Parviz Shahbazi

Ganje Hozour audio Program #720

برنامه صوتی شماره ۷۲۰ گنج حضور

  • Currently 4.11/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
out of 301 votes
Comments (1)

    

Set Stream Quality

  
Lights off
Sorry, your favorites list is FULL.

Support Ganje Hozour (حمایت از گنج حضور)

Link to this video/audio

Description

برنامه صوتی شماره ۷۲۰ گنج حضور

اجرا: پرویز شهبازی


۱۳۹۷ تاریخ اجرا:  ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۸ ـ ۲۶ تیر






مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۹۳۲

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1227, Divan e Shams


چه باشد ای برادر، یک شب اگر نخسبی؟

چون شمع زنده(۱) باشی، همچون شَرَر نخسبی؟

درهای آسمان را شب بخت می‌گشاید

نیک اختریت باشد، گر چون قمر(۲) نخسبی

گر مردِ آسمانی، مشتاقِ آن جهانی

زیرِ فلک نمانی جز بر زِبَر(۳) نخسبی

چون لشکرِ حَبَش(۴) شب، بر روم(۵) حمله آرد

باید که همچو قیصَر در کَرّ و فَر نخسبی

عیسیِّ روزگاری، سَیّاح(۶) باش در شب

در آب و در گِل ای جان تا همچو خر نخسبی

شب رو، که راه‌ها را در شب توان بریدن(۷)

گر شهرِ یار خواهی، اندر سفر نخسبی

در سایه خدایی خسپند نیکبختان

زنهار ای برادر، جای دگر نخسبی

چون از پدر جدا شد، یوسف نه مبتلا شد؟

تو یوسفی، هلا تا جز با پدر نخسبی

زیرا برادرانت دارند قصدِ جانت

هان تا میانِ ایشان جز با حَذَر(۸) نخسبی

تبریزِ شمسِ دین را جز رَه روی(۹) نیابد

گر تو ز رَه روانی، بر ره گذر نخسبی


مولوی، دیوان شمس، رباعی شماره ۴۸۴

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Robaee)# 484, Divan e Shams


آن سر که بُوَد بی‌خبر از وی خسبد

آن کس که خبر یافت از او کی خسبد؟

می‌گوید عشق در دو گوشم همه شب:

ای وای بر آن کسی که بی‌وی خسبد


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۱۹۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 3196


تا کنی مر غیر را حَبْر(۱۰) و سَنی(۱۱)

خویش را بدخُو و خالی می‌کنی

متصل چون شد دلت با آن عَدَن(۱۲)

هین بگو مَهراس(۱۳) از خالی شدن

امر قُل(۱۴) زین آمدش کای راستین

کم نخواهد شد بگو دریاست این

اَنْصِتوا(۱۵) یعنی که آبت را به لاغ(۱۶)

