Parviz Shahbazi

Ganje Hozour audio Program #734

برنامه صوتی شماره ۷۳۴ گنج حضور

  • Currently 4.09/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
out of 288 votes
Comments (1)

    

Set Stream Quality

  
Lights off
Sorry, your favorites list is FULL.

Support Ganje Hozour (حمایت از گنج حضور)

Link to this video/audio

Description

برنامه صوتی شماره ۷۳۴ گنج حضور

اجرا: پرویز شهبازی


۱۳۹۷ تاریخ اجرا: ۲۲ اکتبر ۲۰۱۸ ـ ۱ آبان



مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۴۲۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1428, Divan e Shams


همه بازان(۱) عجب ماندند در آهنگِ پروازم

کبوتر همچو من دیدی؟ که من در جُستنِ بازم

به هر هنگام هر مرغی به هر پَرّی همی‌پَرَّد

مگر من سنگِ پولادم که در پرواز آغازم

دهان مَگشای بی‌هنگام و می ترس از زبانِ من

زبانَت گر بُوَد زَرّین، زبان دَرکَش که من گازم(۲)

به دُنبَل(۳) دُنبه می گوید مرا نیشیست در باطِن

تو را بشکافم ای دُنبَل گر از آغاز بِنوازم

بِمالَم بر تو من خود را به نرمی، تا شوی ایمِن

به ناگاهانت بشکافم که تا دانی چه فَن سازم

دهان مَگشای این ساعت، اَزیرا دُنبلِ خامی

چو وقت آید شوی پخته، به کارِ تو بپردازم

کدامین شوخ(۴) بُرد از ما که دیده شوخ کَردَستی

چه خوانی دیده پیهی(۵) را که پس فرداش بُگدازَم(۶)؟

کمانِ نُطقِ من بِستان که تیرِ قهر می پَرَّد

که از مستی مبادا تیر سویِ خویش اندازم

یکی سوزیست سازنده عِتابِ(۷) شمس تبریزی

رَهَم از عالَمِ ناری(۸)، چو با این سوز دَرسازم


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۳۴۹۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 3496


کس نیابد بر دلِ ایشان ظَفَر

بر صدف آید ضرر، نی بر گُهَر


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۳۶۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 364


کُنتُ کَنزاً رَحْمَةً مَخْفِیَّةً

فَابْتَعَثْتُ اُمَةً مَهدیَّةً


من گنجینه رحمت و مهربانی پنهان بودم، پس امتی هدایت شده را برانگیختم.


حدیث قدسی


کُنتُ کَنزاً مَخفِیّاً فاحببتُ اَنْ اُعْرَف...


من گنجینه رحمت نهانی بودم و می خواستم که شناخته شوم...


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۲۵۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1258


گر قضا پوشد سیه، همچون شَبَت

هم قضا دستت بگیرد عاقبت


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۳۸۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1381


حق، قدم بر وی نهد از لامکان

آنگه او ساکن شود از کُن فَکان


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۱۳۴۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1344, Divan e Shams


دمِ او جان دهدت رو ز نَفَخْتُ(۹) بپذیر

کارِ او کُنْ فَیَکُون ‌ست، نه موقوفِ علل


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۲۴۶۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 2466


پیشِ چوگانهای حکمِ کُنْ فَکان

می‌دویم اندر مکان و لامکان


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۴۱۲۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 4123


شرط تسلیم است نه کارِ دراز

سود نَبْوَد در ضَلالَت(۱۰) تُرک‌ْتاز(۱۱)


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۱۸۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 3182


فعلِ توست این غُصه‌های دَم به دَم

این بُوَد معنی قَدْ جَفَّ الْقَلَم


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۳۹۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 393


خفته از احوال دنیا روز و شب

چون قلم در پنجه تَقلیبِ(۱۲) رب


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۴۰۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1406


آدمی دید است و باقی پوست است

دید آن است آن که دیدِ دوست است

چونکه دیدِ دوست نبود کور به

دوست کو باقی نباشد دور به


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۶۱۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 615


تو ز قرآن بازخوان تفسیرِ بیت

گفت ایزد: ما رَمَیْتَ اِذْ رَمَیْت*

گر بپرّانیم تیر، آن نه ز ماست

ما کمان و تیراندازش خداست


* قرآن کریم، سوره انفال (۸)، آیه ۱۷

Quran, Sooreh Anfaal(#8), Line #17


… وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ … 


… وهنگامی که تیر پرتاب کردی، تو پرتاب نکردی، بلکه خدا پرتاب کرد …


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۶۶۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 1668


لطف های مُضمَر(۱۳) اندر قَهرِ او

جان سپردن جان فزاید بهرِ او


مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۱۰۶۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 4, Line # 1061


جُنبِشم زین پیش بود از بال و پَر

جُنبِشم اکنون ز دستِ دادگر

جُنبِشِ فانیم بیرون شد ز پوست

جُنبِشم باقی ست اکنون، چون از اوست


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۶۵۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 652, Divan e Shams


