Parviz Shahbazi

Ganje Hozour audio Program #833

برنامه صوتی شماره ۸۳۳ گنج حضور

  • Currently 4.06/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
out of 124 votes
Comments (1)

    
Lights off
Sorry, your favorites list is FULL.

Support Ganje Hozour (حمایت از گنج حضور)

Link to this video/audio

Description

برنامه صوتی شماره ۸۳۳ گنج حضور

اجرا: پرویز شهبازی


۱۳۹۹ تاریخ اجرا: ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۰ - ۲ مهر





مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۵۸۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 582, Divan e Shams


اگر خواب آیَدَم امشب، سزایِ ریشِ خود بیند

به جایِ مَفْرَش(۱) و بالین همه مُشت و لَگد بیند


ازیرا خواب کَژْ بیند که آیینهٔ خیالست او

که معلومست تَعبیرش، اگر او نیک و بَد بیند


خصوصا اَندرین مجلس که امشب دَرنمیگُنجَد

دو چشمِ عقلِ پایان بین(۲) که صد ساله رَصَد بیند


شبِ قَدرست وصلِ او، شبِ قَبرست هجرِ او

شبِ قَبر از شبِ قَدرش کرامات(۳) و مَدَد(۴) بیند


خُنُک جانی که بر بامَش همی چوبَک زَنَد(۵) امشب

شود همچون سَحَر خندان، عَطایِ بی عدد بیند


برو ای خوابْ خاری زَن تو اندر چشمِ نامَحرم

که حیفَست آنکه بیگانه درین شب قَدّ و خَد(۶) بیند


شرابَش دِه، بِخوابانَش، بُرون بَر از گُلِستانَش

که تا در گردنْ او فردا زِ غم حَبْلِ مَسَد(۷) بیند*


بِبُردی روز(۸) در گفتن، چو آمد شب خَمُش باری

که هَرکْ از گفتْ خامُش شد، عوض گفتِ اَبَد بیند


* قرآن کریم، سوره لهب(۱۱۱)، آیه ۵

Quran, Sooreh Al-Masad(#111), Line #5


« فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ.»


« و بر گردن ريسمانى از ليف خرما دارد.»


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۴۴۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1444, Divan e Shams


ای عشق که کردستی تو زیر و زبر خوابم

تا غرقه شدست از تو در خونِ جگر خوابم


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۲۵۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1258, Divan e Shams


گر غمی آید، گلوی او بگیر

داد ازو بستان، امیرِ داد باش


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۳۰۵۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 3056, Divan e Shams


قضا که تیرِ حوادث به تو هَمی انداخت

تو را کُند به عنایت از آن سپس سپری


مولوی، دیوان شمس، رباعی شمارهٔ ۸۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Robaaiaat)# 89, Divan e Shams


ای ماه، چنین شبی تو مهوار، مخسب

در دور درآ، چو چرخ دوّار مخسب


بیداری ما چراغ عالم باشد

یک شب تو چراغ را نگهدار، مخسب


مولوی، دیوان شمس، رباعی شمارهٔ ۸۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Robaaiaat)# 87, Divan e Shams


ای دل دو سه شام تا سحرگاه مخسب

در فرقت آفتاب، چون ماه مخسپ


چون دلو درین ظلمتِ چَه ره میکن

باشد که برآئی به سر چاه، مخسب


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۳۰۳۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 3030, Divan e Shams


جمع خرانی نگر که گاوپرستند

یاوه شدستند بیشکال و فساری


رو به خران گو که ریش گاو بریزاد

توبه کنید و روید سوی مطاری(۹)


تا که شود هر خری ندیم مسیحی

وحی پذیرندهای و روح سپاری


از شش و از پنج بگذرید و ببینید

شهره حریفان و مقبلانه قماری


چون به خلاصه رسید تا که بگویم

سوخت لبم را ز شوق دوست شراری


ماند سخن در دهان و رفت دل من

جانبِ یاران به سوی دُور دیاری


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۵۳۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #1, Line #530 


با چنین غالب خداوندی، کسی

چون نمیرد؟ گر نباشد او خسی


بس دل چون کوه را انگیخت او

مرغ زیرک با دو پا آویخت او


فهم و خاطر تیز کردن، نیست راه

جز شکسته مینگیرد فضلِ شاه


ای بسا گنج آكنانِ کُنجکاو

کان خیالاندیش را شُد ریشِ گاو(۱۰)


گاو، که بُوَد تا تو ریش او شوی؟!

خاک چه بُوَد تا حَشیش(۱۱) او شوی؟!