هین تلف کم کن که لب‌خشک ست باغ


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۳۱۴

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 314, Divan e Shams


تو را که عشق نداری، تو را رواست، بخسب

برو که عشق و غمِ او نصیبِ ماست، بخسب

ز آفتابِ غمِ یار ذرّه ذرّه شدیم

تو را که این هوس اندر جگر نخاست، بخسب

به جست و جوی وصالش چو آب می‌پویم

تو را که غُصّه آن نیست کاو کجاست، بخسب

طریقِ عشق ز هفتاد و دو(۱۷) برون باشد

چو عشق و مذهبِ تو خُدعه(۱۸) و ریاست، بخسب

صَباحِ ماست صَبوحش(۱۹)، عَشای(۲۰) ما عشوه ش

تو را که رغبتِ لوت(۲۱) و غمِ عَشاست، بخسب

ز کیمیاطلبی ما چو مس گدازانیم

تو را که بستر و همخوابه کیمیاست، بخسب

چو مست هر طرفی می‌فُتی و می‌خیزی

که شب گذشت کنون نوبتِ دعاست، بخسب

قضا چو خوابِ مرا بست، ای جوان تو برو

که خواب فوت شدت، خواب را قضاست، بخسب

به دستِ عشق درافتاده‌ایم تا چه کند

چو تو به دستِ خودی، رو به دستِ راست، بخسب

منم که خون خورم ای جان تویی که لوت خوری

چو لوت را به یقین خواب اقتضاست، بخسب

من از دِماغ(۲۲) بریدم امید و از سر نیز

تو را دِماغِ تر و تازه مُرتَجاست(۲۳)، بخسب

لباسِ حرف دریدم، سخن رها کردم

تو که برهنه نه‌ای، مر تو را قباست، بخسب


حافظ، غزلیات، غزل شماره ۱۸۴

Hafez Poem(Qazal)# 184, Divan e Ghazaliat


جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه

چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۲۲۸۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 2284


این قضا را هم قضا داند علاج

عقلِ خَلقان در قضا گیج است گیج


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۹۳۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 3930


حجّت منکران آخرت و بیان ضعف آن حجّت زیرا حجّت ایشان بدین باز می‌گردد که غیر این نمی‌بینیم


حجّتش اینست گوید هر دمی

گر بُدی چیزی دگر، هم دیدمی

گر نبیند کودکی احوالِ عقل

عاقلی هرگز کند از عقل نقل؟

ور نبیند عاقلی احوالِ عشق

کم نگردد ماهِ نیکوفالِ عشق

حُسنِ یوسف دیدهٔ اِخوان(۲۴) ندید

از دلِ یعقوب کی شد ناپدید؟

مر عصا را چشمِ موسی چوب دید*

چشمِ غیبی افعی و آشوب دید

چشمِ سَر با چشمِ سِر در جنگ بود

غالب آمد چشمِ سِر، حجّت نمود


چشم ظاهربین با چشم باطن بین در ستیز شد، و بالاخره چشم باطن بین چیره آمد و دلیل آورد که آن عصا مِن حیثُ الباطن، اژدهاست و مِن حیثُ الظاهر، عصا.


چشمِ موسی دستِ خود را دست دید

پیش چشمِ غیب نوری بُد پدید

این سخن پایان ندارد در کمال

پیشِ هر محروم باشد چون خیال

چون حقیقت پیشِ او فَرج (۲۵) و گلوست

کم بیان کن پیشِ او اَسرارِ دوست

پیشِ ما فَرج و گلو باشد خیال

لاجَرَم هر دَم نماید جان جمال

هر که را فَرج و گلو آیین و خوست

آن لَکُمْ دینٌ وَلِی** دین بهرِ اوست


هر کس که خو و خصلتش، شهوت رانی و شکمبارگی باشد، آیه لَکُمْ دینٌ وَلِیَ دینِ مربوط به اوست.


با چنان انکار کوته کن سخُن

احمدا کم گوی با گَبرِ(۲۶) کهُن


* قرآن کریم، سوره طه(۲۰)، آیه ۱۷-۲۱

Quran, Sooreh Taahaa(#20), Line #17-21


وَمَا تِلْكَ بِيَمِينِكَ يَا مُوسَىٰ (١٧)


و ای موسی آن چیست که به دست داری؟


قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَىٰ (١٨)


گفت: چوبدستی من است که بر آن تکیه می زنم و بدان گوسفندانم را می رانم و برگ درختان را فرو می ریزم و نیازهای دیگرم را بدان بر می آورم.


قَالَ أَلْقِهَا يَا مُوسَىٰ (١٩)


خدا گفت: ای موسی، این چوبدستی را بیفکن 


فَأَلْقَاهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعَىٰ (٢٠)


موسی آن را از دست بیفکند ناگاه چوبدستی، مار شد و به رفتار آمد.


قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْ ۖ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا الْأُولَىٰ (٢١)


خدا گفت: بگیرش و مترس که ما آن را به سرشت آغازینش بازبریم.


** قرآن کریم، سوره کافرون(۱۰۹)

Quran, Sooreh Kaferoon(#109)


قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ (١)

بگو: ای کافران!


لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ (٢)

آنچه را شما می پرستید، من نمی پرستم،


وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ (٣)

و نه شما آنچه را من می پرستم، می پرستید،


وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَا عَبَدْتُمْ (۴)

و نه من آنچه را شما پرستیده اید، می پرستم،


وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ (۵)

و نه شما آنچه را که من می پرستم، می پرستید


لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ (۶)

دین شما برای خودتان، و دین من برای خودم.


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۲۰۶۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 2064


ترک کردن آن مردِ ناصح بعد از مبالغهٔ پند مغرور خرس را


آن مسلمان، ترکِ ابله کرد و تَفت(۲۷)

زیرِ لب لاحَول گویان باز رفت

گفت: چون از جِدِّ پندم وز جدال

در دلِ او بیش می‌زاید خیال

پس رهِ پند و نصیحت بسته شد

امرِ اَعْرِضْ عَنْهُمُ*** پیوسته شد


بنابراین، راه پند و ارشاد بسته شده و خداوند به ما امر فرموده است که باید از ستیزه گران روی گردانید.


چون دوایت می‌فزاید درد، پس

قصه با طالب بگو، برخوان عَبَس****

چونکه اَعمی(۲۸) طالبِ حق آمده ست

بهرِ فقر، او را نشاید سینه خَست(۲۹)

تو حریصی بر رَشادِ(۳۰) مِهتران

تا بیاموزند عام از سروران

احمدا، دیدی که قومی از ملوک

مستمع گشتند، گشتی خوش که بوک

این رئیسان، یارِ دین گردند خَوش

بر عرب اینها سرند و بر حَبَش

بگذرد این صیت(۳۱) از بصره و تَبوک

زآنکه اَلنَّاسُ عَلی دینِ الْـمُلُوک


آوازه این آیین از بصره تا تبوک نیز در می گذرد، زیرا مردم، پیرو آیین امیران و شاهان خویش اند.


زین سبب تو از ضَریرِ(۳۲) مُهتَدی(۳۳)

رو بگردانیدی و تنگ آمدی


به همین سبب بود که تو از آن نابینای هدایت طلب رخ برتافتی و به تنگ آمدی.


که درین فرصت، کم افتد این مُناخ(۳۴)

تو ز یارانی و وقتِ تو فراخ


این فرصت، کم پیش می آید که بتوان سران متکبر قریش را به شنیدن کلام حق فرا خواند، ولی تو از یاران ما هستی و فرصت زیادی نیز داری.


مُزْدَحِم(۳۵) می‌گردیَم در وقتِ تنگ

این نصیحت می‌کنم نه از خشم و جنگ

احمدا، نزدِ خدا این یک ضَریر

بهتر از صد قیصَرست(۳۶) و صد وزیر

یاد اَلنّاسُ مَعادِن، هین بیار

معدنی باشد فزون از صد هزار


این کلام را به یاد آور که آدمیان همانند کان ها هستند. یک کان، بیش از صد هزار کان دیگر ارزش دارد.


معدنِ لعل و عقیقِ مُکْتَنِس(۳۷)

بهترست از صد هزاران کانِ مِس

احمدا، اینجا ندارد مال سود*****

سینه باید پر ز عشق و درد و دود

اَعمیِ روشن‌دل آمد، در مبند

پند، او را ده که حقِّ اوست پند

گر دو سه ابله تو را منکر شدند

تلخ کی گردی چو هستی کانِ قند؟

گر دو سه ابله تو را تهمت نهد

حق برای تو گواهی می‌دهد

گفت: از اقرارِ عالَم فارغم

آنکه حق باشد گواه، او را چه غم؟

گر خفاشی را ز خورشیدی خوری است

آن دلیل آمد که آن خورشید نیست

نفرتِ خُفّاشکان باشد دلیل

که منم خورشیدِ تابانِ جلیل

گر گلابی را جُعَل(۳۸) راغب شود

آن دلیلِ ناگلابی می‌کند

گر شود قلبی خریدار مِحَک

در مِحَکّی‌اش در آید نقص و شک

دزد، شب خواهد، نه روز، این را بدان

شب نِیَم، روزم که تابَم در جهان

فارِقَم(۳۹) فاروقَم(۴۰) و غَلبیروار(۴۱)

