Parviz Shahbazi

Ganje Hozour Program #809

برنامه شماره ۸۰۹ گنج حضور

  • Currently 4.33/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
out of 190 votes
Comments (0)

    
Lights off
Sorry, your favorites list is FULL.

Support Ganje Hozour (حمایت از گنج حضور)

Link to this video/audio

Description

برنامه صوتی شماره ۸۰۹ گنج حضور

مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 29, Divan e Shams


ای از ورایِ پردهها تابِ تو تابستانِ ما

ما را چو تابستان بِبَر، دل گرم تا بُستانِ ما


ای چشمِ جان را توتیا(۱)، آخر کجا رفتی؟ بیا!

تا آبِ رحمت بررزَنَد(۲) از صحنِ آتشدانِ ما


تا سبزه گردد شورها، تا روضه(۳) گردد گورها

انگور گردد غوره ها، تا پخته گردد نانِ ما


ای آفتابِ جان و دل، ای آفتاب از تو خجِل(۴)

آخر ببین کاین آب و گِل چون بست گردِ جانِ ما؟


شد خارها گلزارها، از عشقِ رویت بارها

تا صد هزار اِقرارها افکند در ایمانِ ما


ای صورتِ عشقِ ابد، خوش رو نمودی در جَسد

تا ره بری سویِ اَحد(۵)، جان را ازین زندانِ ما


در دودِ غم بگشا طَرب، روزی نما از عینِ شب

روزی غریب و بوالْعَجَب(۶)، ای صبحِ نورافشان ما


گوهر کُنی خَرمُهره(۷) را، زَهره بِدَرّی زُهره را

سلطان کنی بیبهره را، شاباش ای سلطانِ ما


کو دیدهها در خَوردِ تو؟ تا دررسد در گَردِ تو

کو گوشِ هوش آوردِ تو(۸) تا خوش بشنود برهانِ ما


چون دل شود احسان شُمَر(۹) در شُکرِ آن شاخِ شِکَر(۱۰)

نعره برآرَد چاشنی از بیخِ هر دندانِ ما


آمد ز جان بانگِ دُهُل(۱۱) تا جزوها آید به کُل

ریحان به ریحان، گُل به گُل، از حبسِ خارستانِ ما


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۲۱۶۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 2165


هر که را دیو از کریمان وا بَرَد

بی کَسَش یابد، سرش را او خَورَد


یک بَدَست(۱۲) از جمع رفتن یک زمان

مکرِ شیطان باشد، این نیکو بدان


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۹۴۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 945, Divan e Shams


ندایِ فَاعْتَبِروا(۱۳) بشنوید اُولُوالْابْصار(۱۴)*

نه کودکیت، سرِ آستین چه میخایید(۱۵)؟


خود اعتبار چه باشد به جز ز جو جَستن(۱۶)؟

هلا، ز جو بجهید آن طرف، چو بُرنایید(۱۷)


* قرآن کریم، سوره حشر(۵۹)، آیه ۲

Quran, Sooreh Al-Hashr(#59), Line #2


«… فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ »


«… پس اى اهل بصيرت، عبرت بگيريد.»


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۳۶۹۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 3, Line # 3697


هرچه از وی شاد گردی در جهان

از فراقِ او بیندیش آن زمان


زآنچه گشتی شاد، بس کس شاد شد

آخر از وی جَست و همچون باد شد


از تو هم بجهد، تو دل بر وَی مَنه

پیش از آن کو بجهد، از وی تو بِجِه


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۱۴۲۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 3, Line # 1428


عاشقِ حالی، نه عاشق بر مَنی

بر امیدِ حال بر من میتَنی


آنکه یک دَم کم، دمی کامل بود

نیست معبود خلیل، آفِل بود


وآنکه آفِل باشد و، گه آن و این

نیست دلبر، لا اُحِبُّ الْآفِلین


قرآن کریم، سوره انعام(۶)، آیه ۷۶و۷۵

Quran, Sooreh Al-An'aam(#6), Line #75,76


« وَكَذَٰلِكَ نُرِي إِبْرَاهِيمَ مَلَكُوتَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ 

وَلِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ.»(۷۵)


« بدين سان به ابراهيم ملكوت آسمانها و زمين 

را نشان داديم تا از اهل يقين گردد.»


« فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأَىٰ كَوْكَبًا ۖ قَالَ هَٰذَا رَبِّي ۖ 

فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَا أُحِبُّ الْآفِلِينَ.»(۷۶)


« چون شب او را فرو گرفت، ستاره ای دید. 