چون زنی از کار بد شد روی زرد(۱۲)

مَسخ(۱۳) کرد او را خدا و زُهره کرد


عَوْرتی(۱۴) را زُهره کردن مَسْخ بود

خاک و گِل گشتن نه مسخست ای عَنود(۱۵)؟


روح، میبُردَت سوی چرخِ بَرین(۱۶)

سویِ آب و گِل شدی در اسْفَلین(۱۷)


خویشتن را مسخ کردی زین سُفول(۱۸)

زآن وجودی که بُد آن، رَشکِ عُقول


پس ببین کین مسخ کردن چون بود

پیش آن مسخ، این بغایت دُون بود


اسبِ همّت، سویِ اختر تاختی

آدمِ مسجود را نشناختی


آخِر آدمْ زادهای ای ناخَلَف(۱۹)

چند پنداری تو پستی را شَرَف


چند گویی من بگیرم عالمی

این جهان را پُر کُنم از خود، همی؟


گر جهان، پُر برف گردد سر به سر

تابِ خور(۲۰) بگدازَدَش با یک نظر


وِزْرِ(٢١) او و صد وزیر و صدهزار

نیست گرداند خدا از یک شَرار(٢٢)


عینِ آن تَخییل(۲۳) را حکمت کند

عین آن زهرآب(۲۴) را شربت کند


آن گمانانگیز(۲۵) را سازد یقین

مِهرها رویاند از اسبابِ کین(۲۶)


پَروَرَد در آتش، ابراهیم را

ایمنیِّ روح سازد بیم را


از سببْ سوزیش من سَوْدایی ام(٢٧)

در خیالاتش چو سُوفِسْطایی ام(٢٨)


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۲۸۰۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #1, Line #2801 


عاشقان کلّ، نَی عُشّاقِ جُزو

مانْد از کُلّ آنکه شد مشتاقِ جُزو


چونکه جُزوی، عاشق جزوی شود

زود معشوقش به کلِّ خود رود


ریش گاو و بندهٔ غیر آمد او

غرقه شد، کف در ضعیفی در زد او


نیست حاکم تا کند تیمار او

کار خواجهٔ خود کند یا کار او؟


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۵۵۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #550 


چون ز زنده مرده بیرون میکند

نفسِ زنده سوی مرگی میتند


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۳۰۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 306, Divan e Shams


عشق و طلب چه باشد؟ آیینهٔ تجلّی(۲۹) 

نَفْس و حَسَد چه باشد؟ آیینهٔ معایب


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۳۲۰۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #1, Line #3201 


آینهٔ هستی چه باشد؟ نیستی

نیستی بَر، گر تو ابله نیستی


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۲۶۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #3, Line #2263 


دل، تو این آلوده را پنداشتی

لاجَرَم دل ز اهلِ دل برداشتی


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۸۸۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #888 


از برایِ آن دلِ پُر نور و بِر(۳۰)

هست آن سلطانِ دل ها منتظر


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۵۱۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 519, Divan e Shams


گر سینه آیینه کنی، بیکِبر و بیکینه کنی

در وی ببینی هر دَمَش، کَالصَّبْرُ مِفْتاحُ الفَرَج(۳١) 


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۵۳۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 537, Divan e Shams


هر جا که بینی شاهدی، چون آینه پیشَش نِشین

هر جا که بینی ناخوشی، آیینه دَرکَش در نَمَد(۳۲)


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۲۶۳۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #2636 


از قَرین بیقول و گفت و گوی او

خو بدزدد دل نهان از خوی او


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۲۳۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #6, Line #236 


گشته بیکبر و ریا و کینهیی

حُسنِ سلطان را رُخَش آیینهیی


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۱۰۱۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #6, Line #1014 


در همه ز آیینهٔ کژسازِ خود

مَنگر ای مردودِ نفرینِ اَبَد


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۲۹۳۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #2, Line #2935 


حق، شبِ قَدرست در شبها نهان

تا کُند جان هر شبی را امتحان


نه همه شبها بُوَد قَدْر ای جوان

نه همه شبها بُوَد خالی از آن


در میانِ دَلْقپوشانْ(۳۳) یک فقیر

امتحان کُن وآنکه حقّ است آن بگیر


مؤمنِ کَیِّس(۳۴) مُمَیِّز(۳۵) کو که تا*

باز دانَد حیزَکان(۳۶) را از فَتیٰ(۳۷)؟


گَر نه مَعیوبات باشد در جهان

تاجران باشند جمله ابلهان


* حدیث


« اَلْمؤْمِنُ کَیِّسٌ فَطِنٌ حَذٌِر.»