تا که از من کَه نمی‌یابد گذار

آرد را پیدا کنم من از سُپُوس(۴۲)

تا نمایم کین نُقوش است، آن نُفوس

من چو میزانِ خدایم در جهان

وا نمایم هر سبک را از گران

گاو را داند خدا گوساله‌ای

خَر خریداریّ و، در خور کاله‌ای


گوساله، گاو را خدا می داند. گوساله، خریداری نادان و گول است که لایق او همان کالای بی مقداری است که آن را می خرد.


من نه گاوم، تا که گوسالم خَرَد

من نه خارم، که اشتری از من چَرَد

او گمان دارد که با من جَور کرد

بلکه از آیینهٔ من رُوفت گَرد


*** قرآن کریم، سوره سجده(۳۲)، آیه ۳۰

Quran, Sooreh Sajdeh(#32), Line #30


فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانْتَظِرْ إِنَّهُمْ مُنْتَظِرُونَ (٣٠)


پس، از ايشان اعراض كن و منتظر باش، كه آنها نيز در انتظارند.


**** قرآن کریم، سوره عبس(۸۰)، آیه ۱

Quran, Sooreh Abas(#80), Line #1


عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ (١)


روى را ترش كرد و سر برگردانيد.


***** قرآن کریم، سوره شعراء(۲۶)، آیه ۸۸،۸۹

Quran, Sooreh Shoaraa(#26), Line #88,89


يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ (٨٨)


روزى كه نه مال سود مى‌دهد و نه فرزندان.


إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ (٨٩)


مگر آن كس كه با قلبى رسته از شرك به نزد خدا بيايد.



