی به نیم شب با شه غیبِ خوش لقب

ساغر باده طرب بر سر غم شکستیی


ای تو مدد حیات را از جهتِ زکات را

طره دلربات را بر دل من ببستیی


عاشق مست از کجا شرم و شکست از کجا 

شنگ و وقیح بودیی گر گرو الستییی

  

ور ز شراب دنگیی کی پی نام و ننگیی 

ور تو چو من نهنگیی کی به درون شستیی


باز رسید مست ما داد قدح به دست ما

گَر دهدی به دست تو شاد و فراخ دستیی


گَر قدحش بدیدیی چون قدحش پریدیی

وز کف جام بخش او از کف خود برستییی


وز رخ یوسفانهاش عقل شدی ز خانهاش

بخت شدی مساعدش ساعد خود نخستیی


ور تو به گاه خاستی پس تو چه سست پاستی

ور تو چو تیر راستی از پر کژ بجستیی


خامش کن اگر تو را از خمشان خبر بدی

وقت کلام لالیی وقت سکوت هستیی


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۷۴۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2741, Divan e Shams


ای دل چو به دام او فتادی

از بند هزار دام رستی


حافظ، دیوان غزلیات، غزل شمارهٔ ۳۱۶

Hafez Poem(Qazal)# 316, Divan e Qazaliat


حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روی

من از آن روز که در بند توام آزادم


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۷۴۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2741, Divan e Shams


رستی ز خمار هر دو عالم

تا حشر ز دام دوست مستی


با پر بلی بلند میپر

چون محرم گلشن الستی

 

قرآن کریم، سوره اعراف(۷)، آیه ۱۷۲

Quran, Sooreh Al-A'raaf(#7), Line #172


«…أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ۖ قَالُوا بَلَىٰ ۛ…»


«…آيا من پروردگارتان نيستم؟ گفتند: آرى…»


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۱۴۷۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #2, Line #1470 


مخزن آن دارد که مخزن ذات اوست

هستی او دارد که با هستی عدوست


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۷۴۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2741, Divan e Shams


رو بر سر خم آسمان صاف

تا درد بدی بدی به پستی


دولت همه سوی نیستی بود

می جوید ابلهش ز هستی


گیرم که جمال دوست دیدی

از چشم ویش ندیده استی


ای یوسف عشق رو نمودی

دست دو هزار مست خستی


خامش که ز بحر بینصیبی

تا بسته نقشهای شستی


مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۱۴۵۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #4, Line #1456 


هین قم اللیل که شمعی ای همام

شمع اندر شب بود اندر قیام 


قرآن کریم، سوره مُزَّمِّل(۷۳)، آیه ۲

Quran, Sooreh Al-Muzzammil(#73), Line #2


« قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا.»


« شب را زنده بدار، مگر اندكى را.»


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۲۳۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #1232 


نه تو اعطیناک کوثر خواندهای

پس چرا خشکی و تشنه ماندهای


مگر تو آیه « کوثر را به تو عطا کردیم » را نخوانده ای؟ پس چرا خشکیده و لب تشنه مانده ای؟


قرآن کریم، سوره کوثر(۱۰۸)، آیه ۳و۲

Quran, Sooreh Al-Kawthar(#108), Line #2,3


« فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ.» (۲)


« پس برای پروردگارت نماز گزار و قربانی کن.»


« إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ.» (۳)


« كه بدخواه تو خود اَبتر است.»