« مؤمن، زیرک و هوشمند و با پرهیز است.»


مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۱۸۶۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #4, Line #1862 


ز آن جِرای روح چون نُقصان شود

جانش از نُقصان آن لرزان شود


پس بداند که خطایی رفته است

که سَمَنزارِ رضا آشفته است


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۱۵۰۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #2, Line #1501 


کار، پنهان کن تو از چشمانِ خَود

تا بُوَد کارَت سلیم از چشمِ بَد


خویش را تسلیم کن بر دامِ مُزد

وانگه از خود بی ز خود چیزی بدزد


قرآن کریم، سوره لهب(۱۱۱)، آیه ۵-۱

Quran, Sooreh Al-Masad(#111), Line #1-5


« تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ.» (١)


« دستهاى ابولهب بريده باد و هلاك بر او.»


« مَا أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ.» (٢)


دارايى او و آنچه به دست آورده بود به حالش سود نكرد.


« سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ.» (٣)


زودا كه به آتشى شعلهور درافتد.


« وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ.» (۴)


« و زنش هيزمكش است.»


« فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ.» (۵)


« و بر گردن ريسمانى از ليف خرما دارد.»


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۳۷۶۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #3, Line #3760 


بهرِ روزِ مرگ، این دَم مُرده باش(۳۸)

تا شَوی با عشقِ سَرمَد، خواجهتاش(۳۹)


صبر، میبیند ز پرده اِجتهاد(۴۰)

روی چون گُلنار و زُلفینِ(۴۱) مُراد


غم چو آیینهست پیشِ مُجتهد

کاندرین ضدّ، مینماید رویِ ضدّ


بعد ضدِّ رنج، آن ضدِّ دگر*

رو دهد، یعنی گشاد و کَرّ و فَرّ(۴۲)


این دو وصف از پنجهٔ دستت ببین

بعد قبضِ مُشت، بَسط(۴۳) آید یقین


پنجه را گر قبض باشد دایما

یا همه بَسط، او بُوَد چون مبتلا


زین دو وَصفَش کار و مَکْسَب(۴۴) مُنتَظِم(۴۵)

چون پر مرغ این دو حال او را مهم


چونکه مریم مُضطَرب شد یک زمان

همچنان که بر زمین، آن ماهیان


* قرآن کریم، سوره انشراح(۹۴)، آیه ۵

Quran, Sooreh Ash-Sharh(#94), Line #5


« فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا.»


« پس، از پى دشوارى آسانى است.»


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۳۷۷۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #3, Line #3777 


هین مَکُن لاحَوْل عِمران زادهام

که زِ لاحَوْل این طَرف افتادهام


مَر مرا اَصل و غذا لاحَوْل بود

نورِ لاحَوْلى که پیش از قَوْل بود


تو هَمیگیری پناه از من به حَق

من نِگاریده پناهم در سَبَق(۴۶)


آن پَناهم من که مَخْلَصهات بوذ

تو اَعُوذْ آریّ و من خود آن اَعُوذْ


آفتی نَبوَد بَتَر از ناشِناخت

تو بَرِ یار و ندانی عشق باخت


یار را اَغیار پِنداری هَمی

شادیی را نام بِنهادی غَمی


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۱۲۷۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #6, Line #1273 


عَشْرها(۴۷) بر رویْ هرجا مینهاد

چون که بَرمیبَست چادر میفتاد


باز او آن عَشْرها را با خُدو(۴۸)

میبِچَفْسانید(۴۹) بر اطرافِ رُو


باز چادر راست کردی آن نگین

عَشْرها افتادی از رُو بر زمین


چون بسی میکرد فَن و آن میفتاد

گفت: صد لعنت بر آن اِبلیس باد


شُد مُصَوَّر آن زمان اِبلیس زود

گفت ای قَحْبهٔ(۵۰) قَدیدِ(۵۱) بیورود(۵۲)


من همه عُمر این نَیَندیشیدهام

نه زِ جُز تو قَحْبهای این دیدهام


تُخمِ نادر در فَضیحَت(۵۳) کاشتی

در جهان تو مُصْحَفی(۵۴) نَگْذاشتی


صد بِلیسی تو، خَمیس(۵۵) اندر خَمیس

تَرکِ من گوی، ای عَجوزهٔ دَرْدَبیس(۵۶)


چند دُزدی عَشْر از عِلمِ کتاب

تا شود رویَت مُلَوَّن(۵۷) هَمچو سیب؟

  