(۱) زنده: روشن، افروخته


(۲) قمر: ماه


(۳) زِبَر: بالا، فوق


(۴) لشکرِ حَبَش: سیاهی شب


(۵) روم: روز، روشنایی روز


(۶) سَیّاح: جهانگرد، کسی که بسیار سیاحت و جهانگردی کند


(۷) راه بریدن: طی کردن، سپردن


(۸) حَذَر: احتیاط، پرهیز


(۹) رَه رو: راهرو، راه رونده، سالک


(۱۰) حَبْر: دانشمند، دانا


(۱۱) سَنی: رفیع، بلند مرتبه


(۱۲) عَدَن: عالم قدس و جهان حقیقت


(۱۳) مَهراس: نترس، فعل نهی از مصدر هراسیدن


(۱۴) قُل: بگو


(۱۵) اَنْصِتوا: خاموش باشید


(۱۶) لاغ: هزل، شوخی، در اینجا به معنی بیهوده است


(۱۷) هفتاد و دو: مراد هفتاد و دو ملت یا هفتاد و دو مذهب است


(۱۸) خُدعه: حیله‌گری، فریبکاری


(۱۹) صَبوح: می صبحگاهی


(۲۰) عَشا: شام، عصر


(۲۱) لوت: غذا، طعام، خوردنی


(۲۲) دِماغ: مغز سر


(۲۳) مُرتَجا: محل امید، امید داشته شده


(۲۴) اِخوان: جمع اَخ، برادران


(۲۵) فَرج: شرمگاه، آلت تناسلی مرد یا زن


(۲۶) گَبر: کافر


(۲۷) تَفت: تند، تیز، شتابان


(۲۸) اَعمی: کور


(۲۹) خَستن: آزرده ‌کردن، آزردن


(۳۰) رَشاد: به راه راست رفتن، رستگاری


(۳۱) صیت: آوازه و نام نیک


(۳۲) ضَریر: نابینا، کور


(۳۳) مُهتَدی: هدایت‌ شده، راه‌ راست‌ یافته


(۳۴) مُناخ: جای خواب شتر


(۳۵) مُزْدَحِم: ازدحام کننده و انبوهی کننده، مزاحم


(۳۶) قیصَر: لقب سلسله ای از پادشاهان روم


(۳۷) مُکْتَنِس: خس و خاشاک روبنده، پوشنده، در اینجا مستور و پوشیده


(۳۸) جُعَل: سرگین‌ غلتان، سرگین ‌گردان


(۳۹) فارِق: فرق گذارنده میان حق و باطل


(۴۰) فاروق: بسیار فرق گذارنده، لقب خلیفه دوم


(۴۱) غَلبیر: غربال


(۴۲) سُپُوس: سبوس



************************

تمام اشعار برنامه بر اساس فرمت سایت گنج نما برای جستجوی آسان




مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۹۳۲

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1227, Divan e Shams


چه باشد ای برادر یک شب اگر نخسبی

چون شمع زنده باشی همچون شرر نخسبی

درهای آسمان را شب بخت می‌گشاید

نیک اختریت باشد گر چون قمر نخسبی

گر مرد آسمانی مشتاق آن جهانی

زیرِ فلک نمانی جز بر زبر نخسبی

چون لشکرِ حبش شب بر روم حمله آرد

باید که همچو قیصر در کر و فر نخسبی

عیسی روزگاری سیاح باش در شب

در آب و در گل ای جان تا همچو خر نخسبی

شب رو که راه‌ها را در شب توان بریدن

گر شهرِ یار خواهی اندر سفر نخسبی

در سایه خدایی خسپند نیکبختان

زنهار ای برادر جای دگر نخسبی

چون از پدر جدا شد یوسف نه مبتلا شد

تو یوسفی هلا تا جز با پدر نخسبی

زیرا برادرانت دارند قصد جانت

هان تا میان ایشان جز با حذر نخسبی

تبریزِ شمس دین را جز ره روی نیابد

گر تو ز ره روانی بر ره گذر نخسبی


مولوی، دیوان شمس، رباعی شماره ۴۸۴

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Robaee)# 484, Divan e Shams


آن سر که بود بی‌خبر از وی خسبد

آن کس که خبر یافت از او کی خسبد

می‌گوید عشق در دو گوشم همه شب

ای وای بر آن کسی که بی‌وی خسبد


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۱۹۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 3196


تا کنی مر غیر را حبر و سنی

خویش را بدخو و خالی می‌کنی

متصل چون شد دلت با آن عدن

هین بگو مهراس از خالی شدن

امر قل زین آمدش کای راستین

کم نخواهد شد بگو دریاست این

انصتوا یعنی که آبت را به لاغ

هین تلف کم کن که لب‌خشک ست باغ


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۳۱۴

 Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 314, Divan e Shams


تو را که عشق نداری تو را رواست بخسب

برو که عشق و غمِ او نصیب ماست بخسب

ز آفتاب غم یار ذره ذره شدیم

تو را که این هوس اندر جگر نخاست بخسب

به جست و جوی وصالش چو آب می‌پویم

تو را که غصه آن نیست کاو کجاست بخسب

طریق عشق ز هفتاد و دو برون باشد

چو عشق و مذهب تو خدعه و ریاست بخسب

صباح ماست صبوحش عشای ما عشوه ش

تو را که رغبت لوت و غم عشاست بخسب

ز کیمیاطلبی ما چو مس گدازانیم

تو را که بستر و همخوابه کیمیاست بخسب

چو مست هر طرفی می‌فتی و می‌خیزی

که شب گذشت کنون نوبت دعاست بخسب

قضا چو خواب مرا بست ای جوان تو برو

که خواب فوت شدت خواب را قضاست بخسب

به دست عشق درافتاده‌ایم تا چه کند

چو تو به دست خودی رو به دست راست بخسب

منم که خون خورم ای جان تویی که لوت خوری

چو لوت را به یقین خواب اقتضاست بخسب

من از دماغ بریدم امید و از سر نیز

تو را دماغ تر و تازه مرتجاست بخسب

لباس حرف دریدم سخن رها کردم

تو که برهنه نه‌ای مر تو را قباست بخسب


حافظ، غزلیات، غزل شماره ۱۸۴

Hafez Poem(Qazal)# 184, Divan e Ghazaliat


جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه

چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۲۲۸۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 2284


