Parviz Shahbazi

Ganje Hozour Program #847

برنامه شماره ۸۴۷ گنج حضور

  • Currently 4.30/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
out of 200 votes
Comments (0)

    
Lights off
Sorry, your favorites list is FULL.

Support Ganje Hozour (حمایت از گنج حضور)

Link to this video/audio

Description

برنامه شماره ۸۴۷ گنج حضور

اجرا: پرویز شهبازی



۱۳۹۹ تاریخ اجرا: ۲۹ دسامبر ۲۰۲۰ - ۱۰ دی






مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۴۴۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2443, Divan e Shams


ای تو مَلول از کارِ من، من تشنه تر هر ساعتی

آخر چه کم گَردد ز تو کز تو برآید حاجتی؟


بر تو زیانی کِی شود، از تو عدم گَر شی شود

مَعدوم(۱) یابد خلعتی(۲)، گیرد زِ هستی رایتی


یا مُستَحقِّ(۳) مرحمت یابد مقام و مَرتبَت

بَرخوانَد اندر مَکتَبَت از لوحِ مَحفوظ(۴) آیتی


ای رَحْمَةً لِلْعالَمین(۵) بخشی زِ دریایِ یقین*

مر خاکیان را گوهری، مر ماهیان را راحتی


موجَش گَهی گوهر کند، لطفش گَهی کَشتی کَشَد

چندین خلایق اندرو، مر هر یکی را حالتی


خود پیشتر اجزایِ او در سجده همچون شاکران

وز بهرِ خدمت موجِ او گَهْ گَهْ نماید قامتی(۶)


در پیشِ دریایِ نهان، این هفت دریایِ جهان

چون واهِب(۷) اندر بخششی، چون راهِب(۸) اندر طاعتی


دریایِ پُر مرجانِ ما، عُمرِ دراز و جانِ ما

پس عُمرِ ما بیحد بُوَد، ما را نباشد غایَتی


ای قطره گَر آگَه شوی، با سِیلها هَمرَه شوی

سِیلَت سویِ دریا بَرَد، در ره نبینی آفَتی


ور سَرکشی، غافل شوی، آن سیلِ عشقِ مُستَوی(۹)

گوشِ تو گیرد، میکَشَد کاو بر تو دارد رأفَتی(۱۰)


مُسْتَفْعِلُن مُسْتَفْعِلُن، اکنون شِکَر پنهان کنم

کز غیب جوقی طوطیان آورده اَندَم غارتی


شِکَّر نگر تو نو به نو، آوازِ خاییدن(۱۱) شنو

نی این شِکَر را صورتی، نی طوطیان را آلتی


دارد خدا قندی دگر، کان نایَد اندر نیشکر

طوطی و حلقومِ بَشَر آن را ندارد طاقتی


چون شمسِ تبریزی که او گُنجا ندارد در فلک

کان مَطلَعِ(۱۲) خورشیدِ او دارد عجایب ساحَتی(۱۳)

 

* قرآن کریم، سوره انبیا(۲۱)، آیه ۱۰۷

Quran, Sooreh Al-Anbiyaa(#21), Line #107


« وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ.»


« و نفرستاديم تو را، جز آنكه مىخواستيم به مردم جهان رحمتى ارزانى داريم.»


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۹۹۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #3, Line #2996 


ساخت موسی قدس در، بابِ صَغیر

تا فرود آرند سر قومِ زَحیر


زآنکه جَبّاران بُدند و سرفراز

دوزخ آن بابِ صغیر است و نیاز


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۴۸۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2481, Divan e Shams


با همگان فُضولَکی، چون که به ما مَلولَکی؟

رو که به دینِ عاشقی سخت عَظیم گولَکی


ای تو فُضول در هوا، ای تو مَلول در خدا

چون تو از آنِ قان(۱۴) نِهای رو، که یکی مغولَکی


مَستَکِ خویش گشتهای، گَهْ تُرُشَک، گَهی خوشک

نازک و کِبْرَکَت که چه؟ در هُنَرَک نُغولَکی(۱۵)


مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۱۳۵۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #4, Line #1359 


پس فرو رفت او به خود، اندر نُغول 

شد ملول ازصورتِ خوابش فَضول


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۴۸۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2481, Divan e Shams


گَر تو کتاب خانهای(۱۶) طالِبِ باغِ جان نِهای

گرچه اَصیلَکی، ولی خواجه، تو بیاُصولَکی


رو تو به کیمیایِ جان، مِسِّ وجود خَرج کُن

تا نَشَوی ازو چو زَر، در غَمِ نیم پولَکی


گفتم با ضمیرِ خود چند خیالِ جِسمیان

یا تو ز هر فسردهیی سویِ دِلَم رَسولَکی


نورِ خدایگانِ جان در تبریز شَمسِ دین

کرد طریقِ سالِکان(۱۷) ایمن، اگر تو غولَکی


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۶۰۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #604 


« در تفسیرِ قولِ رسول علیهالسَّلام ما ماتَ مَنْ ماتَ اِلّا وَ تَمَنّی 

اَنْ یَموتَ قَبْلَ ما ماتَ اِنْ کانَ بَرّاً لِیَکونَ اِلی وُصُولِ الْبِرِّ اَعْجَلَ 

وَ اِنْ کانَ فاجِراً لِیَقلَّ فُجُورُهُ.»


هر که می میرد، پس از مرگ آرزو می کند که ای کاش زودتر مرده بود. 

اگر نیکوکار باشد، برای اینکه زودتر به سوی نیکی بشتابد. اگر تبهکار 

(من ذهنی) باشد، برای اینکه از تبهکاریهایش بکاهد.


زین بفرموده ست آن آگه رسول

که هر آنکه مُرد و کرد از تن نزول


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۹۶۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #1, Line #1966 


اُشتر آمد این وجودِ خارْخوار

مصطفی زادی برین اُشتر سوار


اُشترا، تنگِ(۱۸) گُلی بر پشتِ توست

کز نسیم اش در تو صد گُلزار رُست


میلِ تو، سویِ مُغیلان(۱۹) است و ریگ

تا چه گُل چینی ز خارِ مُرده ریگ(۲۰)؟


ای بگشته زین طلب از کو به کو

چند گویی کین گلستان کو و کو؟


پیش از آن کین خارِ پا بیرون کُنی

چشم تاریک است، جولان چون کنی؟


آدمی کو مینگنجد در جهان

در سرِ خاری همی گردد نهان    


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۶۰۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #605 


نَبْود او را حسرتِ نُقلان(۲۱) و موت

لیک باشد حسرتِ تقصیر و فوت


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۵۹۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #2, Line #590 


گر گریزی بر امیدِ راحتی

ز آن طرف هم پیشت آید آفتی


هیچ کُنجی بی دَد و بی دام نیست

جز به خلوت گاهِ حق، آرام نیست


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۶۰۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #606 


هر که میرد خود تمنّی باشدش

که بُدی زین پیش نقلِ مقصدش


گر بُوَد بَد، تا بَدی کمتر بُدی

ور تقی، تا خانه زوتر آمدی


گوید آن بَد: بیخبر میبودهام

دَم به دَم من پرده میافزودهام


گر ازین زُوتر مرا مَعبَر(۲۲) بُدی

این حجاب و پردهام کمتر بُدی


از حریصی کم دران رویِ قُنوع(۲۳)

وز تکبّر کم دران چهرهٔ خُشوع(۲۴)


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۵۶۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #2, Line #569 


صاف خواهی چشم و عقل و سَمع(۲۵) را

بر دَران تو پردهایِ طَمْع(۲۶) را


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۶۱۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #611 