گفت: این است پروردگار من. چون فروشد، 

گفت: فرو شوندگان را دوست ندارم.»


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۱۷۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 1179


بنگر این هر سه ز خامی رسته را

جَوْز را و لَوْز را و پسته را


هر که او عِصیان کند، شیطان شود

که حسودِ دولتِ نیکان شود


چونکه در عهدِ خدا کردی وفا*

از کَرَم عهدت نگه دارد خدا


از وفایِ حق تو بسته دیدهای

اُذْکُروا اَذْکُرْکُمُ نشنیدهای**


اما تو از وفای به عهد الهی صرف نظر کرده ای، 

زیرا حقیقت آیه « یادم کنید تا یادتان کنم » را به 

گوش جان نشنیده ای.


گوش نِه اَوْفُوا بِعَهْدی گوشدار

تا که اوفِ عَهدَکُم آید ز یار


« به حقیقت آیه « به عهدم وفا کنید » گوش جان

بسپار تا از حضرت معشوق جواب « به عهد شما 

وفا کنم » در رسد.»


عهد و قرضِ ما چه باشد ای حَزین(۱۸)؟

همچو دانهٔ خُشک کِشتن در زمین


نه زمین را زان فروغ و لمتری(۱۹)

نه خداوند زمین را توانگری


جز اشارت که ازین میبایدَم

که تو دادی اصلِ این را از عَدَم(۲۰)


خوردم و دانه بیآوردم نشان

که ازین نعمت به سویِ ما کشان


پس دعایِ خشک هِلْ(۲۱) ای نیکبخت

که فشانْدِ دانه(۲۲) میخواهد درخت


* قرآن کریم، سوره بقره(۲)، آیه ۴۰

Quran, Sooreh Al-Baqarah(#2), Line #40


«…اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُوا 

بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ …»


«…نعمتى را كه بر شما ارزانى داشتم به ياد 

بياوريد. و به عهد من وفا كنيد تا به عهدتان وفا كنم…»


** قرآن کریم، سوره بقره(۲)، آیه ۱۵۲

Quran, Sooreh Al-Baqarah(#2), Line #152


« فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ»


« پس مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم. مرا 

سپاس گوييد و ناسپاسى من مكنيد.»


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۱۹۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1194, Divan e Shams


دعوتِ حق نشنوی، آنگه دعاها میکنی

شرم بادَت، ای برادر، زین دعایِ بینماز


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۱۸۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 1189


گر نداری دانه، ایزد زآن دعا

بخشَدَت نخلی، که نِعْمَ ماسَعی


همچو مریم، درد بودَش، دانه نی*

سبز کرد آن نخل را صاحب فنی


زانکه وافی(۲۳) بود آن خاتونِ راد(۲۴)

بیمُرادش داد یزدان صد مُراد


* قرآن کریم، سوره مريم(١٩)، آیه٢٣و٢٢

Quran, Sooreh Maryam(#19), Line #22,23


« فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهِ مَكَانًا قَصِيًّا»(٢٢)


پس به او آبستن شد و او را با خود به مكانى 

دورافتاده برد.


« فَأَجَاءَهَا الْمَخَاضُ إِلَىٰ جِذْعِ النَّخْلَةِ قَالَتْ يَا لَيْتَنِي 

مِتُّ قَبْلَ هَٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَنْسِيًّا»(٢٣)


« درد زاييدن او را به سوى تنه درخت خرمايى 

كشانيد. گفت: اى كاش پيش از اين مرده بودم 

و از يادها فراموش شده بودم.»


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۵۵۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 558


کین چه بدبختی است ما را ای کریم؟

از دل و دین مانده ما بی تو یتیم


تو بهانه میکُنیّ و ما ز درد

میزنیم از سوزِ دل، دَم هایِ سرد


ما به گفتارِ خوشَت، خو کردهایم

ما ز شیرِ حکمتِ تو خوردهایم


اَلله اَلله، این جَفا(۲۵) با ما مکن

خیر کُن، امروز را فردا مکن


میدهد دل، مر تو را کین بیدِلان(۲۶)

بی تو گردند آخر از بیحاصلان(۲۷)؟


جمله در خشکی چو ماهی میطپند

آب را بگشا، ز جُو بردار بند


ای که چون تو در زمانه نیست کَس

اَلله اَلله، خلق را فریاد رَس


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۱۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 12