تَدبیر کند بنده و تَقدیر نداند

تَدبیر به تَقدیرِ خداوند نماند

بنده چو بیندیشد، پیداست چه بیند

حیلَت(۱۴) بکند، لیک خدایی نتواند

گامی دو چنان آید کاو راست نهادست

وانگاه که داند که کجاهاش کشاند؟

اِستیزه(۱۵) مکن، مملکتِ عشق طلب کن

کاین مملکتت از مَلِکُ الْموُت(۱۶) رهاند

باری، تو بِهِل(۱۷) کامِ خود و نورِ خرد گیر

کاین کام تو را زود به ناکام رساند

اِشکاریِ(۱۸) شَه باش و مجو هیچ شکاری

کِاشکارِ تو را بازِ اَجَل بازستاند

چون بازِ شَهی رو به سوی طَبله(۱۹) بازش

کان طَبله تو را نوش دهد طَبل نخواند

از شاه وفادارتر امروز کسی نیست

خر جانبِ او ران، که تو را هیچ نراند

زندانیِ مرگند همه خلق، یقین دان

محبوس، تو را از تَکِ(۲۰) زندان نرهاند

دانی که در این کوی رضا بانگِ سگان چیست؟

تا هر که مُخَنَّث(۲۱) بُوَد آنش بِرَمانَد

حاشا ز سواری که بُوَد عاشقِ این راه

که بانگِ سگِ کوی دلش را بِطَپانَد(۲۲)


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۶۰۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 609, Divan e Shams


بر هر چه همی‌لرزی، می‌دان که همان ارزی

زین روی دلِ عاشق از عرش فزون باشد 

آن را که شفا دانی، دردِ تو از آن باشد

وآن را که وفا خوانی، آن مَکر و فُسون باشد 


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۷۶۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 765, Divan e Shams


هله، نومید نباشی که تو را یار براند

گرت امروز براند نه که فردات بخواند؟

در اگر بر تو ببندد، مرو و صبر کن آنجا

ز پسِ صبر تو را او به سرِ صَدر(۲۳) نشاند

و اگر بر تو ببندد همه رهها و گذرها

رهِ پنهان بنماید که کس آن راه نداند

نه که قصّاب به خنجر چو سَرِ میش بِبُرّد

نَهِلَد کُشته خود را کُشَد آن گاه کشاند

چو دَمِ میش نماند، ز دَمِ خود کندش پُر

تو ببینی دَمِ یزدان به کجاهات رساند

به مَثَل گفتم این را و اگر نه کرمِ او

نکشد هیچ کسی را و ز کشتن برهاند


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۴۰۳۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 4035


دادنِ شاه گوهر را میانِ دیوان و مَجمَع به دست وزیر که این چند ارزد و مبالغه کردنِ وزیر در قیمتِ او و فرمودن شاه او را که اکنون این را بشکن و گفت وزیر که این را چون بشکنم؟ اِلی آخِر القِصه.


شاه روزی جانبِ دیوان شتافت

جمله اَرکان(۲۴) را در آن دیوان بیافت

گوهری بیرون کشید او مُسْتَنیر(۲۵)

پس نهادش زود در کَفِّ وزیر

گفت: چون ست و چه ارزد این گُهَر؟

گفت: به ارزد ز صد خَروارِ زر

گفت: بشکن، گفت: چونش بشکنم؟

نیکخواهِ مخزن و مالت منم

چون روا دارم که مثلِ این گُهَر

که نیاید در بَها، گردد هَدَر؟

گفت شاباش(۲۶) و بدادش خِلعَتی(۲۷)

گوهر از وی بِسْتَد آن شاه و فَتی(۲۸)

کرد ایثارِ وزیر آن شاه جُود

هر لباس و حُلّه(۲۹) کو پوشیده بود

ساعتیشان کرد مشغول سَخُن

از قضیّه تازه و راز کَهُن

بعد از آن دادش به دستِ حاجِبی(۳۰)

که چه ارزد این به پیشِ طالبی؟

گفت: ارزد این به نیمهٔ مملکت

کِش نگهدارا خدا از مَهْلِکت(۳۱)

گفت: بشکن، گفت: ای خورشیدتیغ

بس دریغست این شکستن را، دریغ

قیمتش بگذار، بین تاب و لـُمَع(۳۲)

که شده ست این نورِ روز او را تَبَع(۳۳)

دست کی جنبد مرا در کَسرِ(۳۴) او؟

که خزینهٔ شاه را باشم عَدو

شاه خِلعَت داد، اِدرارش(۳۵) فزود

پس دهان در مدحِ عقلِ او گشود

بعدِ یک ساعت به دستِ میرِ داد(۳۶)

دُرّ را آن امتحانْ کُن(۳۷) باز داد

او همین گفت و همه میران همین

هر یکی را خِلعتی داد او ثَمین(۳۸)