همچنین از بُخل کم دَر رُویِ جود

وز بلیسی چهرهٔ خوبِ سُجود*


بر مَکن آن پَرِّ خُلد(۲۷آرای را

بر مکَن آن پَرِّ رهپیمای را


چون شنید این پند در وی بنگریست

بعد از آن در نوحه آمد، میگریست


نوحه و گریهٔ درازِ دردمند

هر که آنجا بود، بر گریهش فکند


وآنکه میپرسید: پَر کندن ز چیست؟

بیجوابی شد پشیمان، میگریست


کز فضولی، من چرا پرسیدمش؟

او ز غم پُر بود، شورانیدمش


میچکید از چشمِ تَر بر خاک، آب

اندر آن هر قطره، مُدْرَج(۲۸) صد جواب


گریهٔ با صدق بر جان ها زند

تا که چرخ و عرش را گریان کند


* قرآن کریم، سوره بقره(۲)، آیه ۳۴

Quran, Sooreh Al-Baqarah(#2), Line #34


« وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَىٰ 

وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ.»


« و به فرشتگان گفتيم: آدم را سجده كنيد. همه سجده كردند 

جز ابليس، كه سرباز زد و برترى جست. و او از كافران بود.»


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۳۸۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #1, Line #383 


ریزه ریزه صدقِ هر روزه چرا

جمع مینآید درین انبارِ ما؟


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۲۶۸۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #1, Line #2684 


« تعیین کردنِ زن، طریقِ طلبِ روزی، کدخدایِ خود را 

و قبول کردنِ او.»


گفت زن: یک آفتابی تافته ست

عالمَی زو روشنایی یافته ست


نایبِ رحمان، خلیفهٔ کردگار

شهرِ بغداد است از وی چون بهار


گر بپیوندی بدان شَه، شَه شَوی

سویِ هر اِدبیر(۲۹) تا کی میروی؟


همنشینی مقبلان(۳۰)، چون کیمیاست

چون نظرشان کیمیایی، خود کجاست؟


چشمِ احمد بر ابوبکری زده

او ز یک تصدیق، صِدّیقی شده


گفت: من شه را پذیرا چون شوم؟

بی بهانه، سویِ او من چون رَوَم؟


نسبتی باید مرا یا حیلتی

هیچ پیشه راست شد بیآلتی؟


همچو آن مجنون که بشنید از یکی

که مرض آمد به لیلی اندکی


گفت: آوَه(۳۱) بی بهانه چون رَوَم؟

ور بمانم، از عیادت چون شَوَم؟


لَیْتَنی کُنْتُ طَبیباً حاذِقاً

کُنْتُ اَمْشی نَحوَ لَیْلی سابِقاً


« ای کاش، پزشکی چیره و ماهر می بودم، و با شتاب و 

سرعت تمام به سوی لیلی می رفتم.»


یَقُولُونَ لَیلی بِالعراقِ مَریضَةٌ       فَیالَیْتَنی کُنْتُ الطَّبیبُ الْمداوِیا


« گویند که لیلی، در عراق، بیمار است، ای کاش طبیبی حاذق بودم.»


قُلْ تَعالَوْا گفت حق ما را بدآن

تا بود شرماِشکنی ما را نشان  


« خداوند از آنرو به ما فرمود «بیایید» که شرم ما را فرو ریزد 

و بتوانیم به وصال او برسیم


شبپَران(۳۲) را گر نظر و آلت بُدی

روزشان جَولان و خوش حالت بُدی


گفت: چون شاهِ کَرَم میدان رود

عینِ هر بیآلتی، آلت شود


زآنکه آلت دعوی است و هستی است

کار، در بیآلتی و پستی است


گفت: کی بیآلتی سَودا(۳۳) کنم

تا نه من بیآلتی پیدا کنم؟


پس گواهی بایدم بر مُفلِسی(۳۴)

تا مرا رحمی کند در مُفلِسی


تو گواهی غیر گفت و گو و رنگ

وانما، تا رحم آرَد شاهِ شَنگ(۳۵)


کین گواهی که ز گفت و رنگ بُد

نزدِ آن قاضِی القُضاة(۳۶) آن، جَرح شد


صدق میخواهد گواهِ حالِ او

تا بتابد نورِ او بی قالِ او   


گفت زن: صدق آن بُوَد کز بودِ خویش

پاک برخیزند از مجهودِ(۳۷) خویش


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۶۱۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #619 


عقل و دل ها بیگمانی عرشیاند

در حجاب از نورِ عرشی میزیَند




(۱) مَعدومنیست شده، نابود شده

(۲) خلعت: جامه، لباس

(۳) مُستَحقسزاوار، شایسته، لایق

(۴) لوحِ مَحفوظ: لوحی که هر چیز که در این عالم بود، هست و خواهد بود، همه در آن مکتوب است.