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۵۷۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #3573 


تو خوش و خوبی و کان هر خوشی

تو چرا خود منت باده کشی


تاج کرمناست بر فرق سرت

طوق اعطیناک آویز برت


جوهرست انسان و چرخ او را عرض

جمله فرع و پایهاند و او غرض


ای غلامت عقل و تدبیرات و هوش

چون چنینی خویش را ارزان فروش


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۵۰۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #1507 


کاله معیوب بخریده بدم

شکر کز عیبش پگه واقف شدم


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۹۹۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #997 


گم شد از بی شکر خوبی و هنر

که دگر هرگز نبیند زآن اثر


خویشی و بیخویشی و شکر و وداد

رفت زان سان که نیاردشان به یاد 


که اضل اعمالهم ای کافران

جستن کام ست از هر کامران


جز ز اهل شکر و اصحاب وفا

که مر ایشان راست دولت در قفا


دولت رفته کجا قوت دهد

دولت آینده خاصیت دهد 


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۹۴۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #1, Line #946 


زآنکه بی شکری بود شوم و شنار

می برد بی شکر را در قعر نار


گر توکل میکنی در کار کن

کشت کن پس تکیه بر جبار کن 


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۹۳۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #1, Line #938 


سعی شکر نعمتش قدرت بود

جبر تو انکار آن نعمت بود 


قرآن کریم، سوره ابراهیم(۱۴)، آیه۷

Quran, Sooreh Al-Ibrahim(#14), Line #7


« وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ.» 


« و پروردگارتان اعلام كرد كه اگر مرا سپاس گوييد، بر نعمت شما مىافزايم و اگر كفران كنيد، بدانيد كه عذاب من سخت است.»


قرآن کریم، سوره سبا(۳۴)، آیه ۱۳

Quran, Sooreh Saba(#34), Line #13


«…وَقَلِيلٌ مِنْ عِبَادِيَ الشَّكُورُ.»


«…و اندكى از بندگان من سپاسگزارند.»


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۳۱۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #3, Line #310 


ناسپاسی و فراموشی تو 

یاد نآورد آن عسل نوشی تو


لاجرم آن راه بر تو بسته شد

چون دل اهل دل از تو خسته شد


زودشان دریاب و استغفار کن

همچو ابری گریههای زار کن 


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۸۳۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #1831 


چون ترازوی تو کژ بود و دغا

راست چون جویی ترازوی جزا


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۱۲۶۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #2, Line #1266 


این دو روزک را که زورت هست زود

پرافشانی بکن از راه جود


این قدر تخمی که ماندستت بباز

تا بروید زین دو دم عمر دراز 


تا نمردست این چراغ با گهر

هین فتیلش ساز و روغن زودتر 


هین مگو فردا که فرداها گذشت

تا بکلی نگذرد ایام کشت

 

مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۲۴۵۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #4, Line #2459 


کی فرستادی دمی بر آسمان

نیکیی کز پی نیآمد مثل آن 


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۱۴۵۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #6, Line #1450 


راست گفته است آن سپهدار بشر

که هر آنکه کرد از دنیا گذر


مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۲۴۶۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #4, Line #2460 


گر مراقب باشی و بیدار تو

بینی هر دم پاسخ کردار تو 


چون مراقب باشی و گیری رسن

حاجتت ناید قیامت آمدن 


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۱۴۵۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #6, Line #1451 


نیستش درد و دریغ و غبن موت*

بلکه هستش صد دریغ از بهر فوت


که چرا قبله نکردم مرگ را

مخزن هر دولت و هر برگ را


قبله کردم من همه عمر از حول 

ان خیالاتی که گم شد در اجل


حسرت آن مردگان از مرگ نیست

زانست کاندر نقش ها کردیم ایست


ما ندیدیم این که آن نقش است و کف

کف ز دریا جنبد و یابد علف


* حدیث


« ما مِنْ أَحَدٍ يَمُوتُ إِلاّ نَدِمَ إِنْ كانَ مُحسِناً نَدِمَ اِنْ لا يَكُونَ ازْدادَ وَ إِنْ كانَ مُسيئاً نَدِمَ اَنْ لا يَكُونَ نُزِعَ


« هیچکس نمیرد جز آنکه پشیمان شود. اگر نکوکار باشد از آن پشیمان گردد که چرا بر نکوکاری هایش نیفزود، و اگر بدکار باشد از آنرو پشیمان شود که چرا از تباهکاری بازش نداشته اند.»