جامِگی هاشان(۳۹) همی‌افزود شاه

آن خَسیسان را بِبُرد از ره به چاه

این چنین گفتند پَنْجَه شصت امیر

جمله یک یک هم به تقلیدِ وزیر

گرچه تقليدست اُستونِ(۴۰) جهان

هست رسوا هر مُقَلِّد(۴۱) ز امتحان


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۴۰۵۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 4054


رسیدنِ گوهر از دست به دست آخرِ دور به اَیاز، و کیاستِ اَیاز و مُقَلِّد ناشدنِ ایشان را و مغرور ناشدنِ او به گال(۴۲) و مال دادن شاه و خلعت ها و جامگی ها افزون کردن و مَدحِ عقل مخطئان کردن، که نشاید مُقَلِّد را مسلمان داشتن، مسلمان باشد اما نادر باشد که مُقَلِّد ثبات کند بر آن اعتقاد، و مُقَلِّد ازین امتحان ها به سلامت بیرون آید که ثباتِ بینایان ندارد، اِلّا مَن عَصَمَهُ اللهُ (مگر کسی که خدا او را از لغزش مصون دارد)، زیرا حق یکی است و آن را ضدّ بسیار غلط افکن و مشابه حق. مُقَلِّد چون آن ضدّ را نشناسد از آن رو حق را نشناخته باشد. اما حق با آن ناشناختِ او، چون او را به عنایت نگاه دارد، آن ناشناخت، او را زیان ندارد.


ای اَیاز اکنون نگویی کین گُهَر

چند می‌ارزد بدین تاب و هنر؟

گفت: افزون ز آنچه تانم گفت من

گفت: اکنون زود خُردش در شکن

سنگ ها در آستین بودش، شتاب

خُرد کردش، پیشِ او بود آن صَواب(۴۳)

ز اتفاقِ طالِعِ(۴۴) با دولتش

دست داد آن لحظه نادر حکمتش


از قضا طالعِ فرخنده اش با او همراه شد و در آن لحظه حکمتی نادر به قلبش خطور کرد.


یا به خواب این دیده بود آن پُر صفا

کرده بود اندر بغل دو سنگ را

هم‌چو یوسف که درونِ قَعرِ چاه

کشف شد پایانِ کارش از اِله


قرآن کریم، سوره یوسف(۱۲)، آیه ۱۵

Quran, Sooreh Yuosof(#12), Line #15


فَلَمَّا ذَهَبُوا بِهِ وَأَجْمَعُوا أَنْ يَجْعَلُوهُ فِي غَيَابَتِ الْجُبِّ ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُمْ بِأَمْرِهِمْ هَٰذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ


آنگاه که (برادران یوسف) او را با خود بردند و همسخن شدند که در تگِ چاهش افکنند بدو وحی کردیم که آنان را از این کارشان خبر خواهی دادن، در حالی که ندانند.


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۴۰۷۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 4071


چون شکست او گوهرِ خاص آن زمان

زآن امیران خاست(۴۵) صد بانگ و فَغان

کین چه بی‌باکی است؟ والله کافر است

هر که این پر نور گوهر را شکست

وآن جماعت جمله از جهل و عَما(۴۶)

درشکسته دُرِّ امرِ شاه را

قیمتی گوهر نتیجهٔ مهر و وُد(۴۷)

بر چنان خاطر چرا پوشیده شد؟


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۴۰۷۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 4075


تشنیع زدنِ اُمَرا بر اَیاز که چرا شکستش؟ و جواب دادنِ اَیاز ایشان را


گفت اَیاز: ای مِهترانِ نامور

اَمرِ شه بهتر به قیمت یا گهر؟

اَمرِ سلطان بِه بُوَد پیشِ شما

یا که این نیکو گُهَر؟ بهرِ خدا

ای نظرتان بر گُهَر بر شاه نه

قبله‌تان غول ست و جادهٔ راه نه

من ز شَه بر می‌نگردانم نظر

من چو مُشرک روی نآرم با حَجَر(۴۸)

بی‌گُهَر جانی که رنگین سنگ را

برگُزیند پس نهد شاهِ مرا

پشت سوی لُعبتِ(۴۹) گلرنگ کن

عقل در رنگ‌ آورنده دَنگ(۵۰) کُن


به بت رنگین پشت کن، عقل خود را مبهوت آفریننده رنگ کن


اندرآ در جو سَبو بر سنگ زن

آتش اندر بو و اندر رنگ زن

گرنه‌ یی در راهِ دین از ره‌زنان

رنگ و بو مَپْرَست مانندِ زنان

سر فرود انداختند آن مِهتران

عذرجویان گشته زآن نِسیان(۵۱) به جان

از دلِ هر یک دو صد آه آن زمان

همچو دودی می‌شدی تا آسمان

کرد اشارت شَه به جَلّادِ کَهُن

که ز صَدرم این خَسان(۵۲) را دور کُن

این خَسان چه لایقِ صَدرِ مَن‌اند؟

کز پیِ سنگ اَمرِ ما را بشکنند

اَمرِ ما پیشِ چنین اهلِ فَساد

بهرِ رنگین سنگ شد خوار و کَساد(۵۳)


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۴۰۸۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 4088