چند دزدی حرفِ مردان خدا

تا فروشی و سِتانی مَرحَبا؟


رَنگِِ بَربَسته تو را گُلگون نکرد

شاخِ بَربَسته فَنِ عُرجون(۵۸) نکرد


عاقبت چون چادرِ مرگت رسد

از رُخَت این عَشْرها اندر فتَد


چون که آید خیزخیزانِ رَحیل(۵۹)

گم شود زآن پس فنونِ قال و قیل


عالَمِ خاموشی آید پیش، بیست(۶۰)

وایِ آنکه در درون اُنسیش نیست


صیقلی کُن یک دو روزی سینه را

دفترِ خود ساز آن آیینه را


که ز سایه یوسفِ صاحِبْقِران(۶۱)

شد زُلیخایِ عَجوز از سَر جوان


میشود مُبْدَل(۶۲) به خورشیدِ تَموز(۶۳)

آن مِزاجِ بارِدِ بَرْدُالْعَجوز(۶۴)


میشود مُبْدَل به سوزِ مَریَمی

شاخِ لبْ خُشکی به نَخلی خُرَّمی*


ای عَجوزه چند کوشی با قَضا؟

نَقدْ جو اکنون، رَها کُن مامَضی(۶۵)


چون رُخَت را نیست در خوبی امید

خواه گُلْگونه نِهْ و خواهی مِداد(۶۶)


* قرآن کریم، سوره مریم(۱۹)، آیه ۲۵

Quran, Sooreh Maryam(#19), Line #25


« وَهُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا.»


« نخل را بجنبان تا خرماى تازه چيده برايت فرو ريزد.»




(۱) مَفْرَش: هرچیز گستردنی، آنچه که روی زمین پهن کنند و روی آن بخوابند.

(۲) پایان بین: عاقبت بین، پایان نگر

(۳) کرامات: جمعِ کرامت، به معنی بزرگی و ارجمندی، سخاوت و بخشندگی

(۴) مَدَد: یاری، کمک، فریادرسی

(۵) چوبَک زدن: پاسبانی کردن، نگهبانی کردن

(۶) خَدّ: رخسار، گونه، چهره

(۷) حَبْلِ مَسَد: ریسمانی از لیفه خرما

(۸) بِبُردی روز: وقت گذرانی کردن

(۹) مطاری: محل پرواز، مجازاً به معنی جولانگاه، چراگاه

(۱۰) ریش گاو: کنایه از احمق و نادان

(۱۱) حشیش: گیاه خشک

(۱۲) روی زرد: شرمسار و خجل

(۱۳) مَسخ: مبدّل شدن صورت به صورتی زشت

(۱۴) عَوْرت: هر چه از آن شرم کنند و نهان داشتنش بهتر باشد.

(۱۵) عَنود: ستیزه کار، ستیزنده

(۱۶) بَرین: بالایین و بلندترین، چرخ برین: آسمان بالایی، منظور عالم مابعدالطبیعه است.

(۱۷) اسْفَلین: جمعِ اَسفَل به معنی فروتر

(۱۸) سُفول: پسنی، فرومایگی و خسّت طبع

(۱۹) ناخَلَف: فرومایه، بدنژاد و بدسرشت و بدکار

(۲۰) خور: خورشید

(۲۱) وِزْر: بار گران و نکبت و وبال و گناه

(۲۲) شَرار: پاره ای از آتش که برجهد.

(۲۳) تَخییل: خیال آرایی، کسی را به خیال افکندن.

(۲۴) زهرآب: آب زهر آلود

(۲۵) گمانانگیز: کسی که دائما دچار توهّم و خیال پردازی است.

(۲۶) کین: کینه

(۲۷) سَوْدایی: کسی که مبتلا به مرض خیال است. دیوانه

(۲۸) سُوفِسْطایی: از کلمه سَفسَطه: پوشاندن حقایق به کمک لفّاظی.

(۲۹) تجلّی: هویدا شدن، نمایان شدن، تابش انوار حقّ در دل سالک پس از پیمودن مراحل سلوک و وصول به مقام فناء فیاللّه.

(۳۰) بِرّ: نیکی، نیکویی

(۳١) کَالصَّبْرُ مِفْتاحُ الفَرَج: بردباری کلید گشایش است.

(۳۲) آیینه دَرکَش در نَمَد: روی تافتن و چشم بر هم نهادن

(۳۳) دَلْقپوش: صوفی ای که خرقه بر تن کند، ژنده پوش

(۳۴) کَیِّس: زیرک، دانا، باهوش

(۳۵) مُمَیِّز: تشخیص دهنده، تمیز کننده و جدا کننده خوب از زشت.