این قضا را هم قضا داند علاج

عقل خلقان در قضا گیج است گیج


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۹۳۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 3930


حجّت منکران آخرت و بیان ضعف آن حجّت زیرا حجّت ایشان بدین باز می‌گردد که غیر این نمی‌بینیم


حجتش اینست گوید هر دمی

گر بدی چیزی دگر هم دیدمی

گر نبیند کودکی احوال عقل

عاقلی هرگز کند از عقل نقل

ور نبیند عاقلی احوال عشق

کم نگردد ماه نیکوفال عشق

حسن یوسف دیدهٔ اخوان ندید

از دل یعقوب کی شد ناپدید

مر عصا را چشم موسی چوب دید*

چشم غیبی افعی و آشوب دید

چشم سر با چشم سر در جنگ بود

غالب آمد چشم سر حجت نمود


چشم ظاهربین با چشم باطن بین در ستیز شد، و بالاخره چشم باطن بین چیره آمد و دلیل آورد که آن عصا مِن حیثُ الباطن، اژدهاست و مِن حیثُ الظاهر، عصا.


چشم موسی دست خود را دست دید

پیش چشم غیب نوری بد پدید

این سخن پایان ندارد در کمال

پیش هر محروم باشد چون خیال

چون حقیقت پیش او فرج و گلوست

کم بیان کن پیش او اسرارِ دوست

پیش ما فرج و گلو باشد خیال

لاجرم هر دم نماید جان جمال

هر که را فرج و گلو آیین و خوست

آن لکم دین ولی** دین بهر اوست


هر کس که خو و خصلتش، شهوت رانی و شکمبارگی باشد، آیه لَکُمْ دینٌ وَلِیَ دینِ مربوط به اوست.


با چنان انکار کوته کن سخن

احمدا کم گوی با گبرِ کهن


* قرآن کریم، سوره طه(۲۰)، آیه ۱۷-۲۱

Quran, Sooreh Taahaa(#20), Line #17-21


وَمَا تِلْكَ بِيَمِينِكَ يَا مُوسَىٰ (١٧)


و ای موسی آن چیست که به دست داری؟


قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَىٰ (١٨)


گفت: چوبدستی من است که بر آن تکیه می زنم و بدان گوسفندانم را می رانم و برگ درختان را فرو می ریزم و نیازهای دیگرم را بدان بر می آورم.


قَالَ أَلْقِهَا يَا مُوسَىٰ (١٩)


خدا گفت: ای موسی، این چوبدستی را بیفکن 


فَأَلْقَاهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعَىٰ (٢٠)


موسی آن را از دست بیفکند ناگاه چوبدستی، مار شد و به رفتار آمد.


قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْ ۖ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا الْأُولَىٰ (٢١)


خدا گفت: بگیرش و مترس که ما آن را به سرشت آغازینش بازبریم.


** قرآن کریم، سوره کافرون(۱۰۹)

Quran, Sooreh Kaferoon(#109)


قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ (١)

بگو: ای کافران!


لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ (٢)

آنچه را شما می پرستید، من نمی پرستم،


وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ (٣)

و نه شما آنچه را من می پرستم، می پرستید،


وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَا عَبَدْتُمْ (۴)

و نه من آنچه را شما پرستیده اید، می پرستم،


وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ (۵)

و نه شما آنچه را که من می پرستم، می پرستید


لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ (۶)

دین شما برای خودتان، و دین من برای خودم.


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۲۰۶۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 2064


ترک کردن آن مردِ ناصح بعد از مبالغهٔ پند مغرور خرس را


آن مسلمان ترک ابله کرد و تفت

زیر لب لاحول گویان باز رفت

گفت چون از جد پندم وز جدال

در دل او بیش می‌زاید خیال

پس ره پند و نصیحت بسته شد

امر اعرض عنهم*** پیوسته شد


بنابراین، راه پند و ارشاد بسته شده و خداوند به ما امر فرموده است که باید از ستیزه گران روی گردانید.