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۲۰۵۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #2056 


زر به از جان ست پیش ابلهان

زر نثار جان بود نزد شهان


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۲۰۵۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #2058 


حرص تازد بیهده سوی سراب

عقل گوید نیک بین که آن نیست آب 


حرص غالب بود و زر چون جان شده

نعره عقل آن زمان پنهان شده 


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۵۸۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #2, Line #584 


صد حکایت بشنود مدهوش حرص

در نیآید نکته ای در گوش حرص


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۶۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #3, Line #65 


هیچ در گوش کسی زایشان نرفت

کین طمع آمد حجاب ژرف و زفت


گوش را بندد طمع از استماع

چشم را بندد غرض از اطلاع


همچنانکه آن جنین را طمع خون

کآن غذای اوست در اوطان دون


از حدیث این جهان محجوب کرد

غیر خون او مینداند چاشت خورد


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۴۷۷۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #6, Line #4774 


من چه کردم با تو زین گنج نفیس

تو چه کردی با من از خوی خسیس


من تو را ماهی نهادم در کنار

که غروبش نیست تا روز شمار


در جزای آن عطای نور پاک

تو زدی در دیده من خار و خاک


من تو را بر چرخ گشته نردبان

تو شده در حرب من تیر و کمان


درد غیرت آمد اندر شه پدید

عکس درد شاه اندر وی رسید


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۱۵۷۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #2, Line #1578 


نحس شاگردی که با استاد خویش

همسری آغازد و آید به پیش


با کدام استاد استاد جهان

پیش او یکسان هویدا و نهان


چشم او ینظر بنور الله* شده

پردههای جهل را خارق بده


از دل سوراخ چون کهنه گلیم

پردهای بندد به پیش آن حکیم


پرده میخندد بر او با صد دهان

هر دهانی گشته اشکافی بر آن


گوید آن استاد مر شاگرد را

ای کم از سگ نیستت با من وفا


خود مرا استا مگیر آهنگسل

همچو خود شاگرد گیر و کوردل


نه از منت باری است در جان و روان

بی منت آبی نمیگردد روان


* حديث


« اِتَّقُوا فَراسَةَ الْـمُؤمِنِ فَاَنَّهُ يَنْظُرُ بِنُورِاللهِ.»


بترسید از زیرکی مؤمن که او با نور خدا می بیند.


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۱۵۹۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #2, Line #1592 


گر بدی با تو ورا خنده رضا

صد هزاران گل شکفتی مر تو را


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۹۱۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 914, Divan e Shams


ز ناسپاسی ما بسته است روزن دل

خدای گفت که انسان لربه لکنود 


قرآن کریم، سوره عادیات (۱۰۰)، آیه ۸-۶

Quran, Sooreh Al-Adiyat(#100), Line #6-8


«إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ.»(۶)


« همانا آدمی نسبت به پروردگارش بسیار نا سپاس است.»


«وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ.» (٧)


« و او خود بر اين گواه است.»


« وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ.» (٨)


« و او سخت به مال (همانیدگی) دلبستگی دارد.»


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۸۹۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #3, Line #2895 


شکر نعمت خوشتر از نعمت بود

شکرباره کی سوی نعمت رود


شکر جان نعمت و نعمت چو پوست

ز آنکه شکر آرد تو را تا کوی دوست


نعمت آرد غفلت و شکر انتباه

صید نعمت کن به دام شکر شاه


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۲۶۲۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #6, Line #2626 


قبله را چون کرد دست حق عیان

پس تحری بعد ازین مردود دان


هین بگردان از تحری رو و سر

که پدید آمد معاد و مستقر


یک زمان زین قبله گر ذاهل شوی

سخره هر قبله باطل شوی


چون شود تمییزده را ناسپاس

بجهد از تو خطرت قبله شناس


گر ازین انبار خواهی بر و بر

نیم ساعت هم ز همدردان مبر


که در آن دم که ببری زین معین

مبتلی گردی تو با بئس القرین

Tags



Comments

  1. shirin7sh
    1 week, 4 days ago

    ناسپاسی و فراموشی تو
    یاد ناورد آن عسل‌نوشی تو
    لاجرم آن راه بر تو بسته شد
    چون دل اهل دل از تو خسته شد
    زودشان در یاب و استغفار کن
    همچو ابری گریه‌های زار کن