قصدِ شاه به کشتنِ اُمَرا و شفاعت کردن اَیاز پیشِ تختِ سلطان که ای شاه عالم اَلْعَفو اَوْلی


پس اَیازِ مِهراَفزا بر جهید

پیشِ تختِ آن اُلُغ سلطان دوید

سَجده‌ای کرد و گلوی خود گرفت(۵۴)

کای قبادی کز تو چرخ آرَد شگفت

ای هُمایی(۵۵) که هُمایان فَرُّخی

از تو دارند و سَخاوت هر سَخی(۵۶)

ای کریمی که کَرَم های جهان

محو گردد پیشِ ایثارت نهان

ای لطیفی که گلِ سُرخت بدید

از خجالت پیرهن را بر درید

از غَفوریِّ تو غُفران(۵۷)، چَشم‌سیر

روبَهان بر شیر از عفوِ تو چیر(۵۸)

جز که عفوِ تو که را دارد سند؟

هر که با امرِ تو بی‌باکی کند

غَفلت و گُستاخی این مُجرِمان

از وُفورِ عفوِ توست ای عَفوْلان(۵۹)

دایماً غفلت ز گستاخی دَمَد

که بَرَد تعظیم از دیده رَمَد(۶۰)

غفلت و نِسیانِ بَد آموخته

ز آتشِ تعظیم گردد سوخته

هیبَتَش بیداری و فِطنَت(۶۱) دهد

سَهو(۶۲) و نِسیان از دلش بیرون جهد

وقتِ غارت خواب ناید خلق را

تا بِنَرباید کسی زو دلق را

خواب چون در می‌رمد از بیمِ دَلق(۶۳)

خوابِ نِسیان کی بُوَد با بیمِ حَلْق؟

لاتُؤاخِذ اِنْ نَسینا**، شد گواه

که بُوَد نِسیان به وجهی هم گناه


آیه ای که می گوید: مؤاخذه مکن اگر فراموش کردیم، گواه آن است که فراموشی به اعتباری گناه است.

 

زآنکه اِستِکمالِ(۶۴) تَعظیم او نکرد

ورنه نِسیان در نیاوردی نبرد


** قرآن کریم، سوره بقره(۲)، آیه ۲۸۶

Quran, Sooreh Baghareh(#2), Line #286


… رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ…


… پروردگارا! اگر ما فراموش کردیم یا به خطا رفتیم، ما را (بدان) مگیر (و مورد مؤاخذه و پرس و جو قرار مده)…



(۱) باز: پرنده ای شکاری


(۲) گاز: گاز انبر، قیچی


(۳) دُنبَل: دُمَل و برآمدگی کوچکی در جلد که رنگش سرخ و شکلش مخروطی است و نوعاً 

مرکز آن گود می گردد


(۴) شوخ: گستاخ، بذله گو


(۵) پیه: در اینجا قسمت چربی چشم که دیدن به وسیله آن صورت می گیرد.


(۶) گُدازیدن: گداختن، ذوب شدن


(۷) عِتاب: تندی، ملامت کردن


(۸) نار: آتش


(۹) نَفَخْتُدمیدم


(۱۰) ضَلالَت: گمراهی


(۱۱) تُرکْتاز: تاخت‌ و تاز، جولان


(۱۲) تَقلیب: برگردانیدن، واژگون کردن


(۱۳) مُضمَر: پوشیده، نهفته


(۱۴) حیلَت: حیله، فکر کردن به وسیله من ذهنی بر اساس دید هم هویت شدگی ها


(۱۵) اِستیزه: ستیزه، مقاومت درونی، در درون با چیزهای بیرونی مسئله داشتن و فضاگشایی نکردن


(۱۶) مَلِکُ المْوُت: عزرائیل


(۱۷) هِلیدن: هشتن، گذاشتن، اجازه دادن، واگذاشتن


(۱۸) اِشکار: شکار


(۱۹) طَبله: طبل کوچک، صندوقچه، قوطی، یا ظرفی از چوب یا شیشه که در آن عطر نگه‌داری می‌کردند


(۲۰) تَک: ته، پایین، قعر


(۲۱) مُخَنَّث: ترسو، انسان دو جنسیتی که نه مرد است و نه زن


(۲۲) طَپیدن: لرزیدن، بی‌آرام شدن، بی‌قراری کردن


(۲۳) صَدر: بالا، سینه


(۲۴) اَرکان: افراد مهم، بزرگان


(۲۵) مُستَنیر: نور جوینده، روشن


(۲۶) شاباش: آفرین، احسنت


(۲۷) خِلْعَت: جامۀ دوخته که از طرف شخص بزرگ به عنوان جایزه یا انعام به کسی داده شود.