گفت از بانگ و عَلالایِ(۲۸) سگان

هیچ واگردد ز راهی کاروان


یا شب مهتاب از غوغایِ سگ

سُست گردد بدر را در سَیر تگ(۲۹)


مه فشانَد نور و سگ عوعو کند

هر کسی بر خلقتِ خود میتند


هر کسی را خدمتی داده قضا

در خورِ آن، گوهرش در ابتلا


چونکه نگذارد سگ آن نعرهٔ سَقَم(۳۰)

من مَهَم، سَیرانِ(۳۱) خود را چون هِلَم(۳۲)؟


چونکه سرکه سرکِگی(۳۳) افزون کند

پس شِکَر را واجب افزونی بود


قهر سرکه، لطف همچون انگبین

کین دو باشد رُکنِ هر اِسکَنجبین(۳۴)


انگبین گر پای کم آرد(۳۵) ز خَل(۳۶)

آید آن اسکنجبین اندر خَلَل(۳۷)


قوم بر وی سرکهها میریختند

نوح را دریا فزون میریخت قند


قند او را بُد مَدَد از بحرِ جُود

پس ز سِرکهٔ اهلِ عالَم میفزود


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۳۷۲۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 3723


غورههایِ نیک کایشان قابلند

از دَم اهلِ دل، آخر یک دلند 


سوی انگوری همیرانند تیز

تا دوی بر خیزد و، کین و ستیز


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۰۷۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1077


گر تو را اِشکال آید در نظر

پس تو شک داری در اِنْشَقَّ الْقَمَر*


تازه کن ایمان، نه از گفتِ زبان

ای هوا را تازه کرده در نهان 


تا هوا تازهست، ایمان تازه نیست

کین هوا، جز قفل آن دروازه نیست 


* قرآن کریم، سوره قمر (۵۴)، آیه ۱

Quran, Sooreh Al-Qamar(#54), Line #1


« اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ »


« قيامت نزديك شد و ماه دو پاره گرديد.»


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۳۷۲۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 3, Line # 3721


جمله ادراکات بر خرهایِ لنگ

او سوار باد، پرَّان چون خَدَنگ 


گر گریزد، کس نیابد گَردِ شَه

ور گریزند، او بگیرد پیشِ رَه 


جمله ادراکات را، آرام نی

وقت میدان است، وقت جام نی 


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۹۶۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 1966


زانک ازین پالوده مستی ها بود

پوستین و چارق از یادت رود 




(۱) توتیا: اُکسید رُوی، سرمه

(۲) برزَدن: جوشیدن، فوران کردن

(۳) روضه: باغ، بوستان، بهشت

(۴) خجِل: شرمنده، شرمسار

(۵) اَحد: یگانه، یکتا، از نامهای خداوند

(۶) بوالْعَجَب: هر چیز عجیب و غریب، شِگِفت

(۷) خَرمُهره: نوعی مهرۀ درشت و بیارزش، به رنگ 

سفید یا آبی که بر گردن اسب و خر میبندند.

(۸) گوشِ هوش آوردِ تو: گوشی که با هشیاری عدم می شنود.

(۹) احسان شُمَر: شمارنده بخشش و نیکی

(۱۰) شاخِ شِکَر: نبات و شکرهای متراکمی که چوبی 

میان آن قرار می دادند.  