    درسهای مولانا دریچه هایی به سوی نور و روشنایی را باز می کنند
    دست حق به همراهتان آموزگار عشق و معرفت

    هزاران شکر و صدها سپاس

Sign in or sign up to post comments.
Parviz Shahbazi
Ganje Hozour audio Program #825
برنامه صوتی شماره ۸۲۵ گنج حضور
Category:
برنامه های صوتی گنج حضور
برنامه های صوتی ۹۰۰ - ۸۰۱
Views: 1,966
Submitted by: admin, Jul 29 2020






حمایت گنج حضور


بیننده عزیز برنامه گنج حضور:

  با سلام و احوالپرسی، با تشکر و قدردانی ازشما که این برنامه را تماشا می کنید، از شما تقاضا  داریم که عضو خانواده گنج حضور شوید و بهر اندازه که می توانید و می خواهید این برنامه و تلویزیون را ،هر ماهه، حمایت مالی کنید. لطفاً به این امر مهم توجه فرمایید که برای ادامه خدمات  فرهنگی این تلویزیون حمایت مالی اشخاصی که از آن استفاده می کنند، ضروری است. این تلویزیون منبع دیگری برای درآمد ندارد. لطفاً تصمیم خود را در این مورد به ایمیل: shahbazi@rapidtest.com اطلاع دهید.


حمایت مالی به روشهای آسان زیر امکان پذیر است:



در صورت لزوم با شماره 001-818-970-3345 (با پرویز شهبازی در آمریکا) و یا 001-818-224-4164 (با نسیبه در آمریکا) تماس بگیرید.


 

   

   
   

    ۱- از طریق کردیت کارت و Paypal







۲- از طریق دادن کردیت کارت خودتان به ما، تا هر ماهه به مقداری که شما می خواهید، بعنوان حق عضویت، چارج شود.



برای اعضا، در صورت درخواست، به شرح زیر CD یا DVD فرستاده خواهد شد.

              برای ساکنان آمریکا و کانادا، حق عضویت حداقل: 

             

                100 $ در ماه برای چهار عدد CD یا DVD

                75 $ در ماه برای سه عدد CD یا DVD

                50 $ در ماه برای دو عدد CD یا DVD

                30 $ در ماه برای یک عدد CD یا DVD

               

                برای ساکنان اروپا و کشور های دیگر 20 $ به مبلغ فوق افزوده خواهد شد.






۳- از طریق فرستادن چک به آدرس زیر: 







Parviz Shahbazi

P.O. Box 745 Woodland Hills, CA

91365 USA. 







               

۴- از طریق فرستادن پول نقد به حساب بانکی گنج حضور، از تمام نقاط دنیا غیر از ایران، یا واریز (Deposit) کردن از نقاط مختلف آمریکا یا کانادا، به شرح  زیر:



 

 

 

WELLS FARGO BANK



6001 Topanga Canyon Blvd
Woodland Hills, CA

91367 USA.

Beneficiary Name: TREASURE OF PRESENCE FOUNDATION, INC.


Account #: 9375957264 Routing: 121000248


Swift #WFBIUS6S

             



۵- از طریق فرستادن پول نقد به حساب بانکی گنج حضور از تمام نقاط ایران به شرح زیر:



 

 
Bank Saderat Iran

    Acc.No. 0215939277000

    Card .No. 6037 6975 5290 5868

    Shahram Sharifzadeh Tadi



    بانک صادرات


    شماره‌ حساب: 0215939277000

   شماره کارت: 6037 6975 5290 5868

    به نام: شهرام شریف زاده طادی