(۵) رَحْمَةً لِلْعالَمین: مایه رحمت به مردم جهان

(۶) نماید قامتی: مجازاً خود را نشان دادن، خودنمایی کردن 

(۷) واهِب: بخشنده، عطا کننده

(۸) راهِبپارسا و عابد، دِیرنشین

(۹) مُستَوی: راست و درست، کامل

(۱۰) رأفَت: مهربانی، شفقت

(۱۱) خاییدن: چیزی را با دندان نرم کردن، جویدن

(۱۲) مَطلَع: جای برآمدن

(۱۳) ساحَت: پهنه، حدّ، گستره

(۱۴) قان: قاآن، کلمه مغولی است به معنی شاهنشاه.

(۱۵) نُغول: عمیق و کامل، ژرف، غور و نهایت کاری 

(۱۶) کتاب خانه: محل مخصوص کتاب، حامل علوم و فنون

(۱۷) سالِک: پارسا، زاهد

(۱۸) تنگ: بارِ ستوران

(۱۹) مُغیلان: درختی خاردار که در ریگستان می روید.

(۲۰) مُرده ریگ: میراث مردگان، در اینجا کنایه از امری پست و خوار است.

(۲۱) نُقلان: جا به جا شدن، انتقال یافتن

(۲۲) مَعبَر: محل عبور، گذرگاه

(۲۳) قُنوع: قناعت کردن، تکدّی

(۲۴) خُشوع: فروتنی ، تواضع

(۲۵) سَمع: گوش

(۲۶) طَمْع: حرص، آز

(۲۷) خُلد: بهشت

(۲۸) مُدْرَج: درج شده، مندرج

(۲۹) اِدبیر: اماله شده ادبار است، و ادبار به معنی بدبختی و بی دولتی است.

(۳۰) مقبل: نیک بخت، صاحب اقبال

(۳۱) آوَهآه، وای، دریغا

(۳۲) شبپَره: خفّاش

(۳۳) سَودا: خرید و فروش، تجارت

(۳۴) مُفلِس: تهیدست، بی چیز

(۳۵) شَنگ: ظریف و خوش منش

(۳۶) قاضِی القُضاة: در اینجا مقصود حضرت حق است.

(۳۷) مجهود: چیزی که برای بدست آوردن آن کوشش و تلاش شده. 

************************

تمام اشعار برنامه بر اساس فرمت سایت گنج نما برای جستجوی آسان


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۴۴۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2443, Divan e Shams