(۲۸) فَتی: جوانمرد


(۲۹) حُلّه: جامه، لباس نو


(۳۰) حاجِب: دربان پادشاه و امیر، پرده‌دار


(۳۱) مَهْلِکت: مهلکه، جای هلاکت و نابودی


(۳۲) لـُمَعدرخشندگی


(۳۳) تَبَع: دنباله روی، متابعت، تبعیت


(۳۴) کَسر: شکستن


(۳۵) اِدرار: مُستمرّی، مقرری


(۳۶) میرِ داد: مخفف امیرداد به معنی رئیس عدلیه


(۳۷) امتحان کُن: امتحان کننده


(۳۸) ثَمین: گرانبها، قیمتی


(۳۹) جامِگی: مُستَمَرّی، مقرّری خادمان و سربازان


(۴۰) اُستون: ستون


(۴۱) مُقَلِّد: تقلید کننده


(۴۲) گال: بازی دادن، فریب


(۴۳) صَواب: راست و درست، حق


(۴۴) طالِع: بخت، اقبال


(۴۵) خاستن: بلند شدن، برپا شدن، برخاستن


(۴۶) عَما: کوری


(۴۷) وُدّدوستی


(۴۸) حَجَر: سنگ 


(۴۹) لُعبتبازیچه، بت


(۵۰) دَنگ: احمق، مبهوت


(۵۱) نِسیان: فراموشی


(۵۲) خَسان: جمع خَس، فرومایگان


(۵۳) کَساد: بی رونق، بی‌ رواج


(۵۴) گلو گرفتن: در اینجا به معنی التماس و تضرع


(۵۵) هُما: مظهر فَرّ و اقبال است، هُما مرغی که سایه اش بر سر هر کسی افتد به دولت و اقبال رسد.


(۵۶) سَخی: بخشنده، سخاوتمند


(۵۷) غُفران: آمرزش، پوشاندن و آمرزیدن گناه


(۵۸) چیر: چیره، غالب


(۵۹) عَفوْلان: محل عفو و بخشش، عَفو+لان، پسوندی که دلالت بر مکان دارد.


(۶۰) رَمَد: درد چشم


(۶۱) فِطنَت: زیرکی و هوشیاری


(۶۲) سَهو: خطا، اشتباه غیرعمدی، غفلت


(۶۳) دَلق: خرقه، پوستین، جامۀ درویشی


(۶۴) اِستِکمال: به کمال رساندن، کامل کردن، تمام کردن



************************

تمام اشعار برنامه بر اساس فرمت سایت گنج نما برای جستجوی آسان




مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۴۲۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1428, Divan e Shams


همه بازان عجب ماندند در آهنگ پروازم

کبوتر همچو من دیدی که من در جستن بازم

به هر هنگام هر مرغی به هر پری همی‌پرد

مگر من سنگ پولادم که در پرواز آغازم

دهان مگشای بی‌هنگام و می ترس از زبانِ من

زبانت گر بود زرین زبان درکش که من گازم

به دنبل دنبه می گوید مرا نیشیست در باطن

تو را بشکافم ای دنبل گر از آغاز بنوازم

بمالم بر تو من خود را به نرمی تا شوی ایمِن

به ناگاهانت بشکافم که تا دانی چه فن سازم

دهان مگشای این ساعت ازیرا دنبل خامی

چو وقت آید شوی پخته به کارِ تو بپردازم

کدامین شوخ برد از ما که دیده شوخ کردستی

چه خوانی دیده پیهی را که پس فرداش بگدازم

کمان نطق من بستان که تیرِ قهر می پرد

که از مستی مبادا تیر سوی خویش اندازم

یکی سوزیست سازنده عتاب شمس تبریزی

رهم از عالم ناری چو با این سوز درسازم


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۳۴۹۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 3496


کس نیابد بر دل ایشان ظفر

بر صدف آید ضرر نی بر گهر


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۳۶۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 364


کنت کنزا رحمة مخفیة

فابتعثت امة مهدیة


من گنجینه رحمت و مهربانی پنهان بودم، پس امتی هدایت شده را برانگیختم.


حدیث قدسی


کُنتُ کَنزاً مَخفِیّاً فاحببتُ اَنْ اُعْرَف...


من گنجینه رحمت نهانی بودم و می خواستم که شناخته شوم...


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۲۵۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1258


گر قضا پوشد سیه همچون شبت

هم قضا دستت بگیرد عاقبت


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۳۸۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1381


حق قدم بر وی نهد از لامکان

آنگه او ساکن شود از کن فکان


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۱۳۴۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1344, Divan e Shams


دم او جان دهدت رو ز نفخت بپذیر

کارِ او کن فیکون ‌ست نه موقوف علل


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۲۴۶۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 2466


پیش چوگانهای حکم کن فکان

می‌دویم اندر مکان و لامکان


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۴۱۲۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 4123


شرط تسلیم است نه کار دراز

سود نبود در ضلالت ترک‌تاز


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۱۸۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 3182


فعل توست این غصه‌های دم به دم

این بود معنی قد جف القلم


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۳۹۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 393


خفته از احوال دنیا روز و شب

چون قلم در پنجه تقلیب رب


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۴۰۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1406


آدمی دید است و باقی پوست است

دید آن است آن که دید دوست است

چونکه دید دوست نبود کور به

دوست کو باقی نباشد دور به


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۶۱۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 615