(۳۶) حیز: نامرد، بدکار، مخنّث

(۳۷) فَتیٰ: جوانمرد، کریم

(۳۸) مُرده باش: بمیر، در اینجا مردن عارفانه مورد نظر است.

(۳۹) خواجهتاش: هریک از غلام یا نوکرانی که یک خواجه یا رئیس دارنددر اینجا به معنی ملازم و همراه است.

(۴۰) اِجتهاد: جهد کردن، کوشیدن، تحمّل کردن رنج و مشقّت

(۴۱) زُلفین: زلف

(۴۲) کَرّ و فَرّ: شکوه و جلال

(۴۳) بَسط: گستردن، باز کردن، گشودن

(۴۴) مَکْسَب: کسب کردن و یا آنچه که کسب می شود.

(۴۵) مُنتَظِم: راست و درست

(۴۶) سَبَق: ازل، قِدَم

(۴۷) عَشْر: علامتی زرّین در پایان هر ده آیه، تذهیب های قرآنی

(۴۸) خُدو: آب دهان، تُف

(۴۹) چَفْساندن: چسباندن

(۵۰) قَحْبه: زن بدکاره، روسپی

(۵۱) قَدید: گوشت خشک شده

(۵۲) بیورود: ناشایست، ناآگاه

(۵۳) فَضیحَت: عیب، رسوایی، بدنامی

(۵۴) مُصْحَف: قرآن کریم

(۵۵) خَمیس: لشکر و قشون، لشکر و سپاه

(۵۶) دَرْدَبیس: گَنده پیر، سختی و بلا، مهره افسون

(۵۷) مُلَوَّن: رنگارنگ

(۵۸) عُرجون: در اینجا مطلقاً به معنی شاخه طبیعی درخت است.

(۵۹) رَحیل: کوچیدن، در اینجا کنایه از مرگ است.

(۶۰) بیست: مخفّف بِایست، توقّف کُن

(۶۱) صاحِبْقِران: در اینجا منظور نیکبخت، پیروز و مظفّر است.

(۶۲) مُبْدَل: تبدیل شده، عوض شده

(۶۳) تَموز: ماه اوّل تابستان، گرمای سخت

(۶۴) بَرْدُالْعَجوز: سرمای پیرزن، هفت روز آخر زمستان، سه روز آخر بهمن و چهار روز اول اسفند.

(۶۵) مامَضی: آنچه گذشت، گذشته

(۶۶) مِداد: مرکّب

************************

تمام اشعار برنامه بر اساس فرمت سایت گنج نما برای جستجوی آسان


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۵۸۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 582, Divan e Shams


اگر خواب آیدم امشب سزای ریش خود بیند

به جای مفرش و بالین همه مشت و لگد بیند


ازیرا خواب کژ بیند که آیینه خیالست او

که معلومست تعبیرش اگر او نیک و بد بیند


خصوصا اندرین مجلس که امشب درنمیگنجد

دو چشم عقل پایان بین که صد ساله رصد بیند


شب قدرست وصل او شب قبرست هجر او

شب قبر از شب قدرش کرامات و مدد بیند


خنک جانی که بر بامش همی چوبک زند امشب

شود همچون سحر خندان عطای بی عدد بیند


برو ای خواب خاری زن تو اندر چشم نامحرم

که حیفست آنکه بیگانه درین شب قد و خد بیند


شرابش ده بخوابانش برون بر از گلستانش

که تا در گردن او فردا ز غم حبل مسد بیند*


ببردی روز در گفتن چو آمد شب خمش باری

که هرک از گفت خامش شد عوض گفت ابد بیند


* قرآن کریم، سوره لهب(۱۱۱)، آیه ۵

Quran, Sooreh Al-Masad(#111), Line #5


« فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ.»


« و بر گردن ريسمانى از ليف خرما دارد.»


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۴۴۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1444, Divan e Shams


ای عشق که کردستی تو زیر و زبر خوابم

تا غرقه شدست از تو در خون جگر خوابم


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۲۵۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 1258, Divan e Shams


گر غمی آید گلوی او بگیر

داد ازو بستان امیر داد باش


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۳۰۵۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 3056, Divan e Shams


قضا که تیر حوادث به تو همی انداخت

تو را کند به عنایت از آن سپس سپری


مولوی، دیوان شمس، رباعی شمارهٔ ۸۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Robaaiaat)# 89, Divan e Shams