چون دوایت می‌فزاید درد پس

قصه با طالب بگو برخوان عبس****

چونکه اعمی طالب حق آمده ست

بهر فقر او را نشاید سینه خست

تو حریصی بر رشاد مهتران

تا بیاموزند عام از سروران

احمدا دیدی که قومی از ملوک

مستمع گشتند گشتی خوش که بوک

این رئیسان، یارِ دین گردند خوش

بر عرب اینها سرند و بر حبش

بگذرد این صیت از بصره و تبوک

زآنکه الناس علی دین الـملوک


آوازه این آیین از بصره تا تبوک نیز در می گذرد، زیرا مردم، پیرو آیین امیران و شاهان خویش اند.


زین سبب تو از ضریر مهتدی

رو بگردانیدی و تنگ آمدی


به همین سبب بود که تو از آن نابینای هدایت طلب رخ برتافتی و به تنگ آمدی.


که درین فرصت کم افتد این مناخ

تو ز یارانی و وقت تو فراخ


این فرصت، کم پیش می آید که بتوان سران متکبر قریش را به شنیدن کلام حق فرا خواند، ولی تو از یاران ما هستی و فرصت زیادی نیز داری.


مزدحم می‌گردیم در وقت تنگ

این نصیحت می‌کنم نه از خشم و جنگ

احمدا نزد خدا این یک ضریر

بهتر از صد قیصرست و صد وزیر

یاد الناس معادن هین بیار

معدنی باشد فزون از صد هزار


این کلام را به یاد آور که آدمیان همانند کان ها هستند. یک کان، بیش از صد هزار کان دیگر ارزش دارد.


معدن لعل و عقیق مکتنس

بهترست از صد هزاران کان مس

احمدا اینجا ندارد مال سود*****

سینه باید پر ز عشق و درد و دود

اعمی روشن‌دل آمد در مبند

پند او را ده که حق اوست پند

گر دو سه ابله تو را منکر شدند

تلخ کی گردی چو هستی کان قند

گر دو سه ابله تو را تهمت نهد

حق برای تو گواهی می‌دهد

گفت از اقرارِ عالم فارغم

آنکه حق باشد گواه او را چه غم

گر خفاشی را ز خورشیدی خوری است

آن دلیل آمد که آن خورشید نیست

نفرت خفاشکان باشد دلیل

که منم خورشید تابان جلیل

گر گلابی را جعل راغب شود

آن دلیل ناگلابی می‌کند

گر شود قلبی خریدار محک

در محکی‌اش در آید نقص و شک

دزد شب خواهد نه روز این را بدان

شب نیم روزم که تابم در جهان

فارقم فاروقم و غلبیروار

تا که از من که نمی‌یابد گذار

آرد را پیدا کنم من از سپوس

تا نمایم کین نقوش است آن نفوس

من چو میزان خدایم در جهان

وا نمایم هر سبک را از گران

گاو را داند خدا گوساله‌ای

خر خریداری و در خور کاله‌ای


گوساله، گاو را خدا می داند. گوساله، خریداری نادان و گول است که لایق او همان کالای بی مقداری است که آن را می خرد.


من نه گاوم تا که گوسالم خرد

من نه خارم که اشتری از من چرد

او گمان دارد که با من جور کرد

بلکه از آیینهٔ من روفت گرد


*** قرآن کریم، سوره سجده(۳۲)، آیه ۳۰

Quran, Sooreh Sajdeh(#32), Line #30


فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانْتَظِرْ إِنَّهُمْ مُنْتَظِرُونَ (٣٠)


پس، از ايشان اعراض كن و منتظر باش، كه آنها نيز در انتظارند.


**** قرآن کریم، سوره عبس(۸۰)، آیه ۱

Quran, Sooreh Abas(#80), Line #1


عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ (١)


روى را ترش كرد و سر برگردانيد.