تو ز قرآن بازخوان تفسیر بیت

گفت ایزد ما رمیت اذ رمیت*

گر بپرانیم تیر آن نه ز ماست

ما کمان و تیراندازش خداست


* قرآن کریم، سوره انفال (۸)، آیه ۱۷

Quran, Sooreh Anfaal(#8), Line #17


… وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ … 


… وهنگامی که تیر پرتاب کردی، تو پرتاب نکردی، بلکه خدا پرتاب کرد …


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۶۶۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 1668


لطف های مضمر اندر قهرِ او

جان سپردن جان فزاید بهرِ او


مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۱۰۶۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 4, Line # 1061


جنبشم زین پیش بود از بال و پر

جنبشم اکنون ز دست دادگر

جنبش فانیم بیرون شد ز پوست

جنبشم باقی ست اکنون چون از اوست


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۶۵۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 652, Divan e Shams


تدبیر کند بنده و تقدیر نداند

تدبیر به تقدیرِ خداوند نماند

بنده چو بیندیشد پیداست چه بیند

حیلت بکند لیک خدایی نتواند

گامی دو چنان آید کاو راست نهادست

وانگاه که داند که کجاهاش کشاند

استیزه مکن مملکت عشق طلب کن

کاین مملکتت از ملک الموت رهاند

باری تو بهل کام خود و نورِ خرد گیر

کاین کام تو را زود به ناکام رساند

اشکاری شه باش و مجو هیچ شکاری

کاشکارِ تو را بازِ اجل بازستاند

چون بازِ شهی رو به سوی طبله بازش

کان طبله تو را نوش دهد طبل نخواند

از شاه وفادارتر امروز کسی نیست

خر جانب او ران که تو را هیچ نراند

زندانی مرگند همه خلق یقین دان

محبوس تو را از تک زندان نرهاند

دانی که در این کوی رضا بانگ سگان چیست

تا هر که مخنث بود آنش برماند

حاشا ز سواری که بود عاشق این راه

که بانگ سگ کوی دلش را بطپاند


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۶۰۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 609, Divan e Shams


بر هر چه همی‌لرزی می‌دان که همان ارزی

زین روی دل عاشق از عرش فزون باشد 

آن را که شفا دانی درد تو از آن باشد

وآن را که وفا خوانی آن مکر و فسون باشد 


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۷۶۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 765, Divan e Shams


هله نومید نباشی که تو را یار براند

گرت امروز براند نه که فردات بخواند

در اگر بر تو ببندد مرو و صبر کن آنجا

ز پس صبر تو را او به سرِ صدر نشاند

و اگر بر تو ببندد همه رهها و گذرها

رهِ پنهان بنماید که کس آن راه نداند

نه که قصّاب به خنجر چو سر میش ببرد

نهلد کشته خود را کشد آن گاه کشاند

چو دم میش نماند ز دم خود کندش پر

تو ببینی دم یزدان به کجاهات رساند

به مثل گفتم این را و اگر نه کرم او

نکشد هیچ کسی را و ز کشتن برهاند


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۴۰۳۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 4035


دادنِ شاه گوهر را میانِ دیوان و مَجمَع به دست وزیر که این چند ارزد و مبالغه کردنِ وزیر در قیمتِ او و فرمودن شاه او را که اکنون این را بشکن و گفت وزیر که این را چون بشکنم؟ اِلی آخِر القِصه.


شاه روزی جانب دیوان شتافت

جمله ارکان را در آن دیوان بیافت

گوهری بیرون کشید او مستنیر

پس نهادش زود در کف وزیر

گفت چون ست و چه ارزد این گهر

گفت به ارزد ز صد خروارِ زر

گفت بشکن گفت چونش بشکنم

نیکخواه مخزن و مالت منم

چون روا دارم که مثل این گهر

که نیاید در بها گردد هدر

گفت شاباش و بدادش خلعتی

گوهر از وی بستد آن شاه و فتی

کرد ایثار وزیر آن شاه جود

هر لباس و حله کو پوشیده بود

ساعتیشان کرد مشغول سخن

از قضیه تازه و راز کهن

بعد از آن دادش به دست حاجبی

که چه ارزد این به پیش طالبی

گفت ارزد این به نیمهٔ مملکت

کش نگهدارا خدا از مهلکت

گفت بشکن گفت ای خورشیدتیغ

بس دریغست این شکستن را دریغ

قیمتش بگذار بین تاب و لمع

که شده ست این نورِ روز او را تبع

دست کی جنبد مرا در کسر او

که خزینهٔ شاه را باشم عدو

شاه خلعت داد ادرارش فزود

پس دهان در مدح عقل او گشود

بعد یک ساعت به دست میرِ داد

در را آن امتحان کن باز داد

او همین گفت و همه میران همین

هر یکی را خلعتی داد او ثمین

جامگی هاشان همی‌افزود شاه

آن خسیسان را ببرد از ره به چاه

این چنین گفتند پنجه شصت امیر

جمله یک یک هم به تقلید وزیر

گرچه تقليدست استون جهان

هست رسوا هر مقلد ز امتحان


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۴۰۵۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 4054