ای ماه چنین شبی تو مهوار مخسب

در دور درآ چو چرخ دوار مخسب


بیداری ما چراغ عالم باشد

یک شب تو چراغ را نگهدار مخسب


مولوی، دیوان شمس، رباعی شمارهٔ ۸۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Robaaiaat)# 87, Divan e Shams


ای دل دو سه شام تا سحرگاه مخسب

در فرقت آفتاب چون ماه مخسپ


چون دلو درین ظلمت چه ره میکن

باشد که برآئی به سر چاه مخسب


مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۳۰۳۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 3030, Divan e Shams


جمع خرانی نگر که گاوپرستند

یاوه شدستند بیشکال و فساری


رو به خران گو که ریش گاو بریزاد

توبه کنید و روید سوی مطاری


تا که شود هر خری ندیم مسیحی

وحی پذیرندهای و روح سپاری


از شش و از پنج بگذرید و ببینید

شهره حریفان و مقبلانه قماری


چون به خلاصه رسید تا که بگویم

سوخت لبم را ز شوق دوست شراری


ماند سخن در دهان و رفت دل من

جانب یاران به سوی دور دیاری


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۵۳۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #1, Line #530 


با چنین غالب خداوندی کسی

چون نمیرد گر نباشد او خسی


بس دل چون کوه را انگیخت او

مرغ زیرک با دو پا آویخت او


فهم و خاطر تیز کردن نیست راه

جز شکسته مینگیرد فضل شاه


ای بسا گنج آكنان کنجکاو

کان خیالاندیش را شد ریش گاو


گاو که بود تا تو ریش او شوی

خاک چه بود تا حشیش او شوی


چون زنی از کار بد شد روی زرد

مسخ کرد او را خدا و زهره کرد


عورتی را زهره کردن مسخ بود

خاک و گل گشتن نه مسخست ای عنود


روح میبردت سوی چرخ برین

سوی آب و گل شدی در اسفلین


خویشتن را مسخ کردی زین سفول

زآن وجودی که بد آن رشک عقول


پس ببین کین مسخ کردن چون بود

پیش آن مسخ، این بغایت دون بود


اسب همت سوی اختر تاختی

آدم مسجود را نشناختی


آخر آدم زادهای ای ناخلف

چند پنداری تو پستی را شرف


چند گویی من بگیرم عالمی

این جهان را پر کنم از خود همی


گر جهان پر برف گردد سر به سر

تاب خور بگدازدش با یک نظر


وزر او و صد وزیر و صدهزار

نیست گرداند خدا از یک شرار


عین آن تخییل را حکمت کند

عین آن زهرآب را شربت کند


آن گمانانگیز را سازد یقین

مهرها رویاند از اسباب کین


پرورد در آتش ابراهیم را

ایمنی روح سازد بیم را


از سبب سوزیش من سودایی ام

در خیالاتش چو سوفسطایی ام


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۲۸۰۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #1, Line #2801 


عاشقان کل نی عشاق جزو

ماند از کل آنکه شد مشتاق جزو


چونکه جزوی عاشق جزوی شود

زود معشوقش به کل خود رود


ریش گاو و بنده غیر آمد او

غرقه شد کف در ضعیفی در زد او


نیست حاکم تا کند تیمار او

کار خواجه خود کند یا کار او


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۵۵۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #550 


چون ز زنده مرده بیرون میکند

نفس زنده سوی مرگی میتند


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۳۰۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 306, Divan e Shams


عشق و طلب چه باشد آیینه تجلی

نفس و حسد چه باشد آیینه معایب


مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۳۲۰۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #1, Line #3201 


آینه هستی چه باشد نیستی

نیستی بر گر تو ابله نیستی


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۲۶۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #3, Line #2263 


دل تو این آلوده را پنداشتی

لاجرم دل ز اهل دل برداشتی


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۸۸۸

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #888 


از برای آن دل پر نور و بر

هست آن سلطان دل ها منتظر


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۵۱۹

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 519, Divan e Shams


گر سینه آیینه کنی بیکبر و بیکینه کنی

در وی ببینی هر دمش کالصبر مفتاح الفرج


مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۵۳۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Qazal)# 537, Divan e Shams


هر جا که بینی شاهدی چون آینه پیشش نشین

هر جا که بینی ناخوشی آیینه درکش در نمد


مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۲۶۳۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #5, Line #2636 


از قرین بیقول و گفت و گوی او

خو بدزدد دل نهان از خوی او


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۲۳۶

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #6, Line #236 


گشته بیکبر و ریا و کینهیی

حسن سلطان را رخش آیینهیی


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۱۰۱۴

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #6, Line #1014 


در همه ز آیینه کژساز خود

منگر ای مردود نفرین ابد


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۲۹۳۵

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #2, Line #2935 


حق شب قدرست در شبها نهان

تا کند جان هر شبی را امتحان


نه همه شبها بود قدر ای جوان

نه همه شبها بود خالی از آن


در میان دلقپوشان یک فقیر

امتحان کن وآنکه حق است آن بگیر


مؤمن کیس ممیز کو که تا*

باز داند حیزکان را از فتی


گر نه معیوبات باشد در جهان

تاجران باشند جمله ابلهان


* حدیث


« اَلْمؤْمِنُ کَیِّسٌ فَطِنٌ حَذٌِر.»