ای تو ملول از کار من من تشنه تر هر ساعتی

آخر چه کم گردد ز تو کز تو برآید حاجتی


بر تو زیانی کی شود از تو عدم گر شی شود

معدوم یابد خلعتی گیرد ز هستی رایتی


یا مستحق مرحمت یابد مقام و مرتبت

برخواند اندر مکتبت از لوح محفوظ آیتی


ای رحمة للعالمین بخشی ز دریای یقین*

مر خاکیان را گوهری مر ماهیان را راحتی


موجش گهی گوهر کند لطفش گهی کشتی کشد

چندین خلایق اندرو مر هر یکی را حالتی


خود پیشتر اجزای او در سجده همچون شاکران

وز بهر خدمت موج او گه گه نماید قامتی


در پیش دریای نهان این هفت دریای جهان

چون واهب اندر بخششی چون راهب اندر طاعتی


دریای پر مرجان ما عمر دراز و جان ما

پس عمر ما بیحد بود ما را نباشد غایتی


ای قطره گر آگه شوی با سیلها همره شوی

سیلت سوی دریا برد در ره نبینی آفتی


ور سرکشی غافل شوی آن سیل عشق مستوی

گوش تو گیرد میکشد کاو بر تو دارد رأفتی


مستفعلن مستفعلن اکنون شکر پنهان کنم

کز غیب جوقی طوطیان آورده اندم غارتی


شکر نگر تو نو به نو آواز خاییدن شنو

نی این شکر را صورتی نی طوطیان را آلتی


دارد خدا قندی دگر کان ناید اندر نیشکر

طوطی و حلقوم بشر آن را ندارد طاقتی


چون شمس تبریزی که او گنجا ندارد در فلک

کان مطلع خورشید او دارد عجایب ساحتی

 

* قرآن کریم، سوره انبیا(۲۱)، آیه ۱۰۷

Quran, Sooreh Al-Anbiyaa(#21), Line #107


« وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ.»


« و نفرستاديم تو را، جز آنكه مىخواستيم به مردم جهان رحمتى ارزانى داريم.»


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۹۹۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #3, Line #2996 


ساخت موسی قدس در باب صغیر

تا فرود آرند سر قوم زحیر


زآنکه جباران بدند و سرفراز

دوزخ آن باب صغیر است و نیاز


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۴۸۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2481, Divan e Shams


با همگان فضولکی چون که به ما ملولکی

رو که به دین عاشقی سخت عظیم گولکی


ای تو فضول در هوا ای تو ملول در خدا

چون تو از آن قان نهای رو که یکی مغولکی


مستک خویش گشتهای گه ترشک گهی خوشک

نازک و کبرکت که چه در هنرک نغولکی


مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۱۳۵۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #4, Line #1359 


پس فرو رفت او به خود اندر نغول 

شد ملول ازصورت خوابش فضول


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۴۸۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 2481, Divan e Shams


گر تو کتاب خانهای طالب باغ جان نهای

گرچه اصیلی ولی خواجه تو بیاصولکی


رو تو به کیمیای جان مس وجود خرج کن

تا نشوی ازو چو زر در غم نیم پولکی


گفتم با ضمیر خود چند خیال جسمیان

یا تو ز هر فسردهیی سوی دلم رسولکی


نور خدایگان جان در تبریز شمس دین

کرد طریق سالکان ایمن اگر تو غولکی


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۶۰۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #604 


« در تفسیرِ قولِ رسول علیهالسَّلام ما ماتَ مَنْ ماتَ اِلّا وَ تَمَنّی 

اَنْ یَموتَ قَبْلَ ما ماتَ اِنْ کانَ بَرّاً لِیَکونَ اِلی وُصُولِ الْبِرِّ اَعْجَلَ 

وَ اِنْ کانَ فاجِراً لِیَقلَّ فُجُورُهُ.»


هر که می میرد، پس از مرگ آرزو می کند که ای کاش زودتر مرده بود. 

اگر نیکوکار باشد، برای اینکه زودتر به سوی نیکی بشتابد. اگر تبهکار 

(من ذهنی) باشد، برای اینکه از تبهکاریهایش بکاهد.


زین بفرموده ست آن آگه رسول

که هر آنکه مرد و کرد از تن نزول


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۹۶۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #1, Line #1966 


اشتر آمد این وجود خارخوار

مصطفی زادی برین اشتر سوار


اشترا تنگ گلی بر پشت توست

کز نسیم اش در تو صد گلزار رست


میل تو سوی مغیلان است و ریگ

تا چه گل چینی ز خار مرده ریگ


ای بگشته زین طلب از کو به کو

چند گویی کین گلستان کو و کو


پیش از آن کین خار پا بیرون کنی

چشم تاریک است جولان چون کنی


آدمی کو مینگنجد در جهان

در سر خاری همی گردد نهان    


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۶۰۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #605 


نبود او را حسرت نقلان و موت

لیک باشد حسرت تقصیر و فوت


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۵۹۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #2, Line #590 