(۱۱) دُهُل: طبل بزرگ

(۱۲) بَدَست: وَجَب

(۱۳) فَاعْتَبِروا: عبرت بگیرید

(۱۴) اُولُوالْابْصار: صاحبان بصیرت، مردمان روشن بین

(۱۵) خاییدن: جویدن، چیزی را بادندان نرم کردن

(۱۶) جَستن: جهیدن، خیز کردن

(۱۷) بُرنا: جوان

(۱۸) حزین: اندوهگین

(۱۹) لمتر: چاق و فربه

(۲۰) عَدَم: نیستی، نابودی

(٢۱) هِلْیدن: واگذاشتن، ترک کردن

(۲۲) دانه فشاندن: پراکندن و پاشیدن دانه

(۲۳) وافی: وفا کننده به عهد

(٢۴) رادصاحب همّت، بخشنده، دلیر

(۲۵) جَفابیداد و ستم

(۲۶) بیدل: ترسنده، عاشق

(۲۷) بیحاصل: تعلیم و تربیت نیافته و عاری از کمال

(۲۸) عَلالا: آواز بلند، بانگ، شور و غوغا

(۲۹) تَگ: دو، تاخت، تیزی در رفتار

(۳۰) سَقَم: بیماری

(۳۱) سَیران: سیر و گردش

(۳۲) هِلَم: ترک گویم، فرو گذارم، از مصدر هِلیدن

(۳۳) سرکِگی: ترشی

(۳۴) اِسکَنجبین: معرب سرکَنگبین (سرکه + انگبین) سکنجبین 

(۳۵) پای کم آوردن: کم آمدن

(۳۶) خَل: سرکه

(۳۷) خَلَل: سستی، نقصان و خرابی 

************************

تمام اشعار برنامه بر اساس فرمت سایت گنج نما برای جستجوی آسان


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 29, Divan e Shams


ای از ورای پردهها تاب تو تابستان ما

ما را چو تابستان ببر دل گرم تا بستان ما


ای چشم جان را توتیا آخر کجا رفتی؟ بیا

تا آب رحمت بررزند از صحن آتشدان ما


تا سبزه گردد شورها تا روضه گردد گورها

انگور گردد غوره ها تا پخته گردد نان ما


ای آفتاب جان و دل ای آفتاب از تو خجل

آخر ببین کاین آب و گل چون بست گرد جان ما


شد خارها گلزارها از عشق رویت بارها

تا صد هزار اقرارها افکند در ایمان ما


ای صورت عشق ابد خوش رو نمودی در جسد

تا ره بری سوی احد جان را ازین زندان ما


در دود غم بگشا طرب روزی نما از عینِ شب

روزی غریب و بوالعجب ای صبح نورافشان ما


گوهر کنی خرمهره را زهره بدری زهره را

سلطان کنی بیبهره را شاباش ای سلطان ما


کو دیدهها در خورد تو تا دررسد در گرد تو

کو گوش هوش آورد تو تا خوش بشنود برهان ما


چون دل شود احسان شمر در شکر آن شاخ شکر

نعره برآرد چاشنی از بیخ هر دندان ما


آمد ز جان بانگ دهل تا جزوها آید به کل

ریحان به ریحان گل به گل از حبس خارستان ما


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۲۱۶۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 2165


هر که را دیو از کریمان وا برد

بی کسش یابد سرش را او خورد


یک بدست از جمع رفتن یک زمان

مکر شیطان باشد این نیکو بدان


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۹۴۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 945, Divan e Shams


ندای فاعتبروا بشنوید اولوالابصار*

نه کودکیت سر آستین چه میخایید؟


خود اعتبار چه باشد به جز ز جو جستن؟

هلا ز جو بجهید آن طرف چو برنایید


* قرآن کریم، سوره حشر(۵۹)، آیه ۲

Quran, Sooreh Al-Hashr(#59), Line #2


«… فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ »


«… پس اى اهل بصيرت، عبرت بگيريد.»


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۳۶۹۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 3, Line # 3697


هرچه از وی شاد گردی در جهان

از فراق او بیندیش آن زمان


زآنچه گشتی شاد بس کس شاد شد

آخر از وی جست و همچون باد شد


از تو هم بجهد تو دل بر وی منه

پیش از آن کو بجهد از وی تو بجه


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۱۴۲۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 3, Line # 1428


عاشق حالی نه عاشق بر منی

بر امید حال بر من میتنی


آنکه یک دم کم دمی کامل بود

نیست معبود خلیل آفل بود


وآنکه آفل باشد و گه آن و این

نیست دلبر لا احب الآفلین


قرآن کریم، سوره انعام(۶)، آیه ۷۶و۷۵

Quran, Sooreh Al-An'aam(#6), Line #75,76


« وَكَذَٰلِكَ نُرِي إِبْرَاهِيمَ مَلَكُوتَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ 

وَلِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ.»(۷۵)


« بدين سان به ابراهيم ملكوت آسمانها و زمين 

را نشان داديم تا از اهل يقين گردد.»


« فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأَىٰ كَوْكَبًا ۖ قَالَ هَٰذَا رَبِّي ۖ 

فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَا أُحِبُّ الْآفِلِينَ.»(۷۶)


« چون شب او را فرو گرفت، ستاره ای دید. 

گفت: این است پروردگار من. چون فروشد، 

گفت: فرو شوندگان را دوست ندارم.»


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۱۷۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 1179


بنگر این هر سه ز خامی رسته را

جوز را و لوز را و پسته را


هر که او عصیان کند شیطان شود

که حسود دولت نیکان شود


چونکه در عهد خدا کردی وفا*

از کرم عهدت نگه دارد خدا


از وفای حق تو بسته دیدهای

اذکروا اذکرکم نشنیدهای**


اما تو از وفای به عهد الهی صرف نظر کرده ای، 

زیرا حقیقت آیه « یادم کنید تا یادتان کنم » را به 

گوش جان نشنیده ای.