« مؤمن، زیرک و هوشمند و با پرهیز است.»


مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۱۸۶۲

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #4, Line #1862 


ز آن جرای روح چون نقصان شود

جانش از نقصان آن لرزان شود


پس بداند که خطایی رفته است

که سمنزار رضا آشفته است


مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۱۵۰۱

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #2, Line #1501 


کار پنهان کن تو از چشمان خود

تا بود کارت سلیم از چشم بد


خویش را تسلیم کن بر دام مزد

وانگه از خود بی ز خود چیزی بدزد


قرآن کریم، سوره لهب(۱۱۱)، آیه ۵-۱

Quran, Sooreh Al-Masad(#111), Line #1-5


« تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ.» (١)


« دستهاى ابولهب بريده باد و هلاك بر او.»


« مَا أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ.» (٢)


دارايى او و آنچه به دست آورده بود به حالش سود نكرد.


« سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ.» (٣)


زودا كه به آتشى شعلهور درافتد.


« وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ.» (۴)


« و زنش هيزمكش است.»


« فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ.» (۵)


« و بر گردن ريسمانى از ليف خرما دارد.»


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۳۷۶۰

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #3, Line #3760 


بهر روز مرگ این دم مرده باش

تا شوی با عشق سرمد خواجهتاش


صبر میبیند ز پرده اجتهاد

روی چون گلنار و زلفین مراد


غم چو آیینهست پیش مجتهد

کاندرین ضد مینماید روی ضد


بعد ضد رنج آن ضد دگر*

رو دهد یعنی گشاد و کر و فر


این دو وصف از پنجه دستت ببین

بعد قبض مشت بسط آید یقین


پنجه را گر قبض باشد دایما

یا همه بسط او بود چون مبتلا


زین دو وصفش کار و مکسب منتظم

چون پر مرغ این دو حال او را مهم


چونکه مریم مضطرب شد یک زمان

همچنان که بر زمین آن ماهیان


* قرآن کریم، سوره انشراح(۹۴)، آیه ۵

Quran, Sooreh Ash-Sharh(#94), Line #5


« فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا.»


« پس، از پى دشوارى آسانى است.»


مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۳۷۷۷

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #3, Line #3777 


هین مکن لاحول عمران زادهام

که ز لاحول این طرف افتادهام


مر مرا اصل و غذا لاحول بود

نور لاحولى که پیش از قول بود


تو همیگیری پناه از من به حق

من نگاریده پناهم در سبق


آن پناهم من که مخلصهات بوذ

تو اعوذ آری و من خود آن اعوذ


آفتی نبود بتر از ناشناخت

تو بر یار و ندانی عشق باخت


یار را اغیار پنداری همی

شادیی را نام بنهادی غمی


مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۱۲۷۳

Rumi( Molana Jalaleddin) Poem(Mathnavi), Book #6, Line #1273 


عشرها بر روی هرجا مینهاد

چون که برمیبست چادر میفتاد


باز او آن عشرها را با خدو

میبچفسانید بر اطراف رو


باز چادر راست کردی آن نگین

عشرها افتادی از رو بر زمین


چون بسی میکرد فن و آن میفتاد

گفت صد لعنت بر آن ابلیس باد


شد مصور آن زمان ابلیس زود

گفت ای قحبه قدید بیورود


من همه عمر این نیندیشیدهام

نه ز جز تو قحبهای این دیدهام


تخم نادر در فضیحت کاشتی

در جهان تو مصحفی نگذاشتی


صد بلیسی تو خمیس اندر خمیس

ترک من گوی ای عجوزه دردبیس


چند دزدی عشر از علم کتاب

تا شود رویت ملون همچو سیب

  