رسیدنِ گوهر از دست به دست آخرِ دور به اَیاز، و کیاستِ اَیاز و مُقَلِّد ناشدنِ ایشان را و مغرور ناشدنِ او به گال(۴۲) و مال دادن شاه و خلعت ها و جامگی ها افزون کردن و مَدحِ عقل مخطئان کردن، که نشاید مُقَلِّد را مسلمان داشتن، مسلمان باشد اما نادر باشد که مُقَلِّد ثبات کند بر آن اعتقاد، و مُقَلِّد ازین امتحان ها به سلامت بیرون آید که ثباتِ بینایان ندارد، اِلّا مَن عَصَمَهُ اللهُ (مگر کسی که خدا او را از لغزش مصون دارد)، زیرا حق یکی است و آن را ضدّ بسیار غلط افکن و مشابه حق. مُقَلِّد چون آن ضدّ را نشناسد از آن رو حق را نشناخته باشد. اما حق با آن ناشناختِ او، چون او را به عنایت نگاه دارد، آن ناشناخت، او را زیان ندارد.


ای ایاز اکنون نگویی کین گهر

چند می‌ارزد بدین تاب و هنر

گفت افزون ز آنچه تانم گفت من

گفت اکنون زود خردش در شکن

سنگ ها در آستین بودش شتاب

خرد کردش پیش او بود آن صواب

ز اتفاق طالع با دولتش

دست داد آن لحظه نادر حکمتش


از قضا طالعِ فرخنده اش با او همراه شد و در آن لحظه حکمتی نادر به قلبش خطور کرد.


یا به خواب این دیده بود آن پر صفا

کرده بود اندر بغل دو سنگ را

هم‌چو یوسف که درون قعرِ چاه

کشف شد پایان کارش از اله


قرآن کریم، سوره یوسف(۱۲)، آیه ۱۵

Quran, Sooreh Yuosof(#12), Line #15


فَلَمَّا ذَهَبُوا بِهِ وَأَجْمَعُوا أَنْ يَجْعَلُوهُ فِي غَيَابَتِ الْجُبِّ ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُمْ بِأَمْرِهِمْ هَٰذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ


آنگاه که (برادران یوسف) او را با خود بردند و همسخن شدند که در تگِ چاهش افکنند بدو وحی کردیم که آنان را از این کارشان خبر خواهی دادن، در حالی که ندانند.


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۴۰۷۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 4071


چون شکست او گوهرِ خاص آن زمان

زآن امیران خاست صد بانگ و فغان

کین چه بی‌باکی است والله کافر است

هر که این پر نور گوهر را شکست

وآن جماعت جمله از جهل و عما

درشکسته در امرِ شاه را

قیمتی گوهر نتیجهٔ مهر و ود

بر چنان خاطر چرا پوشیده شد


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۴۰۷۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 4075


تشنیع زدنِ اُمَرا بر اَیاز که چرا شکستش؟ و جواب دادنِ اَیاز ایشان را


گفت ایاز ای مهتران نامور

امر شه بهتر به قیمت یا گهر

امر سلطان به بود پیشِ شما

یا که این نیکو گهر بهرِ خدا

ای نظرتان بر گهر بر شاه نه

قبله‌تان غول ست و جادهٔ راه نه

من ز شه بر می‌نگردانم نظر

من چو مشرک روی نآرم با حجر

بی‌گهر جانی که رنگین سنگ را

برگزیند پس نهد شاه مرا

پشت سوی لعبت گلرنگ کن

عقل در رنگ‌ آورنده دنگ کن


به بت رنگین پشت کن، عقل خود را مبهوت آفریننده رنگ کن


اندرآ در جو سبو بر سنگ زن

آتش اندر بو و اندر رنگ زن

گرنه‌ یی در راه دین از ره‌زنان

رنگ و بو مپرست مانند زنان

سر فرود انداختند آن مهتران

عذرجویان گشته زآن نسیان به جان

از دل هر یک دو صد آه آن زمان

همچو دودی می‌شدی تا آسمان

کرد اشارت شه به جلاد کهن

که ز صدرم این خسان را دور کن

این خسان چه لایق صدر من‌اند

کز پی سنگ امر ما را بشکنند

اَمرِ ما پیش چنین اهل فساد

بهر رنگین سنگ شد خوار و کساد


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۴۰۸۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 4088


قصدِ شاه به کشتنِ اُمَرا و شفاعت کردن اَیاز پیشِ تختِ سلطان که ای شاه عالم اَلْعَفو اَوْلی