گوش نه اوفوا بعهدی گوشدار

تا که اوف عهدکم آید ز یار


« به حقیقت آیه « به عهدم وفا کنید » گوش جان

بسپار تا از حضرت معشوق جواب « به عهد شما 

وفا کنم » در رسد.»


عهد و قرض ما چه باشد ای حزین؟

همچو دانهٔ خشک کشتن در زمین


نه زمین را زان فروغ و لمتری

نه خداوند زمین را توانگری


جز اشارت که ازین میبایدم

که تو دادی اصل این را از عدم


خوردم و دانه بیآوردم نشان

که ازین نعمت به سوی ما کشان


پس دعای خشک هل ای نیکبخت

که فشاند دانه میخواهد درخت


* قرآن کریم، سوره بقره(۲)، آیه ۴۰

Quran, Sooreh Al-Baqarah(#2), Line #40


«…اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُوا 

بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ …»


«…نعمتى را كه بر شما ارزانى داشتم به ياد 

بياوريد. و به عهد من وفا كنيد تا به عهدتان وفا كنم…»


** قرآن کریم، سوره بقره(۲)، آیه ۱۵۲

Quran, Sooreh Al-Baqarah(#2), Line #152


« فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ»


« پس مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم. مرا 

سپاس گوييد و ناسپاسى من مكنيد.»


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۱۹۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1194, Divan e Shams


دعوت حق نشنوی آنگه دعاها میکنی

شرم بادت ای برادر زین دعای بینماز


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۱۸۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 1189


گر نداری دانه ایزد زآن دعا

بخشدت نخلی که نعم ماسعی


همچو مریم درد بودش دانه نی*

سبز کرد آن نخل را صاحب فنی


زانکه وافی بود آن خاتون راد

بیمرادش داد یزدان صد مراد


* قرآن کریم، سوره مريم(١٩)، آیه٢٣و٢٢

Quran, Sooreh Maryam(#19), Line #22,23


« فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهِ مَكَانًا قَصِيًّا»(٢٢)


پس به او آبستن شد و او را با خود به مكانى 

دورافتاده برد.


« فَأَجَاءَهَا الْمَخَاضُ إِلَىٰ جِذْعِ النَّخْلَةِ قَالَتْ يَا لَيْتَنِي 

مِتُّ قَبْلَ هَٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَنْسِيًّا»(٢٣)


« درد زاييدن او را به سوى تنه درخت خرمايى 

كشانيد. گفت: اى كاش پيش از اين مرده بودم 

و از يادها فراموش شده بودم.»


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۵۵۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 558


کین چه بدبختی است ما را ای کریم؟

از دل و دین مانده ما بی تو یتیم


تو بهانه میکنی و ما ز درد

میزنیم از سوز دل دم های سرد


ما به گفتار خوشت خو کردهایم

ما ز شیر حکمت تو خوردهایم


الله الله این جفا با ما مکن

خیر کن امروز را فردا مکن


میدهد دل مر تو را کین بیدلان

بی تو گردند آخر از بیحاصلان؟


جمله در خشکی چو ماهی میطپند

آب را بگشا ز جو بردار بند


ای که چون تو در زمانه نیست کس

الله الله خلق را فریاد رس


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۱۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 6, Line # 12


گفت از بانگ و علالای سگان

هیچ واگردد ز راهی کاروان


یا شب مهتاب از غوغای سگ

سست گردد بدر را در سیر تگ


مه فشاند نور و سگ عوعو کند

هر کسی بر خلقت خود میتند


هر کسی را خدمتی داده قضا

در خور آن گوهرش در ابتلا


چونکه نگذارد سگ آن نعرهٔ سقم

من مهم سیران خود را چون هلم؟


چونکه سرکه سرکگی افزون کند

پس شکر را واجب افزونی بود


قهر سرکه لطف همچون انگبین

کین دو باشد رکن هر اسکنجبین


انگبین گر پای کم آرد ز خل

آید آن اسکنجبین اندر خلل


قوم بر وی سرکهها میریختند

نوح را دریا فزون میریخت قند


قند او را بد مدد از بحر جود

پس ز سرکهٔ اهل عالم میفزود


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۳۷۲۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 2, Line # 3723


غورههای نیک کایشان قابلند

از دم اهل دل آخر یک دلند 


سوی انگوری همیرانند تیز

تا دوی بر خیزد و کین و ستیز


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۱۰۷۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 1, Line # 1077


گر تو را اشکال آید در نظر

پس تو شک داری در انشق القمر*


تازه کن ایمان نه از گفت زبان

ای هوا را تازه کرده در نهان 


تا هوا تازهست ایمان تازه نیست

کین هوا جز قفل آن دروازه نیست 


* قرآن کریم، سوره قمر (۵۴)، آیه ۱

Quran, Sooreh Al-Qamar(#54), Line #1


« اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ »


« قيامت نزديك شد و ماه دو پاره گرديد.»