گر گریزی بر امید راحتی

ز آن طرف هم پیشت آید آفتی


هیچ کنجی بی دد و بی دام نیست

جز به خلوت گاه حق آرام نیست


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۶۰۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #606 


هر که میرد خود تمنی باشدش

که بدی زین پیش نقل مقصدش


گر بود بد تا بدی کمتر بدی

ور تقی تا خانه زوتر آمدی


گوید آن بد بیخبر میبودهام

دم به دم من پرده میافزودهام


گر ازین زوتر مرا معبر بدی

این حجاب و پردهام کمتر بدی


از حریصی کم دران روی قنوع

وز تکبر کم دران چهره خشوع


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۵۶۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #2, Line #569 


صاف خواهی چشم و عقل و سمع را

بر دران تو پردهای طمع را


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۶۱۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #611 


همچنین از بخل کم در روی جود

وز بلیسی چهره خوب سجود*


بر مکن آن پر خلد آرای را

بر مکن آن پر رهپیمای را


چون شنید این پند در وی بنگریست

بعد از آن در نوحه آمد میگریست


نوحه و گریه دراز دردمند

هر که آنجا بود بر گریهش فکند


وآنکه میپرسید پر کندن ز چیست

بیجوابی شد پشیمان میگریست


کز فضولی من چرا پرسیدمش

او ز غم پر بود شورانیدمش


میچکید از چشم تر بر خاک آب

اندر آن هر قطره مدرج صد جواب


گریه با صدق بر جان ها زند

تا که چرخ و عرش را گریان کند


* قرآن کریم، سوره بقره(۲)، آیه ۳۴

Quran, Sooreh Al-Baqarah(#2), Line #34


« وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَىٰ 

وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ.»


« و به فرشتگان گفتيم: آدم را سجده كنيد. همه سجده كردند 

جز ابليس، كه سرباز زد و برترى جست. و او از كافران بود.»


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۳۸۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #1, Line #383 


ریزه ریزه صدق هر روزه چرا

جمع میناید درین انبار ما


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۲۶۸۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #1, Line #2684 


« تعیین کردنِ زن، طریقِ طلبِ روزی، کدخدایِ خود را 

و قبول کردنِ او.»


گفت زن یک آفتابی تافته ست

عالمی زو روشنایی یافته ست


نایب رحمان خلیفه کردگار

شهر بغداد است از وی چون بهار


گر بپیوندی بدان شه شه شوی

سوی هر ادبیر تا کی میروی


همنشینی مقبلان چون کیمیاست

چون نظرشان کیمیایی خود کجاست


چشم احمد بر ابوبکری زده

او ز یک تصدیق صدیقی شده


گفت من شه را پذیرا چون شوم

بی بهانه سوی او من چون روم


نسبتی باید مرا یا حیلتی

هیچ پیشه راست شد بیآلتی


همچو آن مجنون که بشنید از یکی

که مرض آمد به لیلی اندکی


گفت آوه بی بهانه چون روم

ور بمانم از عیادت چون شوم


لیتنی کنت طبیبا حاذقا

کنت امشی نحو لیلی سابقا


« ای کاش، پزشکی چیره و ماهر می بودم، و با شتاب و 

سرعت تمام به سوی لیلی می رفتم.»


یَقُولُونَ لَیلی بِالعراقِ مَریضَةٌ       فَیالَیْتَنی کُنْتُ الطَّبیبُ الْمداوِیا


« گویند که لیلی، در عراق، بیمار است، ای کاش طبیبی حاذق بودم.»