پس ایاز مهرافزا بر جهید

پیش تخت آن الغ سلطان دوید

سجده‌ای کرد و گلوی خود گرفت

کای قبادی کز تو چرخ آرد شگفت

ای همایی که همایان فرخی

از تو دارند و سخاوت هر سخی

ای کریمی که کرم های جهان

محو گردد پیش ایثارت نهان

ای لطیفی که گل سرخت بدید

از خجالت پیرهن را بر درید

از غفوری تو غفران چشم‌سیر

روبهان بر شیر از عفوِ تو چیر

جز که عفو تو که را دارد سند

هر که با امر تو بی‌باکی کند

غفلت و گستاخی این مجرِمان

از وفور عفو توست ای عفولان

دایما غفلت ز گستاخی دمد

که برد تعظیم از دیده رمد

غفلت و نسیان بد آموخته

ز آتش تعظیم گردد سوخته

هیبتش بیداری و فطنت دهد

سهو و نسیان از دلش بیرون جهد

وقت غارت خواب ناید خلق را

تا بنرباید کسی زو دلق را

خواب چون در می‌رمد از بیم دلق

خواب نسیان کی بود با بیم حلق

لاتؤاخذ ان نسینا** شد گواه

که بود نسیان به وجهی هم گناه


آیه ای که می گوید: مؤاخذه مکن اگر فراموش کردیم، گواه آن است که فراموشی به اعتباری گناه است.

 

زآنکه استکمال تعظیم او نکرد

ورنه نسیان در نیاوردی نبرد


** قرآن کریم، سوره بقره(۲)، آیه ۲۸۶

Quran, Sooreh Baghareh(#2), Line #286


… رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ…


… پروردگارا! اگر ما فراموش کردیم یا به خطا رفتیم، ما را (بدان) مگیر (و مورد مؤاخذه و پرس و جو قرار مده)…

Tags



Comments

  1. shirin7sh
    2 weeks, 4 days ago

    رنج گنج آمد که رحمت ها در اوست

    هزاران شکر

Sign in or sign up to post comments.
Parviz Shahbazi
Ganje Hozour audio Program #734
برنامه صوتی شماره ۷۳۴ گنج حضور
Category:
برنامه های صوتی گنج حضور
برنامه های صوتی ۸۰۰ - ۷۰۱
Views: 3,344
Submitted by: admin, Oct 24 2018






حمایت گنج حضور


بیننده عزیز برنامه گنج حضور:

  با سلام و احوالپرسی، با تشکر و قدردانی ازشما که این برنامه را تماشا می کنید، از شما تقاضا  داریم که عضو خانواده گنج حضور شوید و بهر اندازه که می توانید و می خواهید این برنامه و تلویزیون را ،هر ماهه، حمایت مالی کنید. لطفاً به این امر مهم توجه فرمایید که برای ادامه خدمات  فرهنگی این تلویزیون حمایت مالی اشخاصی که از آن استفاده می کنند، ضروری است. این تلویزیون منبع دیگری برای درآمد ندارد. لطفاً تصمیم خود را در این مورد به ایمیل: shahbazi@rapidtest.com اطلاع دهید.


حمایت مالی به روشهای آسان زیر امکان پذیر است:



در صورت لزوم با شماره 001-818-970-3345 (با پرویز شهبازی در آمریکا) و یا 001-818-224-4164 (با نسیبه در آمریکا) تماس بگیرید.


 

   

   
   

    ۱- از طریق کردیت کارت و Paypal







۲- از طریق دادن کردیت کارت خودتان به ما، تا هر ماهه به مقداری که شما می خواهید، بعنوان حق عضویت، چارج شود.



برای اعضا، در صورت درخواست، به شرح زیر CD یا DVD فرستاده خواهد شد.

              برای ساکنان آمریکا و کانادا، حق عضویت حداقل: 

             

                100 $ در ماه برای چهار عدد CD یا DVD

                75 $ در ماه برای سه عدد CD یا DVD

                50 $ در ماه برای دو عدد CD یا DVD

                30 $ در ماه برای یک عدد CD یا DVD

               

                برای ساکنان اروپا و کشور های دیگر 20 $ به مبلغ فوق افزوده خواهد شد.






۳- از طریق فرستادن چک به آدرس زیر: 







Parviz Shahbazi

P.O. Box 745 Woodland Hills, CA

91365 USA. 







               

۴- از طریق فرستادن پول نقد به حساب بانکی گنج حضور، از تمام نقاط دنیا غیر از ایران، یا واریز (Deposit) کردن از نقاط مختلف آمریکا یا کانادا، به شرح  زیر:



 

 

 

WELLS FARGO BANK



6001 Topanga Canyon Blvd
Woodland Hills, CA

91367 USA.

Beneficiary Name: TREASURE OF PRESENCE FOUNDATION, INC.


Account #: 9375957264 Routing: 121000248


Swift #WFBIUS6S

             



۵- از طریق فرستادن پول نقد به حساب بانکی گنج حضور از تمام نقاط ایران به شرح زیر:



 

 
Hesabe Sepehr / Bank Saderat

    Acc.No. 0209825346002

    Card .No. 6037 6915 7381 4480

    Masoud Nonejad



    بانک صادرات

    حساب سپهر

    شماره‌ حساب: 0209825346002

   شماره کارت: 6037 6915 7381 4480 

    به نام: مسعود نونژاد