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۳۷۲۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 3, Line # 3721


جمله ادراکات بر خرهای لنگ

او سوار باد پران چون خدنگ 


گر گریزد کس نیابد گرد شه

ور گریزند او بگیرد پیش ره 


جمله ادراکات را آرام نی

وقت میدان است وقت جام نی 


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۹۶۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book # 5, Line # 1966


زانک ازین پالوده مستی ها بود

پوستین و چارق از یادت رود

Tags



Comments

Be the first to comment

Sign in or sign up to post comments.
Parviz Shahbazi
Ganje Hozour Program #809
برنامه شماره ۸۰۹ گنج حضور
Category:
برنامه های تصویری گنج حضور
برنامه های تصویری ۹۰۰ - ۸۰۱
Views: 2,784
Submitted by: admin, Apr 08 2020






حمایت گنج حضور


بیننده عزیز برنامه گنج حضور:

  با سلام و احوالپرسی، با تشکر و قدردانی ازشما که این برنامه را تماشا می کنید، از شما تقاضا  داریم که عضو خانواده گنج حضور شوید و بهر اندازه که می توانید و می خواهید این برنامه و تلویزیون را ،هر ماهه، حمایت مالی کنید. لطفاً به این امر مهم توجه فرمایید که برای ادامه خدمات  فرهنگی این تلویزیون حمایت مالی اشخاصی که از آن استفاده می کنند، ضروری است. این تلویزیون منبع دیگری برای درآمد ندارد. لطفاً تصمیم خود را در این مورد به ایمیل: shahbazi@rapidtest.com اطلاع دهید.


حمایت مالی به روشهای آسان زیر امکان پذیر است:



در صورت لزوم با شماره 001-818-970-3345 (با پرویز شهبازی در آمریکا) و یا 001-818-224-4164 (با نسیبه در آمریکا) تماس بگیرید.


 

   

   
   

    ۱- از طریق کردیت کارت و Paypal







۲- از طریق دادن کردیت کارت خودتان به ما، تا هر ماهه به مقداری که شما می خواهید، بعنوان حق عضویت، چارج شود.



برای اعضا، در صورت درخواست، به شرح زیر CD یا DVD فرستاده خواهد شد.

              برای ساکنان آمریکا و کانادا، حق عضویت حداقل: 

             

                100 $ در ماه برای چهار عدد CD یا DVD

                75 $ در ماه برای سه عدد CD یا DVD

                50 $ در ماه برای دو عدد CD یا DVD

                30 $ در ماه برای یک عدد CD یا DVD

               

                برای ساکنان اروپا و کشور های دیگر 20 $ به مبلغ فوق افزوده خواهد شد.






۳- از طریق فرستادن چک به آدرس زیر: 







Parviz Shahbazi

P.O. Box 745 Woodland Hills, CA

91365 USA. 







               

۴- از طریق فرستادن پول نقد به حساب بانکی گنج حضور، از تمام نقاط دنیا غیر از ایران، یا واریز (Deposit) کردن از نقاط مختلف آمریکا یا کانادا، به شرح  زیر:



 

 

 

WELLS FARGO BANK



6001 Topanga Canyon Blvd
Woodland Hills, CA

91367 USA.

Beneficiary Name: TREASURE OF PRESENCE FOUNDATION, INC.


Account #: 9375957264 Routing: 121000248


Swift #WFBIUS6S

             



۵- از طریق فرستادن پول نقد به حساب بانکی گنج حضور از تمام نقاط ایران به شرح زیر:



 

 
Bank Saderat Iran

    Acc.No. 0215939277000

    Card .No. 6037 6975 5290 5868

    Shahram Sharifzadeh Tadi



    بانک صادرات


    شماره‌ حساب: 0215939277000

   شماره کارت: 6037 6975 5290 5868

    به نام: شهرام شریف زاده طادی