قل تعالوا گفت حق ما را بدآن

تا بود شرماشکنی ما را نشان  


« خداوند از آنرو به ما فرمود «بیایید» که شرم ما را فرو ریزد 

و بتوانیم به وصال او برسیم


شبپران را گر نظر و آلت بدی

روزشان جولان و خوش حالت بدی


گفت چون شاه کرم میدان رود

عین هر بیآلتی آلت شود


زآنکه آلت دعوی است و هستی است

کار در بیآلتی و پستی است


گفت کی بیآلتی سودا کنم

تا نه من بیآلتی پیدا کنم


پس گواهی بایدم بر مفلسی

تا مرا رحمی کند در مفلسی


تو گواهی غیر گفت و گو و رنگ

وانما تا رحم آرد شاه شنگ


کین گواهی که ز گفت و رنگ بد

نزد آن قاضی القضاة آن جرح شد


صدق میخواهد گواه حال او

تا بتابد نور او بی قال او   


گفت زن صدق آن بود کز بود خویش

پاک برخیزند از مجهود خویش


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۶۱۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #619 


عقل و دل ها بیگمانی عرشیاند

در حجاب از نور عرشی میزیند

Tags



Comments

Be the first to comment

Sign in or sign up to post comments.
Parviz Shahbazi
Ganje Hozour Program #847
برنامه شماره ۸۴۷ گنج حضور
Category:
برنامه های تصویری گنج حضور
برنامه های تصویری ۹۰۰ - ۸۰۱
Views: 3,540
Submitted by: admin, Dec 31 2020






حمایت گنج حضور


 :بیننده عزیز برنامه گنج حضور

  با سلام و احوالپرسی، با تشکر و قدردانی ازشما که این برنامه را تماشا می کنید، از شما تقاضا  داریم که عضو خانواده گنج حضور شوید و بهر اندازه که می توانید و می خواهید این برنامه و تلویزیون را ،هر ماهه، حمایت مالی کنید. لطفاً به این امر مهم توجه فرمایید که برای ادامه خدمات  فرهنگی این تلویزیون حمایت مالی اشخاصی که از آن استفاده می کنند، ضروری است. این تلویزیون منبع دیگری برای درآمد ندارد. لطفاً تصمیم خود را در این مورد به ایمیل: shahbazi@rapidtest.com اطلاع دهید.


حمایت مالی به روشهای آسان زیر امکان پذیر است:



در صورت لزوم با شماره 001-818-970-3345 (با پرویز شهبازی در آمریکا) و یا 001-818-224-4164 (با نسیبه در آمریکا) تماس بگیرید.


 

   

   
   

    ۱- از طریق کردیت کارت و Paypal







۲- از طریق دادن کردیت کارت خودتان به ما، تا هر ماهه به مقداری که شما می خواهید، بعنوان حق عضویت، چارج شود.



برای اعضا، در صورت درخواست، به شرح زیر CD یا DVD فرستاده خواهد شد.

              برای ساکنان آمریکا و کانادا، حق عضویت حداقل: 

             

                100 $ در ماه برای چهار عدد CD یا DVD

                75 $ در ماه برای سه عدد CD یا DVD

                50 $ در ماه برای دو عدد CD یا DVD

                30 $ در ماه برای یک عدد CD یا DVD

               

                برای ساکنان اروپا و کشور های دیگر 20 $ به مبلغ فوق افزوده خواهد شد.






۳- از طریق فرستادن چک به آدرس زیر: 







Parviz Shahbazi

P.O. Box 745 Woodland Hills, CA

91365 USA. 







               

۴- از طریق فرستادن پول نقد به حساب بانکی گنج حضور، از تمام نقاط دنیا غیر از ایران، یا واریز (Deposit) کردن از نقاط مختلف آمریکا یا کانادا، به شرح  زیر:



 

 

 

WELLS FARGO BANK



6001 Topanga Canyon Blvd
Woodland Hills, CA

91367 USA.

Beneficiary Name: TREASURE OF PRESENCE FOUNDATION, INC.


Account #: 9375957264 Routing: 121000248


Swift #WFBIUS6S

             



۵- از طریق فرستادن پول نقد به حساب بانکی گنج حضور از تمام نقاط ایران به شرح زیر:



 

 
Bank Saderat Iran

    Acc.No. 0215 9392 77000

    Card .No. 6037 6976 0349 0886

    Shahram Sharifzadeh Tadi



    بانک صادرات


    شماره‌ حساب: 0215939277000

   شماره کارت: 6037 6976 0349 0886

    به نام: شهرام شریف زاده طادی