چند دزدی حرف مردان خدا

تا فروشی و ستانی مرحبا


رنگ بربسته تو را گلگون نکرد

شاخ بربسته فن عرجون نکرد


عاقبت چون چادر مرگت رسد

از رخت این عشرها اندر فتد


چون که آید خیزخیزان رحیل

گم شود زآن پس فنون قال و قیل


عالم خاموشی آید پیش بیست

وای آنکه در درون انسیش نیست


صیقلی کن یک دو روزی سینه را

دفتر خود ساز آن آیینه را


که ز سایه یوسف صاحبقران

شد زلیخای عجوز از سر جوان


میشود مبدل به خورشید تموز

آن مزاج بارد بردالعجوز


میشود مبدل به سوز مریمی

شاخ لب خشکی به نخلی خرمی*


ای عجوزه چند کوشی با قضا

نقد جو اکنون رها کن مامضی


چون رخت را نیست در خوبی امید

خواه گلگونه نه و خواهی مداد


* قرآن کریم، سوره مریم(۱۹)، آیه ۲۵

Quran, Sooreh Maryam(#19), Line #25


« وَهُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا.»


« نخل را بجنبان تا خرماى تازه چيده برايت فرو ريزد.»

Tags



Comments

  1. shirin7sh
    3 weeks, 2 days ago

    وجودتان نعمت است و رحمت
    پایدار و سلامت باشید
    هزاران شکر و صدها سپاس

Sign in or sign up to post comments.
Parviz Shahbazi
Ganje Hozour audio Program #833
برنامه صوتی شماره ۸۳۳ گنج حضور
Category:
برنامه های صوتی گنج حضور
برنامه های صوتی ۹۰۰ - ۸۰۱
Views: 1,467
Submitted by: admin, Sep 24 2020






حمایت گنج حضور


 :بیننده عزیز برنامه گنج حضور

  با سلام و احوالپرسی، با تشکر و قدردانی ازشما که این برنامه را تماشا می کنید، از شما تقاضا  داریم که عضو خانواده گنج حضور شوید و بهر اندازه که می توانید و می خواهید این برنامه و تلویزیون را ،هر ماهه، حمایت مالی کنید. لطفاً به این امر مهم توجه فرمایید که برای ادامه خدمات  فرهنگی این تلویزیون حمایت مالی اشخاصی که از آن استفاده می کنند، ضروری است. این تلویزیون منبع دیگری برای درآمد ندارد. لطفاً تصمیم خود را در این مورد به ایمیل: shahbazi@rapidtest.com اطلاع دهید.


حمایت مالی به روشهای آسان زیر امکان پذیر است:



در صورت لزوم با شماره 001-818-970-3345 (با پرویز شهبازی در آمریکا) و یا 001-818-224-4164 (با نسیبه در آمریکا) تماس بگیرید.


 

   

   
   

    ۱- از طریق کردیت کارت و Paypal







۲- از طریق دادن کردیت کارت خودتان به ما، تا هر ماهه به مقداری که شما می خواهید، بعنوان حق عضویت، چارج شود.



برای اعضا، در صورت درخواست، به شرح زیر CD یا DVD فرستاده خواهد شد.

              برای ساکنان آمریکا و کانادا، حق عضویت حداقل: 

             

                100 $ در ماه برای چهار عدد CD یا DVD

                75 $ در ماه برای سه عدد CD یا DVD

                50 $ در ماه برای دو عدد CD یا DVD

                30 $ در ماه برای یک عدد CD یا DVD

               

                برای ساکنان اروپا و کشور های دیگر 20 $ به مبلغ فوق افزوده خواهد شد.






۳- از طریق فرستادن چک به آدرس زیر: 







Parviz Shahbazi

P.O. Box 745 Woodland Hills, CA

91365 USA. 







               

۴- از طریق فرستادن پول نقد به حساب بانکی گنج حضور، از تمام نقاط دنیا غیر از ایران، یا واریز (Deposit) کردن از نقاط مختلف آمریکا یا کانادا، به شرح  زیر:



 

 

 

WELLS FARGO BANK



6001 Topanga Canyon Blvd
Woodland Hills, CA

91367 USA.

Beneficiary Name: TREASURE OF PRESENCE FOUNDATION, INC.


Account #: 9375957264 Routing: 121000248


Swift #WFBIUS6S

             



۵- از طریق فرستادن پول نقد به حساب بانکی گنج حضور از تمام نقاط ایران به شرح زیر:



 

 
Bank Saderat Iran

    Acc.No. 0215939277000

    Card .No. 6037 6975 5290 5868

    Shahram Sharifzadeh Tadi



    بانک صادرات


    شماره‌ حساب: 0215939277000

   شماره کارت: 6037 6975 5290 5868

    به نام: شهرام شریف زاده طادی