***** قرآن کریم، سوره شعراء(۲۶)، آیه ۸۸،۸۹

Quran, Sooreh Shoaraa(#26), Line #88,89


يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ (٨٨)


روزى كه نه مال سود مى‌دهد و نه فرزندان.


إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ (٨٩)


مگر آن كس كه با قلبى رسته از شرك به نزد خدا بيايد.

Tags



Comments

  1. shirin7sh
    5 months ago

    در عشق تو عقل ذوفنون میخسبد
    مشتاق در آتش درون میخسبد

    بی‌دیده و دل اگر نخسبم چه عجب
    خون گشته مرا دو دیده چون میخسبد

    هزاران
    شکر

Sign in or sign up to post comments.
Parviz Shahbazi
Ganje Hozour audio Program #720
برنامه صوتی شماره ۷۲۰ گنج حضور
Category:
برنامه های صوتی گنج حضور
برنامه های صوتی ۸۰۰ - ۷۰۱
Views: 3,978
Submitted by: admin, Jul 18 2018






حمایت گنج حضور


بیننده عزیز برنامه گنج حضور:

  با سلام و احوالپرسی، با تشکر و قدردانی ازشما که این برنامه را تماشا می کنید، از شما تقاضا  داریم که عضو خانواده گنج حضور شوید و بهر اندازه که می توانید و می خواهید این برنامه و تلویزیون را ،هر ماهه، حمایت مالی کنید. لطفاً به این امر مهم توجه فرمایید که برای ادامه خدمات  فرهنگی این تلویزیون حمایت مالی اشخاصی که از آن استفاده می کنند، ضروری است. این تلویزیون منبع دیگری برای درآمد ندارد. لطفاً تصمیم خود را در این مورد به ایمیل: shahbazi@rapidtest.com اطلاع دهید.


حمایت مالی به روشهای آسان زیر امکان پذیر است:



در صورت لزوم با شماره 001-818-970-3345 (با پرویز شهبازی در آمریکا) و یا 001-818-224-4164 (با نسیبه در آمریکا) تماس بگیرید.


 

   

   
   

    ۱- از طریق کردیت کارت و Paypal







۲- از طریق دادن کردیت کارت خودتان به ما، تا هر ماهه به مقداری که شما می خواهید، بعنوان حق عضویت، چارج شود.



برای اعضا، در صورت درخواست، به شرح زیر CD یا DVD فرستاده خواهد شد.

              برای ساکنان آمریکا و کانادا، حق عضویت حداقل: 

             

                100 $ در ماه برای چهار عدد CD یا DVD

                75 $ در ماه برای سه عدد CD یا DVD

                50 $ در ماه برای دو عدد CD یا DVD

                30 $ در ماه برای یک عدد CD یا DVD

               

                برای ساکنان اروپا و کشور های دیگر 20 $ به مبلغ فوق افزوده خواهد شد.






۳- از طریق فرستادن چک به آدرس زیر: 







Parviz Shahbazi

P.O. Box 745 Woodland Hills, CA

91365 USA. 







               

۴- از طریق فرستادن پول نقد به حساب بانکی گنج حضور، از تمام نقاط دنیا غیر از ایران، یا واریز (Deposit) کردن از نقاط مختلف آمریکا یا کانادا، به شرح  زیر:



 

 

 

WELLS FARGO BANK



6001 Topanga Canyon Blvd
Woodland Hills, CA

91367 USA.

Beneficiary Name: TREASURE OF PRESENCE FOUNDATION, INC.


Account #: 9375957264 Routing: 121000248


Swift #WFBIUS6S

             



۵- از طریق فرستادن پول نقد به حساب بانکی گنج حضور از تمام نقاط ایران به شرح زیر:



 

 
Hesabe Sepehr / Bank Saderat

    Acc.No. 0209825346002

    Card .No. 6037 6915 7381 4480

    Masoud Nonejad



    بانک صادرات

    حساب سپهر

    شماره‌ حساب: 0209825346002

   شماره کارت: 6037 6915 7381 4480 

    به نام: مسعود نونژاد